۱ خداوند میفرماید: «مردم موآب بارها مرتکب گناه شدهاند. من به سبب خطاهایشان، آنها را مجازات میکنم، زیرا که آنها استخوانهای پادشاه ادوم را سوختاندند و به خاکستر تبدیل کردند. ۲ پس من آتشی را بر موآب میفرستم و قلعههای قِریُوت را میسوزانم. اهالی موآب در بین خروش و غوغای جنگ، نعرۀ جنگجویان از بین میروند. ۳ پادشاهشان را با مأمورینش یکجا هلاک میسازم.» خداوند چنین فرموده است.
۴ خداوند میفرماید: «مردم یهودا بارها مرتکب گناه شدهاند. آنها حتماً جزا میبینند، زیرا شریعت مرا رد نموده و از احکام من پیروی نکردند، بلکه با پیروی از بتهایی که اجدادشان میپرستیدند، گمراه شدند. ۵ پس من هم آتشی را بر یهودا میفرستم و قلعههای اورشلیم را میسوزانم.»
۶ خداوند میفرماید: «مردم اسرائیل بارها مرتکب گناه شدهاند. آنها حتماً باید مجازات گردند، زیرا آنها اشخاص نیک و راستکار را که قادر به پرداخت قرض خود نیستند و مردم فقیر و بینوا را که نمیتوانند پول قرض یک جوره کفش را بپردازند، به غلامی میفروشند. ۷ بر مردم مسکین ظلم میکنند و مانع اجرای عدالت در حق اشخاص ضعیف و ناتوان میگردند. پسر و پدر با یک دختر همبستر میشوند. به این ترتیب، نام مقدس مرا بیحرمت میسازند. ۸ با همان لباسی که از قرضداران خود گرو گرفتهاند، در کنار هر قربانگاه میخوابند و در عبادتگاه خدای خود با پولی که به عنوان جریمه از مردم گرفتهاند، شراب مینوشند.
۹ اما ای قوم برگزیدۀ من، بهخاطر شما اَموریان را که مانند درختهای سرو، بلند و همچون درختهای بلوط، نیرومند و قوی بودند، با میوه و ریشههایشان کاملاً نابود ساختم. ۱۰ من بودم که شما را در آن وقت از کشور مصر بیرون آورده و مدت چهل سال در بیابان راهنمایی کردم تا اینکه سرزمین اَموریان را به دست آوردید. ۱۱ بعضی از پسران شما را به حیث انبیا و بعضی از جوانانتان را به عنوان یک نذر وقف شده برای خود انتخاب کردم.» خداوند میفرماید: «ای قوم اسرائیل، آیا این حقیقت ندارد؟ ۱۲ اما شما به آن جوانان نذری شراب دادید که بنوشند و به انبیا گفتید که نبوت نکنند. ۱۳ پس حالا شما را مانند یک گادی که در زیر بار سنگین غله است، تحت فشار قرار میدهم. ۱۴ حتی سریعترین کسان نمیتوانند فرار کنند. قوت و نیروی جنگجویان از بین میروند و آنها قادر نمیباشند که جان خود را نجات دهند. ۱۵ تیراندازان مقاومت خود را از دست میدهند. دوندهگان از فرار بازمیمانند و اسپ سواران نمیتوانند جانهای خود را نجات بدهند. ۱۶ در آن روز شجاعترین جنگجویان سلاح خود را به زمین انداخته و برای نجات جانهای خود فرار میکنند.» خداوند چنین میفرماید.