۱ ای قوم اسرائیل، به کلامی که خداوند بر ضد شما گفته است، گوش دهید. خداوند بر ضد تمام مردمی که آنها را از مصر بیرون آورده است، چنین میفرماید:
۲ «از بین تمام قومهای روی زمین،
من تنها شما را انتخاب کردهام.
به همین دلیل شما را به سبب همۀ گناهانتان
مجازات خواهم کرد.»
۳ آیا دو نفر بدون آن که با هم توافق داشته باشند، یکجا سفر میکنند؟
۴ آیا شیر، وقتی شکاری نداشته باشد در جنگل غُرش میکند؟
آیا شیر جوان اگر شکاری نکرده باشد، در لانۀ خود میغُرَد؟
۵ اگر تلهای نباشد، آیا پرندهای به دام میافتد؟
اگر تله چیزی را نگرفته باشد، آیا بسته میشود؟
۶ وقتی زنگ خطر جنگ نواخته شود، آیا مردم از ترس نمیلرزند؟
اگر خواست خداوند نباشد، آیا شهری دچار مصیبت میشود؟
۷ خداوند متعال، قبل از آن که بندهگان خود، یعنی انبیا را از ارادۀ خود آگاه نسازد، کاری نمیکند.
۸ هرگاه شیر غُرش کند، کیست که از ترس نلرزد؟
وقتی خداوند متعال سخن گوید، آیا یک نبی جرأت میکند که آن را اعلام نکند؟
۹ به ساکنان قلعههای اشدود و مصر اعلام کنید و بگویید: «بر کوههای سامره جمع شوید و ببینید که چه آشوبی در آنجا برپاست و مردم مرتکب چه ظلمهایی میشوند.»
۱۰ خداوند میفرماید: «اهالی آنجا از صداقت و راستی کار نمیگیرند. قلعههایشان پُر از غنیمتهایی است که از راه غارت و دزدی بهدست آوردهاند. ۱۱ بنابران، دشمن میآید و سرزمینشان را محاصره میکند. قدرت دفاعیشان را از بین میبرد و قلعههایشان را تاراج مینماید.»
۱۲ خداوند میفرماید: «همانطوری که یک چوپان فقط دو پا و یا یک گوش گوسفندی را از دهن شیر دوباره میگیرد، در سامره هم تنها عدۀ کمی از ساکنان آن که بر تختهای مجلل تکیه زدهاند، نجات مییابند.» ۱۳ خداوند، خدای قادر مطلق چنین میفرماید: «این پیام را بشنوید و بر ضد بنیاسرائیل شهادت دهید. ۱۴ در همان روزی که قوم اسرائیل را به سزای گناهشان برسانم، قربانگاههای بیتئیل را هم از بین میبرم. چهار کنج قربانگاه تکهتکه شده و به زمین میافتد. ۱۵ خانههای تابستانی و زمستانی را ویران کرده و خانههایی را که با عاج فیل زینت یافتهاند، با خاک یکسان میکنم و همه قصرهایشان را از بین میبرم.» خداوند چنین میفرماید.