۱ ای زنان سامره که مانند گاوهای منطقۀ باشان در کوههای سامره چاق شدهاید، به این کلام گوش دهید. ای کسانی که بر مردم بینوا ظلم میکنید، اشخاص نادار و محتاج را پایمال مینمایید و به شوهرانتان میگویید: «شراب بیاورید که بنوشیم.» ۲ خداوند متعال به قدوسیت خود قسم خورده و فرموده است: «روزی میرسد که دشمن چنگک به دهان شما انداخته و همۀ شما را مانند ماهی صید کرده و با خود خواهند بُرد. ۳ هر یک از شما را از نزدیکترین سوراخ دیوار شهر بیرون انداخته و از آنجا به سمت کوه حِرمون به تبعید میبرند.»
۴ خداوند متعال میفرماید: «ای قوم اسرائیل، اگر میخواهید، به عبادتگاه شهرهای بیتئیل و جِلجال بروید و گناه ورزید. هر قدر که میخواهید گناه کنید. هر صبح قربانیهایتان را بیاورید و بعد از هر سه روز دهیکتان را بدهید. ۵ به اجرای قربانیهای شکرگزاریتان ادامه دهید و به همه جا اعلان کنید که برای خداوند قربانی داوطلبانه تقدیم کردهاید، زیرا شما به تظاهر و خودنمایی عادت دارید.» خداوند متعال چنین فرموده است.
۶ خداوند میفرماید: «من به تمام شهرهای شما قحطی و در جمیع مکانهای شما احتیاج نان را آوردم، اما با اینهم توبه نکردید و بهسوی من برنگشتید. ۷ در فصل درو، باران را قطع کردم. در یک شهر باران فرستادم و در شهر دیگر از آن جلوگیری نمودم. بر یک زمین باران بارید و زمین دیگر از بیآبی خشک شد. ۸ مردم چند شهر برای نوشیدن یک کمی آب، با تن خسته و ناتوان به شهر دیگری خود را آواره میکردند، اما تشنهگیشان رفع نمیشد. با اینهم شما توبه نکردید و بهسوی من برنگشتید.»
۹ خداوند میفرماید: «با باد آتشین و آفت، محصول باغها و تاکستانهای شما را از بین بُردم. درختهای انجیر و زیتون شما خوراک ملخها شدند، اما بازهم شما بهسوی من برنگشتید.»
۱۰ خداوند میفرماید: «همان بلاهایی را که بر سر مردم مصر آوردم بر سر شما هم فرستادم. جوانان شما را با شمشیر کُشتم، اسپهایتان ربوده شدند. بینیهایتان از بوی بد اجساد اردوگاهتان پُر شدند. با اینحال، شما بهسوی من برنگشتید.
۱۱ بعضی از شما را مانند مردم سُدوم و عموره نابود ساختم. کسانی هم که زنده ماندند، مانند چوبِ نیمسوختهای بودند که از بین آتش بیرون کشیده شده باشند. با همۀ اینها، بازهم شما بهسوی من برنگشتید.
۱۲ بنابران، من شما را مجازات میکنم. پس ای اسرائیل، برای داوری و مجازات در برابر خدای خود آماده شوید.» خداوند چنین فرموده است.
۱۳ زیرا به یقین، آن خدایی که کوهها را بنا نمود
و باد را به وجود آورد،
انسان را از افکار پنهانی خود آگاه میسازد،
روز را به شب تبدیل میکند
و بر بلندیهای زمین قدم میگذارد،
نام او خداوند، خدای قادر مطلق است.