Afghan Bibles
دری · پښتو · English

د زبور کِتاب

اول زبور

رښتینې خوشحالی

۱نو هغه بختور دے او بختور به وى

څوک چې د بد عملو په خبرو عمل نۀ کوى،

په لار د ګناهګارو چې تلل نهٔ کوى،

د مسخره کونکو په ډله کښې چې نهٔ کښينى.

۲خو په قانون د مالِک خُدائ چې خوشحاليږى،

شپه او ورځ چې د هغۀ په شريعت غور کوى.

۳نو هغه به د داسې ونې په مثال وى،

کومه ونه چې د ولې په غاړه نال وى،

مېوه کوى په موسم کښې مېوه داره وى

پاڼې یې تل شنې وی او په ‎ژوندون کښې کاميابه وى.

۴خو بدعمله داسې نهٔ دی، دوئ لکه د بوسو په شان وی،

د هوا سره الوځى په ځای به پاتې نهٔ شی.

۵نو ځکه په وخت د عدالت به بدعمله مجرم شی،

ګناهګاران به د صادِقانو سره شمیرلے نۀ شی.

۶بې شکه مالِک خُدائ د صادِقانو د لارې خيال ساتى،

په لار د تباهئ خو بدعمله ورروان وی.