۱ خداوند متعال در رؤیای دیگری یک سبد پُر از میوۀ رسیده را به من نشان داد ۲ و از من پرسید: «عاموس چه میبینی؟»
من جواب دادم: «یک سبد پُر از میوۀ رسیده.»
خداوند به من توضیح داده، فرمود: «وقت آن رسیده که قوم برگزیدۀ من، اسرائیل، به جزای اعمال خود برسند و من از مجازات آنها منصرف نمیشوم. ۳ در آن روز سرودهایی که مردم در معبد میسرایند، به گریه و نوحه تبدیل میشوند. اجساد مُردهگان در همه جا به چشم میخورند و خاموشی مطلق در همه جا حکمفرما میشود.»
۴ بشنوید ای کسانی که مردم مسکین و بینوا را پایمال مینمایید و قصد نابودی اهالی فقیر این سرزمین را دارید! ۵ به این فکر هستید که: «هرچه زودتر روز سَبَت و تعطیلات مذهبی به پایان برسند تا به کسب و کار خود شروع کنید و غلۀ خود را به قیمت گران بفروشید. در ترازو تقلب مینمایید و با وزنهای سُبکتر مشتری را فریب میدهید. ۶ گندم پسماندۀ خود را به فقیران در بدل نقره میفروشید و مردم مسکین را بهخاطر قرض یک جوره کفش به غلامی میگیرید.»
۷ خداوند، خدای پُر جلال اسرائیل، به نام خود سوگند خورده میفرماید: «من هرگز کارهای آنها را فراموش نمیکنم. ۸ پس این سرزمین به لرزه میآید و ساکنان آن ماتم میگیرند. تمام کشور اسرائیل مانند دریای نیل در هنگام سیلاب، متلاطم شده بالا میآید و دوباره فرو مینشیند.» ۹ خداوند متعال میفرماید: «در آن روز به فرمان من آفتاب در وقت ظهر غروب میکند و زمین را در روز روشن تاریک میسازم. ۱۰ جشنهایتان را به ماتم و سرود خوشی شما را به مرثیه و سوگواری تبدیل میکنم. آنگاه مانند این که یگانه پسرتان مُرده باشد، سرهایتان را تراشیده، لباس ماتم میپوشید و آن روز برای شما یک روز بسیار تلخ و ناگوار خواهد بود.»
۱۱ خداوند متعال میفرماید: «روزی میرسد که قحطی را به این سرزمین میفرستم. این قحطی، قحطی نان و آب نخواهد بود، بلکه قحطی شنیدن پیام خداوند میباشد. ۱۲ مردم از بحیرۀ شور تا بحیرۀ مدیترانه و اطراف آن از شمال تا مشرق دنبال پیام خداوند میگردند، اما موفق به یافتن آن نمیشوند. ۱۳ در آن روز حتی دختران زیبا و مردان جوان هم از تشنهگی بیحال میگردند. ۱۴ کسانی که به نام بُتهای سامره و دان و بئرشِبع قسم میخورند، میافتند و دیگر برنمیخیزند.»