کِتابِ یوئیل نَبی

فصلِ سِوّم

قضاوَت دَ بَلِه مِلَّت‌ها

۱دَ امزُو روزا و دَ امزُو زمان،

وختِیکه ما خوشبَختی‌های یهُودا و اورُشَلیم ره پس بیرُم،

۲ما تمامِ مِلَّت ها ره جَم مُونُم

و اُونا ره دَ درِّه یهوشافاط تاه مُوکنُم

و دَ اُونجی بخاطرِ قَوم خُو و میراث خُو اِسرائیل

دَ بَلِه ازوا قضاوَت مُونُم،

چراکه اُونا قَوم مَره دَ مینکلِ مِلَّت‌ها تِیت‌پَرَک کد

و سرزمِین مَره تقسِیم کد.

۳اُونا دَ بَلِه قَوم مه پِشک اَندخت

و یگ باچه ره دَ عِوَضِ یگ فاحِشه دَد

و دُختر ره سَودا کده شراب گِرِفت تا وُچی کُنه.

۴اَی صُور و صَیدون و تمامِ منطقه‌های فَلسطِینیا، شُمو قد ازمه چی کار دَرِید؟ آیا شُمو مَره جَزا مِیدِید؟ اگه شُمو بِخاهِید مَره جَزا بِدِید، ما اعمال شُمو ره دَ زُودی و دَ عَجَله دَ سرِ خودون شُمو میرُم، ۵چراکه شُمو نُقره و طِلّا و خزانه‌های بااَرزِش مَره دَ عِبادت‌گاه‌های خُو بُردید. ۶شُمو مردُمِ یهُودا و اورُشَلیم ره دَ یونانیا سَودا کدید تا اُونا ره از جای‌های ازوا دُور کنِید.

۷اینه، ما اُونا ره از جای‌های که شُمو اُونا ره دَزوا سَودا کدید، باله کده پس میرُم و اعمال شُمو ره دَ سرِ خودون شُمو میرُم. ۸ما باچه‌ها و دُخترون شُمو ره سَودا کده دَ دِستِ مردُمِ یهُودا مِیدیُم و مردُمِ یهُودا اُونا ره دَ سبائیا که مِلَّتی جای دُور اَسته سَودا مُونه.“اِی تورِه خُداوند اَسته.

۹اِی ره دَ مینکلِ مِلَّت‌ها اِعلان کنِید:

اَی مِلَّت‌ها، آمادگی جنگ ره بِگِیرِید،

نفرای جنگی ره کُوی کنِید.

بیلِید که پگِ عسکرا نزدِیک بییه و حَمله کُنه.

۱۰سوغمه‌های خُو ره کُفته شمشیرا جور کنِید

و اَره‌های خُو ره کُفته نَیزه‌ها؛

بیلِید که ضعِیف بُگیه،

”ما قَوی اَستُم.“

۱۱اَی تمامِ مِلَّت‌ها عَجَله کده بیِید

و از هرطرف جم شُنِید.

اَی خُداوند، نیرُو‌های جنگی خُو ره از عالمِ باله بَیر.

۱۲بیلِید که مِلَّت‌ها باله شُنه

و دَ درِّه یهوشافاط بییه؛

چُون دَ اُونجی ما دَ چَوکی قضاوَت مِیشِینُم

تا دَ بَلِه پگِ مِلَّت‌های چارطرف قضاوَت کنُم.

۱۳شرارَتِ ازوا از حَد کَلو شُده؛

داس ره پیش بیرِید،

چُون حاصِل پُخته شُده.

بیِید، لَغه کنِید، چُون چرخُشتِ انگُور پُر اَسته

تا از خُم‌ها سرریزی کنه.

۱۴جمعیَت‌ها، جمعیَت‌های کَلو

دَ درِّه که فَیصَله مُوشه جم شُده،

چراکه روزِ خُداوند

دَ درِّه که فَیصَله مُوشه نزدِیک اَسته.

۱۵آفتَو و ماهتَو ترِیک مُوشه

و سِتاره‌ها روشَنی خُو ره بَند مُونه.

۱۶خُداوند از صَهیون غُر مِیزَنه

و آواز خُو ره از اورُشَلیم بِلند مُونه

و آسمونا و زمی تکان مُوخوره،

لیکِن خُداوند بَلدِه قَوم خُو پناهگاه اَسته،

یگ قلعِه مُستَحکم بَلدِه بَنی اِسرائیل.

بَرکت‌ها بَلدِه قَومِ خُدا

۱۷اوخته شُمو مِیدَنِید که ما خُداوند، خُدای شُمو

دَ صَهیون دَ کوهِ مُقَدَّس خُو ساکِن اَستُم.

اورُشَلیم مُقَدَّس مُوشه

و لشکرِ بیگَنه‌گو دِیگه هرگِز ازُو تیر نَمُوشه.

۱۸دَ امزُو روز از کوه‌ها شِیرِه انگُور مِیچَقه

و از تِپه‌ها شِیر جاری مُوشه

و از تمامِ جوی‌های خُشکِ یهُودا آو رَیی مُوشه؛

یگ چشمه از خانِه خُداوند بُر مُوشه

و درِّه شِطِیم ره سیرآو مُونه.

۱۹مِصر یگ بیرَنه مُوشه

و اِدوم یگ بیابونِ خُشک،

بخاطرِ ظُلمی که دَ حقِ مردُمِ یهُودا کده

و خُونِ بیگُناه‌ها ره دَ سرزمِینِ ازوا ریختَنده.

۲۰دَ حالِیکه یهُودا بَلدِه همیشه جای بُود-و-باش مُوشه

و اورُشَلیم دَ تمامِ نسل‌ها،

۲۱ما خُونِ بےگُناه-ها ره که بازخاست نَکده بُودُم، بازخاست مُونُم.

خُداوند دَ صَهیون جای-دَ-جای مُوشه.