نامۀ اول پولس رسول به تسالونیکیان

فصل دوم

پولس در تسالونیکی کار و خدمت میکند

۱ای عزیزان! خود شما میدانید که آمدن ما نزد شما بیفایده نبوده است. ۲ طوری که میدانید با وجود همه رنجهایی که در گذشته دیده بودیم و با تمام بد رفتاری و توهینی که در شهر فیلیپی با ما شد، با آن هم به کمک خدا جرأت یافتیم که خبر خوش خدا را به شما برسانیم. ۳زیرا اگر شما را نصیحت میکنیم، از نیت بد نیست و قصد فریب تان را نیز نداریم، ۴بلکه چون کسانی سخن میگوییم که خدا بر آنها مُهر تأیید زده و خبر خوش را به ایشان به امانت سپرده است. ما در تلاش خشنودی انسان نبودیم بلکه خشنودی خدا را خواستیم که هر لحظه نیت قلب ما را آزمایش میکند. ۵همان گونه که میدانید، خدا شاهد است که ما هیچ وقت چاپلوسی نکردیم و سخنان ما از روی حسادت نبود. ۶از هیچ کس نخواستیم که ما را احترام و توصیف کند، نه از شما و نه از کسی دیگر. ۷با آن که به عنوان رسولان مسیح میتوانستیم این توقع را از شما داشته باشیم، ولی این خواهش را نکردیم بلکه مانند مادری که فرزندان خود را نوازش میدهد، با شما رفتار خوب کردیم. ۸با احساس و علاقه یی که نسبت به شما داشتیم، حاضر بودیم نه فقط خبر خوش را به شما برسانیم بلکه از جان خود نیز در راه شما بگذریم، زیرا شما برای ما بسیار عزیز بوده اید.

۹ای عزیزان! شما خوب به یاد دارید که ما چطور شب و روز کار میکردیم و زحمت میکشیدیم تا در وقت موعظه خبر خوش خدا، بر هیچ یک از شما بار نباشیم. ۱۰خدا شاهد است و شما هم شاهد هستید که با چی صداقت و پاکی با شما رفتار کردیم. ۱۱شما خوب میدانید که رفتار ما با هر یک از شما، درست مانند رفتار یک پدر با فرزندانش بوده است. ۱۲ما شما را نصیحت میکردیم، دلداری میدادیم و موظف میساختیم تا زنده گی و رفتار تان مورد پسند خدا باشد، زیرا او شما را به پادشاهی و جلال خود فرا میخواند.

۱۳پس ما خدا را برای این نیز شکر میکنیم که وقتی پیام خدا را از ما شنیدید، آن را نه به عنوان پیامی از جانب انسان بلکه در حقیقت به حیث کلام خدا قبول کردید و از همین سبب است که این کلام اکنون در میان شما ایمانداران ثمر میدهد. ۱۴ ای عزیزان! شما از اجتماع ایمانداران خدا در ولایت یهودیه که متعلق به عیسای مسیح هستند، تقلید نمودید زیرا شما نیز از هموطنان تان همان رنج و شکنجه را دیدید که آنها از یهودیان دیدند، ۱۵ همان یهودیانی که هم سَروَر ما عیسی و هم پیامبران را کُشتند و بر ما نیز جور و ستم روا داشتند. آنها، خدا را خشنود نمیسازند بلکه با همۀ مردم دشمنی میکنند. ۱۶آنها حتی ما را نمیگذارند که با مردم غیر یهود گپ بزنیم تا نجات یابند. آنها با این کار خود پیمانۀ گناهان خود را بیشتر پُر میسازند، ولی سرانجام آنها به غضب خدا گرفتار خواهند شد.

پولس میخواهد یکبار دیگر تسالونیکیان را ملاقات کند

۱۷ای عزیزان! گرچه جسماً برای مدت کوتاهی از شما دور بودیم ولی قلباً دایم با شما بودیم. اما اکنون با اشتیاق فراوان آرزوی دیدار شما را داریم. ۱۸من خودم نیز میخواستم پیش شما بیایم اما شیطان مانع آمدن ما شد. ۱۹برای ما چی امید یا خوشی یا تاج افتخار در حضور سَروَر ما عیسای مسیی به هنگام آمدن او وجود دارد؟ مگر شما نیستید؟ ۲۰در حقیقت شما مایۀ افتخار و شادمانی ما هستید.