کتاب مزامیر

مزمور پنجاه و یکم

طلب آمرزش

(مزموری از داود. او این مزمور را وقتی نوشت که ناتان نبی نزد او آمد و او را به سبب زنا با بَتشِبَع، زن اوریا و کشتن خود اوریا سرزنش کرد)

۱ای خدا مطابق رحمت خود به من رحم فرما و مطابق شفقت بی پایانت گناهانم را محو ساز. ۲مرا از شرارتم کاملاً شست و شو ده و از گناهم مرا پاک کن. ۳من به نافرمانی خود اعتراف می کنم و گناهم همیشه در نظر من است. ۴به تو و به تو تنها گناه ورزیده و در نظر تو این بدی را کرده ام. پس کلام تو در مورد من راست و داوری تو علیه من عادلانه است.

۵من گناهکار بدنیا آمده ام و از همان لحظه ای که نطفه ام در رَحِم مادر بسته شد، گناه همراه من بوده است. ۶تو خواهان صداقت باطنی هستی، پس حکمت را در قلب من به من بیاموز. ۷مرا با بتۀ زوفا پاک کن تا طاهر شوم. مرا شست و شو کن تا از برف سفیدتر گردم. ۸خوشی و خرمی را به من بشنوان تا وجود شکسته ام دوباره به وجد آید. ۹روی خود را از گناهانم بپوشان و همۀ خطاهایم را محو کن.

۱۰ای خدا، دل پاک در من بیافرین و روح راستی را در باطنم تازه گردان. ۱۱مرا از حضور خود مران و روح قدوس خود را از من مگیر. ۱۲خوشی نجات را به من باز ده و روح مایل و مُطیع را در من ایجاد کن. ۱۳آنگاه طریق تو را به خطاکاران می آموزم و گناهکاران بسوی تو بر می گردند. ۱۴مرا از جُرم خون نجات ده! ای خدایی که خدای نجات من هستی! تا زبانم سرود عدالت ترا بسراید. ۱۵خداوندا، لبهایم را باز کن تا زبانم ستایش تو را بیان کند.

۱۶زیرا تو قربانی را دوست نداشتی، ورنه تقدیم می کردم. قربانی سوختنی را پسند نکردی. ۱۷قربانی ای مورد پسند خدا، روح شکسته است. خدایا، تو دل شکسته و فروتن را خوار نخواهی شمرد.

۱۸به رضامندی خود بر سهیون احسان فرما و دیوارهای اورشلیم را آباد کن. ۱۹آنگاه از قربانی های عدالت و قربانی های سوختنی راضی خواهی شد و بر قربانگاه تو گاوها را تقدیم خواهند کرد.