کتاب خروج
فصل بیست و دوم
مقررات دربارۀ جریمه
۱«اگر کسی گاو یا گوسفندی را دزدی کند و آن را بکُشد یا بفروشد، باید در عوض هر گاو، پنج گاو و در عوض هر گوسفند، چهار گوسفند بدهد. ۲-۴او باید هر چه دزدیده قیمت آن را بپردازد. اگر از عهدۀ پرداخت کامل قیمت آن برنیاید، به غلامی فروخته شود پول آن را به عوض آنچه که دزدیده است بپردازند. اگر دزد با گاو، گوسفند یا خر زنده، دستگیر شود، باید دو برابر قیمت حیوانی را که دزدیده است بپردازد.
اگر دزد به هنگام شب در حین عمل سرقت به قتل برسد، کسی که او را کُشته است، مجرم شناخته نمی شود اما اگر قتل در روز صورت بگیرد، قاتل مجرم می باشد.
۵اگر کسی حیوانات خود را قصداً در مزرعه یا تاکستان شخص دیگری رها کند یا آنها را در مزرعۀ شخص دیگری بچراند، باید از بهترین محصول تاکستان یا مزرعۀ خود تاوان آن را پس بدهد.
۶اگر کسی در مزرعۀ خود آتش بیفروزد و آتش به مزرعۀ شخص دیگری سرایت کند و خوشه های رسیده و یا محصول درو نشدۀ او را بسوزاند، آن کسی که آتش افروخته است باید خسارات وارده را جبران کند.
۷اگر کسی پول و یا اموال قیمتی خود را نزد کسی به امانت بسپارد و اشیای امانت از خانۀ آن شخص دزدیده شود و اگر دزد دستگیر گردد، دزد باید دو برابر آنچه را که سرقت کرده است، پس بدهد. ۸اما اگر دزد دستگیر نشود، آنگاه شخص امانت دار باید به عبادتگاه برود و در آنجا قسم بخورد که در امانت خیانت نکرده است.
۹اگر گاو، خر، گوسفند، لباس یا هر چیز دیگری گم شود و صاحبش بگوید که مال گمشدۀ او نزد فلان شخص است، ولی آن شخص انکار کند، هر دوی آنها نزد قاضی بُرده شوند و کسی که در حضور خدا مقصر شناخته شود، دو برابر مال دزدیده شده، تاوان دهد.
۱۰اگر کسی خر، گاو، گوسفند یا هر حیوان دیگری را از همسایۀ خود امانت بگیرد و آن حیوان بمیرد یا صدمه ببیند و یا دزدیده شود و شاهدی هم در بین نباشد، ۱۱آن شخص باید به عبادتگاه برود و قسم بخورد که اموال همسایۀ خود را دزدی نکرده است. در این صورت مالک حیوان قسم او را قبول کند و تاوان نگیرد. ۱۲اما اگر مال دزدیده شده باشد، باید تاوان آن را به صاحبش بدهد. ۱۳اگر توسط حیوان وحشی کُشته شده باشد، شخص امانت دار لاشه اش را برای ثبوت نزد صاحبش بیاورد و لازم نیست که تاوان بدهد.
۱۴اگر کسی حیوانی را از همسایۀ خود قرض بگیرد و آن حیوان صدمه ببیند یا کُشته شود و صاحبش در آنجا حضور نداشته باشد تاوان آن را بپردازد. ۱۵ولی هرگاه صاحبش در آنجا حاضر بوده باشد، لازم نیست که تاوان بدهد. اگر حیوان را کرایه کرده باشد، کرایه ای که داده است به عوض تاوان آن می باشد.»
قوانین اخلاقی و دینی
۱۶ «اگر مردی دختری را که هنوز نامزد او نشده است، فریب دهد و به او تجاوز کند، او باید مَهریه آن دختر را بپردازد و با او ازدواج کند. ۱۷اگر پدر دختر با این وصلت راضی نباشد، آن مرد باید مَهریه را که برای یک دختر باکره تعیین شده به او بپردازد.
۱۸ زن جادوگر باید کُشته شود.
۱۹ هر کس که با حیوانی جماع کند، سزایش مرگ است.
۲۰ هر کسی که برای خدای دیگری به غیر از من که خداوند هستم، قربانی کند، باید کُشته شود.
۲۱ به شخص بیگانه بد رفتاری و ظلم نکنید. به خاطر داشته باشید که شما هم در سرزمین مصر بیگانه بودید. ۲۲بر بیوه زن و یتیم ستم روا ندارید. ۲۳اگر بر آنها ستم کنید و آنها نزد من برای کمک فریاد برآورند، من به فریاد شان می رسم ۲۴و بر شما خشمگین شده شما را با شمشیر دشمن هلاک می کنم تا زنان شما بیوه و فرزندان تان یتیم گردند.
۲۵ اگر به یکی از افراد فقیر قوم برگزیدۀ من، پول قرض می دهی، مانند سودخواران از او سود نگیر. ۲۶ اگر لباس همسایۀ خود را گرو می گیری، قبل از غروب آفتاب آن را به او پس بده. ۲۷چون ممکن است تنها لباس خواب او و وسیله ای برای گرم کردنش باشد، و اگر او نزد من دعا و زاری کند، دعای او را مستجاب می کنم، زیرا من خدای کریم و رحیم هستم.
۲۸ به خدا ناسزا نگو و رهبر قوم خود را لعنت نکن.
۲۹میوۀ نو محصول و شیرۀ انگور را به وقتش برای من بیاور.
پسر اولباریت را برای من وقف کن. ۳۰اولباری های گاو و گوسفند خود را به من بده و اولباری نر باید مدت هفت روز نزد مادرش باشد و در روز هشتم آن را به من تقدیم کن.
۳۱ شما قوم مقدس من هستید، پس گوشت حیوانی را که توسط جانور وحشی دریده شده باشد، نخورید. آن را نزد سگها بیندازید.»