Afghan Bibles
English · دری · پښتو

ڎُیوْنُم فَصلی

روت اَت بوعز

۱اَت نعومیَند وَم چار قَومېنېن بای ڤَد، بوعز از خوْنَدوْنی الیملک ڤُد. ۲اَت روت موآبیج تَر نعومی لوْد: «مُرد اِجازه ڎه تَر کِشتزارېن اَت وی کِشتزار گَرگِنوښه سأم نه سوْد یَگوْن نَفَر رحم کِښت اَت وی تَر زِبا راږځ ڎوْڤُم.» نعومی لوْد: «رِزین لَپ بَشأند، سه!» ۳تٲم روت تَر کِشتزار تاید اَت دَرَو راږځ ڎیڤد سَت. روپَروی کِشتزار راږځ څه ڎوڤد بوعز یَمَند ڤُد، یو نعومی چار قَوم ڤُد. ۴وی وَختَند، بوعز از ښأر تَر کِشتزار یَت. یو یی څاوگأرېنَرد سَلوْم چود اَت لوْدی: «خُداوَند تَمه قَتی ڤِد.» وٲڎېن مِس وی جَواب لوْد: «خُداوَند تُرد مِس بَرَکَت ڎید.» ۵تٲم بوعز از خو سَرکارگری پېښڅت: «یِد ږِنِک دی راږځ څه ڎوْڤد یِد چأی؟» ۶یو یی لوْد: «یٲ اِکٲ موآبی ږِنِک اِدی نعومی قَتی از موآب څه یَٿچ. ۷‏یٲ نُر سحرکی تَروْد یَت اَت از مو یی اِجازه زاښت تا څاوگأرېن دٲم تی راږځ ڎوْڤد. از سحرکی تا شِچېڅ مَصروف راږځ ڎیڤد ڤَد اَت فَقَط دوسَٿ سایه پِبیر ښاڤد.»

۸‏-۹بوعز تَر روت خېز سُت اَت وَمَردی لوْد: «رِزین نِغوْږ، تَر دِگه کِشتزار مأسه، یوْدَند مو کَنیځېن قَتی ڤی اَت مو زِمڅېنَرد څاوگأرېن ڎُم تی راږځ ڎوْڤ. خو کارگَرېنَردُم لوْد اِدی پی تو مأ رَفېن. هر وَختَت تُښنٲ دی سَت سه از وېڤ کُزه یَند ښَڅ بِرێز.» ۱۰روت خو پیڅ زِمأڎَند ڎاد اَت وِردی قُلغ چود اَت لوْدی: «چیزَردَت اِکدِس لَپ مو فِکرَند؟ چیزَرد نِسبَت به یی نَفَر بېگوْنه به اِکدی اَندازه مِهربوْنَت؟» ۱۱بوعز لوْد: «وُز وِنُم بعد از خو چار میداو څوْندِکَت خو خیښ ژیوج اَت څرأنگېت وَم جٲت خو داد اَت نأن اَت خو وَطَن لأک چود اَت وَم قَتی تَروْد یَٿچ تا دَر قاتی وَم قَوم زِندَگی کِنی یِدی پِراکِیېت وېڤ نه وِزوْنت. ۱۲خُداوَند، خُڎای اِسراییل تُرد بَرَکَت اَت مُزد ڎید. لٲک خُداوَند، خُڎای اِسرایل خېزَت څه یَٿڅ تو دَر پَناه خو نِگاه کِښت.» ۱۳روت دَر جَواب وی لوْد: «اې بادار، تَمَند مو قَتی لَپ لُطف اَت مِهرَبوْنی اَت وُز حَتا ییو از تو کَنیځېن تَر حِساب نه یَدُم اَما با وُجود می تو خو گأپېن قَتی مو تَسلا ڎٲڎی.»

۱۴‏مَڎارَندی، بوعز وَم قیود اَت لوْدی: «یه گَرڎه خه!» روت سَت اَت څاوگأرېن خېزَند ناست اَت بوعز خُراک اَت مېوه ښُڅی وَم پِرا رِبود اَت روت خود اَت سېر سَت اَت از وَم بٲښ دوْندِک رېد. ۱۵‏-۱۶وَختی روت تَر خو کار څه سَت، بوعز خو څاوگأرېنَرد لوْد: «وَم خُش هر جاره څه ڤِد لأکېت راږځ ڎوْڤد حَتا ڤوشچِن وێبېنَرد، اَت پی وَم مأ رأفېت. حَتا راږځېن اِدی از ڤوشچنِن څه زِوێڎد زِمڅَرد ږیبېت وېڤ جٲم کِښت.»

۱۷روت وَم مېٿ زِمڅَرد راږځ ڎوڤد. خیر نیستَردی خو ڎوڤجِن راږځ چُکت خاږ طاقی چوشچ سُت. ۱۸یٲ یی خو چوشچ اَت وی مَڎار بېښڎاڎج گَرڎه زاښت خو قَتی خو خیښَردی تَر ښأر یاد. ۱۹نعومی لوْد: «نُرَت کأدَرد راږځ ڎوڤد؟ اِکوی آدَم اِدی تو تی یی رحم څه چوْږج خُڎای وِرد بَرَکَت ڎید.» بعد وَم خیښ از وی چارِک اِدی وی زِمڅېنَرد کار څه چوږج ڤُد، خَبَر ڎاد اَت لوْدی: «زِمڅېن صاحب نوْم بوعز.» ۲۰نعومِیی خو زِنَږَرد لوْد: «خُداوَند وِرد بَرَکَت ڎید! خُداوَندی از میږځِنېن مِس نه رِنوښچ اَت خو لُطفی یی مِس از مأش دَرېغ نه چود. یو آدَم از مأش قَوم اَت ڤأرڎید مأش کَسات ڤِد.» ۲۱روت تَر خو خیښ لوْد: «یو یی مُرد لوْد اِدی تا آخِری مێست ځاو ڤأرڎیم وی زِمڅېنَرد وی څاوگأرېن دٲمتی راږځ ڎوْڤُم.» ۲۲نعومِیی لوْد: «اوْن رِزین، بیدی بوعز کَنیځېن قَتی راږځ څه ڎوْڤی تُرد بوعز زِمڅېن از دِگه جاه بیدی تا دِگه جایېنَرد یی چأی تو قین مأکِښت.» ۲۳روت تا آخِر مێست ژِندَم اَت چوشچ ځاو بوعز کَنیځېن قَتی راږځ ڎوڤد اَت اِکدی تی یی خو خیښ قَتی زِندگی چود.