کتاب مزامیر

مزمور شصت و دوم

اعتماد به حمایت خدا

(مزموری از داود)

۱جان من تنها نزد خدا آرامی می یابد، زیرا نجات من از جانب اوست. ۲تنها او صخره و نجات من است و پناهگاه من، پس هرگز لغزش نمی خورم. ۳تا به کی بر مردی هجوم می آورید و همگی تان می خواهید او را که مثل یک دیوار خمیده و شکسته است از بین ببرید؟ ۴آن ها فقط در فکر این هستند که او را از مقام اش سقوط دهند و دروغ را دوست می دارند. آن ها به زبان خود برکت می دهند ولی در دل خود لعنت می کنند.

۵ای جان من، تنها نزد خدا آرام یاب، زیرا امید من بر اوست. ۶تنها او صخره و نجات من است و پناهگاه من، پس لغزش نمی خورم. ۷نجات و عزت من بر خداست. صخرۀ قوّت من و پناه من در اوست. ۸ای قوم، همیشه به او توکل کنید و دلهای خود به حضور وی خالی نمائید، زیرا خدا پناهگاه ما است.

۹بنی آدم چه عادی باشد و چه مهم، در هر صورت ناچیز است. وقتی در ترازو وزن شود از هوا هم سبکتر است. ۱۰بر ظلم توکل نکنید، بر غارت افتخار نکنید و چون مال و دارائی تان افزوده شود دل به آن نبندید. ۱۱خدا یک بار گفته است و دو بار این را شنیده ام که قوّت از آن خداست. ۱۲ای خداوند، رحمت نیز از آن تو است، زیرا به هر کس مطابق اعمالش اجر و جزا می دهی.