کِتابِ زِکریا نَبی
فصلِ دوازدَهُم
نابُودی دُشمَنای اورُشَلیم
۱وَحی؛ کلامِ خُداوند دَ بارِه اِسرائیل.
خُداوندی که آسمونا ره اَوار کد، تادَوِ زمی ره ایشت و روحِ اِنسان ره دَ مَنِه ازُو شکل دَد اینی رقم مُوگیه: ۲”اینه، ما اورُشَلیم ره بَلدِه تمامِ قَومهای چارطرف شی یگ پیلِه سرگَنگسی جور مُونُم؛ اِی دَ خِلافِ یهُودا ام رُخ مِیدیه دَ غَیتِیکه اورُشَلیم محاصِره مُوشه. ۳دَ امزُو روز ما اورُشَلیم ره بَلدِه تمامِ قَومها یگ سنگِ گِرَنگ جور مُونُم؛ پگِ امزُو کسا که اُو ره باله مُونه خود ره سخت زخمی مُونه. باوجُودِ ازی پگِ مِلَّتهای زمی یگجای شُده دَ خِلافِ ازُو مییه.“ ۴خُداوند مُوگیه: ”دَ امزُو روز ما تمامِ اَسپو ره دَ وَحشَت مِیندَزُم و سوارای ازوا ره دُچارِ دیونَگی مُونُم. لیکِن نظر مه دَ بَلِه خانَوارِ یهُودا اَسته دَ غَیتِیکه پگِ اَسپونِ قَومها ره دُچار کوری مُونُم. ۵اوخته رهبرای یهُودا قد خودون خُو مُوگیه، ’باشِندههای اورُشَلیم دَ وسِیلِه خُداوندِ لَشکرها، خُدای خُو قُوَت پَیدا کده.‘
۶دَ امزُو روز ما رهبرای یهُودا ره رقمِ آتِشدانِ پُر آتِش دَ بَلِه کوڈِ چیو و رقمِ اَلَنگِه آتِش دَ مینکلِ قَودههای گندُم جور مُونُم و اُونا پگِ قَومهای چارطرف خُو ره از راست و چَپ قُورت مُونه و مردُمِ اورُشَلیم بسم دَ جای خُو یعنی دَ اورُشَلیم جای-دَ-جای مُوشه.
۷ما، خُداوند خَیمههای یهُودا ره اوّل نِجات مِیدیُم تا شان-و-شَوکتِ خانَوارِ داوُود و شان-و-شَوکتِ باشِندههای اورُشَلیم از باقی یهُودا کده باله نَبَشه. ۸دَ امزُو روز ما، خُداوند از باشِندههای اورُشَلیم حِفاظَت مُونُم تا ضعِیفتَرِینِ ازوا دَ امزُو روز رقمِ داوُود بَشه و خانَوارِ داوُود رقمِ خُدا، رقمِ ملایکِه خُداوند پیش پیشِ ازوا بوره. ۹دَ امزُو روز ما باله مُوشُم تا پگِ مِلَّتهای ره که دَ خِلافِ اورُشَلیم مییه نابُود کنُم.
ماتَم بَلدِه کسی که نَیزه خورده
۱۰و ما دَ بَلِه خانَوارِ داوُود و باشِندههای اورُشَلیم روحِ دِلسوزی و عُذر-و-زاری مِیریزَنُم تا اُونا سُون ازمه توخ کُنه، سُون کسی که اُونا قد نَیزه زَده. اُونا بَلدِه ازُو رقمی ماتَم مُونه که یگ نفر بَلدِه باچِه یگانِه خُو ماتَم مُوکُنه و بَلدِه ازُو رقمی چخرای تَلخ مُونه که یگ نفر بَلدِه باچِه اوّلباری خُو چخرای تَلخ مُوکُنه. ۱۱دَ امزُو روز دَ اورُشَلیم غَدر ماتمِ کٹه گِرِفته مُوشه، رقمِ ماتمی که دَ هدَدرِمون دَ اَواری مِگِیدو گِرِفته مُوشه. ۱۲ تمامِ سرزمی ماتَم مُونه، هر اَولادِ بابه علَیدِه خُو: اَولادِ بابههای خانَوارِ داوُود علَیده و خاتُونوی ازوا علَیده، اَولادِ بابههای خانَوارِ ناتان علَیده و خاتُونوی ازوا علَیده، ۱۳اَولادِ بابههای خانَوارِ لاوی علَیده و خاتُونوی ازوا علَیده، اَولادِ بابههای خانَوارِ شِمعی علَیده و خاتُونوی ازوا علَیده ۱۴و پگِ اَولادِ بابههای باقیمَنده، هر اَولادِ بابه علَیده و خاتُونوی ازوا علَیده.“