کتاب دانیال نبی

فصل دوازدهم

پیام در مورد روز قیامت

۱ آن فرشته‌ای که لباس سفید کتانی پوشیده بود، به کلام خود ادامه داده گفت: «در آن زمان میکائیل، فرشتۀ اعظم، برای حمایت قوم تو می‌آید و چنان دوران سختی پیش می‌آید که در تاریخ بشر سابقه نداشته است، اما هر‌کسی از قوم تو که نامش در کتاب خدا نوشته شده باشد، نجات می‌یابد. ۲ بسیاری از آنهایی که مُرده‌اند، زنده می‌شوند. بعضی برای حیات جاویدانی و برخی برای خجالت و رسوایی ابدی. ۳ حکیمان مانند آفتاب می‌درخشند و کسانی که مردم را به راه راست هدایت کرده‌اند، تا ابد همچون ستاره‌گان درخشان خواهند بود.»

۴ بعد به من گفت: «اما تو ای دانیال، این کلام را مانند یک راز در دلت مخفی نگهدار و کتاب را مُهر و لاک کن تا زمانۀ آخر فرا‌رسد. بسیاری از مردم بیهوده تلاش خواهند کرد تا بفهمند که چه حوادثی رُخ خواهد داد.»

رؤیای دانیال در مورد زمان آخر

۵ آنگاه من، دانیال، نگاه کردم و دو نفر دیگر را دیدم که یکی در این سوی دریا و دیگری در آن سوی دریا ایستاده بود. ۶ یکی از آن دو نفر، از همان فرشتۀ سفید‌پوش که بالاتر در کنار دریا ایستاده بود، پرسید: «چقدر طول می‌کشد تا این حوادث عجیب به پایان برسد؟» ۷ فرشته در جواب، هر دو دست خود را به‌سوی آسمان بلند کرد و به نام خدای جاویدان سوگند خورده، گفت: «این وضع تا سه و نیم سال دوام می‌کند. وقتی ظلم و ستمی که بر قوم مقدس می‌شود خاتمه یابد، این حوادث هم به پایان می‌رسد.» ۸ آنچه را که او گفت شنیدم، اما به مفهوم آن پی نبُردم. پس پرسیدم: «آقای من، عاقبت این وقایع چه خواهد بود؟» ۹ او جواب داد: «ای دانیال، اکنون برو، زیرا آنچه گفتم باید تا زمان آخر، مخفی و مُهر و لاک شده بماند. ۱۰ عدۀ زیادی پاک و طاهر خواهند شد، ولی مردم بدکار چیزی نخواهند فهمید و به کارهای زشت خود همچنان ادامه خواهند داد. اما حکیمان همه چیز را درک خواهند کرد. ۱۱ از وقتی‌که قربانی‌های روزانه منع شود و آن بُت پلید ویرانگر در خانۀ‌خدا قرار گیرد، یک‌هزار و دو صد و نود روز سپری خواهد شد. ۱۲ خوشا به‌حال کسی که صبر می‌کند تا این دورۀ یک‌هزار و سیصد و سی و پنج روز به پایان برسد. ۱۳ اما ای دانیال، تو در همین راه راست تا به آخر عمرت وفادار بمان و در روز قیامت، زنده خواهی شد تا پاداش خود را دریافت کنی.»