Afghan Bibles
English · دری · پښتو

د حضرت سليمان د متلونو کِتاب

اول باب

د حضرت سليمان متلونه

۱د داؤد د زوئ د سليمان متلونه چې د بنى اسرائيلو بادشاه وو. ۲د دوئ مقصد دا دے چې خلقو ته د حِکمت او تربيت په حقله تعليم ورکړى او چې هغوئ په عقلمندو خبرو باندې پوهه شى. ۳دا به تاسو ته تعليم درکړى چې څنګه به خپل ژوند په صداقت، عدل او اِنصاف سره تيروئ. ۴دا متلونه ساده خلق هوښياروى او ځوانانو له عقل او تميز ورکوى. ۵دا متلونه د هوښيارانو پوهه نوره هم زياتوى او د عالِم راهنمائى کوى، ۶نو هغوئ به په متلونو او مثالونو او د هوښيارانو په خبرو او د هغوئ په معماګانو دواړو باندې پوهه شى.

د ځوانانو دپاره نصيحت

۷د مالِک خُدائ يره د علم شروع ده، خو کم عقل خلق د حِکمت او تربيت سپکاوے کوى. ۸زما زويه، د خپل پلار لارښونو ته غوږ شه او د خپلې مور تعليم دې مۀ هيروه. ۹د هغوئ نصيحتُونه به ستا د سر دپاره ښائسته سهره او ستا غاړې دپاره د عزت هار وى. ۱۰زما زويه، کله چې ګناهګاران ستا د بې لارې کولو کوشش کوى، نو د هغوئ نه ځان ساته. ۱۱کۀ چرې هغوئ ووائى، ”راځه، چې يو ځائ شو او د پټ ځائ نه ګذار وکړُو او قتل وکړُو! راځه چې په يو بې ګناه کس باندې هسې د خوند دپاره غلې حمله وکړُو! ۱۲راځه چې د قبر په شان هغوئ ژوندى تير کړُو، د هغوئ په شان لکه څوک چې د مرګ کندې ته کوزيږى. ۱۳مونږ به هر قِسمه قيمتى څيزُونه حاصل کړُو او د لوټ د مال نه به خپل کورونه ډک کړُو! ۱۴راځه مونږ سره ملګرے شه او مونږ چې څۀ لوټ کړُو نو په هغې کښې به تا له هم برخه درکړُو.“ ۱۵زما زويه، د داسې خلقو سره مۀ ځه، او د هغوئ په نقش قدم مۀ ځه. ۱۶ځکه چې هغوئ د بدکارئ طرف ته په منډه روان وى، او د وينې تويولو په اړخ تېزۍ سره روان وى. ۱۷د يو مارغهٔ د سترګو د وړاندې جال خورول څومره بې فائدې دى. ۱۸خو دغه شان خلق د خپل ځان دپاره دام خوروى، داسې دام چې هغوئ به په خپله په کښې تباه شى. ۱۹هم دغه به وى انجام د هغه کسانو څوک چې د ناجائزه ‎پيسو ګټلو لالچى وى نو په دې وجه به د خپل ژوند نه لاس ووينځى.

د حِکمت آواز

۲۰حِکمت په لارو کُوڅو کښې په تېزه چغې وهى، او په چوکونو کښې په اوچت آواز نارې وهى. ۲۱د بازار په ګڼه کښې هغه چغې وهى، او د ښار په دروازو کښې چرته چې خلق راغونډيږى هلته تقرير کوى: ۲۲”جاهله خلقو، تاسو به تر کومې پورې ساده ګان يئ؟ تر څو پورې به تاسو مسخره کوونکى په خپلو مسخرو کښې خوشحاله يئ؟ تر څو پورې به تاسو بې وقوفان عِلم نه نفرت کوئ؟ ۲۳راشئ او زما سختې خبرې واورئ! زهٔ به خپل زړهٔ نه تاسو خبر کړم او تاسو به هوښيار کړم. ۲۴ما تاسو ته څو ځله آوازونه وکړل خو تاسو رانهٔ غلئ. زهٔ تاسو له درغلم خو تاسو ماته توجو رانهٔ کړه. ۲۵تاسو زما ټول نصيحتُونه نظر انداز کړل او زما اصلاح کول مو رد کړل. ۲۶خو چې کله تاسو په تکليف کښې پرېوزئ نو زۀ به په تاسو پورې ملنډې کوم. او زهٔ به تاسو پورې خندا کوم کله چې تاسو بدبختى راګير کړى. ۲۷کله چې بدبختى لکه د طوفان درباندې راشى، او چې مصيبت لکه د سيلۍ په شان درباندې راشى او چې مصيبت او سختى په تاسو باندې غالبه شى. ۲۸نو بيا چې کله دوئ ما ته چغې وهى، خو زۀ به دوئ ته جواب نهٔ ورکوم. دوئ به ما هر چرته د زړهٔ نه ولټوى، خو دوئ به ما پيدا نۀ کړى. ۲۹ځکه چې دوئ د پوهې نه نفرت کولو او دوئ د مالِک خُدائ نه نهٔ يريدل خوښ کړل. ۳۰دوئ زما نصيحت رد کړو، کله چې مې اصلاح کوله نو دوئ ماته هيڅ توجو رانهٔ کړه. ۳۱نو په دې وجه دوئ به د خپل چال چلن ترخه ميوه وخورى او په خپلو منصُوبو به ماړهٔ شى. ۳۲د ساده خلقو سرکشى به دوئ مړهٔ کړى، کم عقلان د خپل قناعت په وجه تباه کيږى. ۳۳خو هر څوک چې ما ته غوږ نيسى نو هغه به په امن کښې اوسيږى، او د نقصان څۀ يره به پرې نۀ وى.“