کِتابِ هوشِعَ نَبی

فصلِ اوّل

۱کلامِ خُداوند که دَ روزای پادشاهی عُزیا، یوتام، آحاز و حِزقیا پادشایونِ یهُودا و دَ روزای پادشاهی یرُبعام باچِه یوآش پادشاهِ اِسرائیل دَ هوشِعَ باچِه بئیری نازِل شُد، ازی قرار اَسته:

خانَوارِ هوشِعَ یگ مِثال بَلدِه بےوَفایی اِسرائیل

۲اوّلِین کلامِ خُداوند که دَ هوشِعَ نازِل شُد، خُداوند دَ هوشِعَ گُفت: ”بورُو، بَلدِه خُو یگ خاتُونِ فاحِشه بِگِیر تا از فاحِشه‌گری بَلدِه تُو اَولاد پَیدا کُنه، چراکه اِی سرزمی قد خُداوند بےوَفایی کده و بَرملا فاحِشه‌گری مُونه.“ ۳پس اُو رفته جومِر دُخترِ دِبلایم ره گِرِفت و اُو شِکامتُو شُده بَلدِه شی یگ باچه زَیید.

۴اوخته خُداوند دَ هوشِعَ گُفت: ”اُو ره یِزرعیل نام کُو، چراکه بعد از یگ زمانِ کم اِنتِقامِ خُونی ره که دَ یِزرعیل ریختَنده شُده از خانَوارِ ییهُو مِیگِیرُم و پادشاهی خانَوارِ اِسرائیل ره از بَین مُوبرُم. ۵و دَ امزُو روز کمونِ اِسرائیل ره دَ درِّه یِزرعیل مَیده مُونُم.“

۶ جومِر بسم شِکامتُو شُد و یگ دُختر زَیید. اوخته خُداوند دَ هوشِعَ گُفت: ”اُو ره «لو-روحامه» نام کُو، چراکه ما دِیگه دَ بَلِه خانَوارِ اِسرائیل رَحم نَمُونُم که اُونا ره بسم بُبخشُم. ۷لیکِن ما دَ بَلِه خانَوارِ یهُودا رَحم مُونُم. اَرے، اُونا دَ وسِیلِه کَمو، شمشیر، جنگ، اَسپو و اَسپ‌سوارا نِجات پَیدا نَمُونه، بَلکِه ما خُداوند، خُدای ازوا، اُونا ره نِجات مِیدیُم.“

۸وختِیکه جومِر لو-روحامه ره از شِیر جدا کدُد، اُو شِکامتُو شُد و یگ باچِه دِیگه زَیید. ۹اوخته خُداوند گُفت: ”اُو ره «لو-عمی» نام کُو، چراکه شُمو قَوم مه نِیَستِید و ما خُدای شُمو نِیَستُم.

۱۰ولے تِعدادِ بَنی اِسرائیل رقمِ ریگِ دریا مُوشه که نَه کس اندازه مِیتَنه و نَه حِساب؛ و دَ امزُو جای که دَزوا گُفته شُد، ’شُمو قَوم مه نِیَستِید،‘ دَزوا گُفته مُوشه، ’بچکِیچای خُدای زِنده.‘ ۱۱اوخته مردُمِ یهُودا و مردُمِ اِسرائیل یگجای مُوشه و بَلدِه خُو یگ رهبر تعیِین مُونه و اُونا از زمی باله مُوشه، چراکه روزِ یِزرعیل، روزِ بُزُرگ مُوبَشه.