کتاب خروج
فصل هفدهم
آب از صخره
(همچنان در اعداد ٢۰: ۱ - ۱٣)
۱ بنی اسرائیل از بیابان سینا کوچ کردند و طبق هدایت خداوند از یکجا به جای دیگری می رفتند. آنها در رفیدیم خیمه زدند، ولی در آنجا آب برای نوشیدن نداشتند. ۲پس با اعتراض به موسی گفتند: «به ما آب بده تا بنوشیم.» موسی در جواب آنها گفت: «چرا به گِله و شکایت شروع کرده اید؟ چرا خداوند را امتحان می کنید؟»
۳اما مردم، چون بسیار تشنه بودند، به شکایت خود ادامه داده و به موسی گفتند: «چرا ما را از مصر بیرون آوردی؟ آیا ما و کودکان و گله های ما را به خاطر این آوردی که در این بیابان از تشنه گی هلاک شویم؟»
۴موسی به حضور خداوند دعا کرد و گفت: «با این قوم چه کنم، چون نزدیک است مرا سنگسار کنند؟» ۵خداوند به موسی فرمود: «چند نفر از بزرگان اسرائیل را با خود بردار و در پیشاپیش مردم برو. ۶من در پیش روی تو بر صخره ای در کوه سینا می ایستم. با همان عصایی که به دریای نیل زدی، به آن صخره بزن تا از آن صخره آب جاری شود و مردم بنوشند.» پس موسی در حضور تمام بزرگان اسرائیل این کار را انجام داد.
۷موسی آن محل را مسا و مِریبا نامید، زیرا قوم اسرائیل در آنجا به گِله و شکایت پرداختند و خداوند را امتحان کردند چون گفتند: «آیا خداوند با ما است یا نه؟»
جنگ با عمالیق
۸عمالیقی ها به رفیدیم آمدند تا با مردم اسرائیل بجنگند. ۹موسی به یوشع گفت: «عده یی از مردان را انتخاب کن و فردا به جنگ عمالیق برو. من عصایی را که خداوند فرموده است با خود ببرم، به دست گرفته و بر قلۀ کوه می ایستم.» ۱۰یوشع طبق هدایت موسی عمل کرد و به جنگ عمالیقی ها رفت. موسی و هارون و حور هم به قلۀ کوه رفتند. ۱۱تا زمانی که موسی دستهای خود را بالا نگاه می داشت، اسرائیلی ها پیروز می شدند، اما همین که موسی دستهای خود را پایین می آورد عمالیقی ها بر آنها غلبه می یافتند. ۱۲وقتی دستهای موسی خسته شد، هارون و حور سنگی آوردند و موسی روی آن نشست و هارون و حور در دو طرف او ایستادند و دستهای او را بالا نگهداشتند. دستهای موسی تا غروب آفتاب بالا بود. ۱۳به این ترتیب یوشع عمالیق را شکست داد.
۱۴ بعد از آن خداوند به موسی فرمود: «این پیروزی را به عنوان یادگار در کتاب بنویس و به یوشع بگو که من حتی نام عمالیق را هم از روی زمین نابود می سازم.» ۱۵موسی در آنجا قربانگاهی ساخت و آن را «خداوند بیرق پیروزی من است» نامید. ۱۶او گفت: «بیرق خداوند را برافرازید و خداوند برای همیشه با مردم عمالیق در جنگ خواهد بود.»