کِتابِ هوشِعَ نَبی
فصلِ سیزدَهُم
قار-و-غَضَبِ خُدا دَ بَلِه اِسرائیل
۱وختِیکه اِفرایم توره گُفت، مردُم مِیلرزِید؛
اُو دَ اِسرائیل جایگاهِ بِلند دَشت؛
لیکِن بخاطرِ پرَستِشِ بَعل گُناهکار شُد و مُرد.
۲آلی اُونا گُناه کده رَیی یَه
و از نُقرِه خُو بُتهای ریختَنده شُده بَلدِه خُو جور مُونه،
بُتهای که مُطابِقِ فِکرِ خودونِ ازوا جور مُوشه
و پگ شی کارِ صَنعتگرا اَسته.
اُونا مُوگیه: ”بَلدِه امزی گوسَله ها قُربانی کنِید
و امیا ره ماخ کنِید.“
۳امزی خاطر اُونا رقمِ غُبارِ صُبح اَسته
رقمِ شبنمی که دَ زُودی از بَین موره،
رقمِ کاهی که از خرموجای تِیت مُوشه
و رقمِ دُودی که از روزَنه بُر مُوشه.
۴”لیکِن ما خُداوند، خُدای تُو اَستُم
که تُو ره از سرزمِینِ مِصر بُرو اَوُردُم؛
بغَیر از مه نَباید خُدای دِیگه ره بِنَخشی
و سِوای ازمه دِیگه نِجات دِهِنده نِیَسته.
۵ما بُودُم که تُو ره دَ بیابو،
دَ زمِینِ خُشک غَمخوری کدُم.
۶وختِیکه اُونا ره چَرَندُم، سیر شُد؛
و غَیتِیکه اُونا سیر شُد، دِلِ ازوا مغرُور شُد؛
و امزی خاطر اُونا مَره پُرمُشت کد.
۷پس دَ خِلافِ ازوا رقمِ شیر مُوشُم
و رقمِ پلَنگ دَ سرِ راه دَ کمِین مِیشِینُم
۸و رقمِ خِرسی که چُوچههای شی بُرده شُده بَشه، دَ بَلِه ازوا حَمله مُونُم
و پردِه دِلِ ازوا ره پاره مُوکنُم؛
ما دَ اُونجی رقمِ شیر اُونا ره قُورت مُونُم
و رقمِ حَیوانِ وَحشی اُونا ره تِکه-و-پرچه مُوکنُم.
۹اَی اِسرائیل، تُو نابُود مُوشی،
چراکه تُو دَ ضِدِ ازمه، دَ ضِدِ مَدَدگار خُو اَستی.
۱۰آلی پادشاهِ تُو کُجا یَه که تُو ره دَ تمامِ شارای تُو نِجات بِدیه،
و حُکمرانای تُو،
که تُو دَ بارِه ازوا گُفتی،
’دَز مه پادشاه و حُکمرانا بِدی؟‘
۱۱ما دَ وختِ قار خُو دَز تُو پادشاه دَدُم
و دَ غَیتِ غَضَب خُو اُو ره گِرِفتُم.
۱۲شرارَتِ اِفرایم جَم شُده
و گُناهِ شی ذخِیره شُده.
۱۳دَردها رقمِ دَردهای خاتُونی که مِیزَیه دَ بَلِه ازُو مییه،
لیکِن اُو دَ وخت مُناسِب
خود ره دَ جای بُر شُدونِ نِلغهگو نَمِیرَسَنه،
چُون اُو یگ باچِه نادو اَسته.
۱۴آیا اُونا ره از چنگِ عالمِ مُردهها بازخرِید کنُم؟
آیا اُونا ره از مَرگ نِجات بِدیُم؟
اَی مَرگ، بَلاهای تُو کُجا اَسته؟
اَی عالمِ مُردهها، تباهی تُو کُجا یَه؟
دِلسوزی-و-مِهربانی از چِیمای مه تاشه شُده.
۱۵اگرچِه اُو دَ مینکلِ نَیزار تازه اَسته،
لیکِن بادِ شَرقی مییه،
یگ باد از طرفِ خُداوند از بیابو باله مُوشه
و مَنبِع آوِ ازُو ره خُشکَلجی مُونه
و چشمِه ازُو خُشک مُوشه.
اَرے، خزانههای تمامِ چِیزای قِیمَتی ازُو غارَت مُوشه.
۱۶سامِره سَزای گُناهِ خُو ره مِینگره،
چراکه اُو دَ ضِدِ خُدای خُو شورِش کده؛
اُونا دَ وسِیلِه شمشیر کُشته شُده موفته،
نِلغهگونِ ازوا لَغه-مال مُوشه
و کَورِه خاتُونوی شِکامتُوی ازوا پاره مُوشه.“