۱ خداوند را دیدم که در کنار قربانگاه ایستاده بود و فرمود:
«به تاج ستونهای عبادتگاه چنان ضربه بزن
تا تهداب آن به لرزه آید
و سقف آن بر سر همۀ مردم فروریزد.
حتی کسانی را که زنده بمانند با شمشیر میکُشم.
هیچکسی نمیتواند فرار کند و خود را نجات دهد.
۲ حتی اگر در دنیای مُردهگان خود را پنهان کنند،
از دست من رهایی نمییابند.
اگر به آسمان هم فرار کنند،
آنها را پایین میآورم.
۳ اگر در کوه کرمِل پنهان شوند،
به جستجویشان میروم و آنها را پیدا میکنم.
حتی اگر در اعماق بحر مخفی شوند،
اژدهای بحری را میفرستم تا آنها را بگزد.
۴ اگر به کشور دشمن تبعید شوند،
من به دشمنان فرمان میدهم تا آنها را در آنجا بکُشند.
من قصد مجازات آنها را دارم،
نه اینکه آنها را کمک کنم.»
۵ خداوند، خدای قادر مطلق وقتی زمین را لمس کند،
زمین ذوب میشود و ساکنان آن ماتم میگیرند.
تمام زمین مانند آب دریای نیل بالا میآید
و دوباره فرومینشیند.
۶ خدایی که خانۀ خود را در آسمانها بنا کرده
و گنبد آسمان را بر فراز زمین قرار داده است،
آبهای بحر را جمع میکند
و آنها را بر زمین میباراند.
نام او خداوند است!
۷ خداوند میفرماید: «ای قوم اسرائیل، آیا شما برای من بهتر از حبشیها هستید؟ همان طور که من شما را از کشور مصر بیرون آوردم، فلسطینیها را از جزیرۀ کریت و مردم سوریه را از سرزمین قیر بیرون آوردم. ۸ من، خداوند متعال، پادشاهی گناهکار اسرائیل را میبینم و آنها را از روی زمین نابود میکنم، اما قوم اسرائیل را کاملاً از بین نمیبرم.» خداوند چنین فرموده است.
۹ خداوند میفرماید: «من فرمان میدهم که قوم اسرائیل را در بین ملتها، همانطوری که گندم را غربال میکنند، تکان بدهند تا کاملاً از مردم بدکار جدا شوند. ۱۰ تمام گناهکاران قوم برگزیدۀ من که میگویند: «بلایی بر سر ما نمیآید.» با شمشیر کُشته میشوند.»
۱۱ خداوند میفرماید: «زمانی خواهد رسید که من سلطنت داوود را که ویران شده است، دوباره برقرار میسازم. دیوارهای آنرا تعمیر میکنم و آنرا بازسازی نموده و مانند گذشته بنا میکنم.
۱۲ قوم اسرائیل همۀ آنچه را که از ادوم و قومهای دیگر باقی مانده است و زمانی به من تعلق داشت، تصاحب میکنند.» خداوند که همۀ اینها را بجا میآورد، فرموده است.
۱۳ خداوند میفرماید:
«زمانی میرسد که غله چنان فراوان میشود
که دروگران فُرصت درو کردن آن را نمیداشته باشند
و انگور به قدری فراوان میگردد
که وقت برای فشردن آن نمیباشد
و شراب شیرین از تپهها جاری میشود.
۱۴ من قوم خود را دوباره به وطنشان برمیگردانم.
آنها شهرهای ویران شده را آباد میکنند،
باغها و تاکستانها درست میکنند
و از محصول آنها برکت میگیرند.
۱۵ قوم خود را در سرزمینی که به آنها دادهام، استوار میسازم
و بار دیگر آنها را از وطنشان جدا نمیکنم.»
خداوند که خدای شماست، چنین فرموده است.