کتاب خروج
فصل سی و یکم
صنعتگران خیمۀ حضور خداوند
(همچنان در خروج ٣۵: ٣۰ - ٣۶: ۱)
۱خداوند به موسی فرمود: ۲«من بِصلئیل پسر اوری نواسۀ حور را که از قبیلۀ یهودا است، انتخاب کرده ام. ۳او را از روح خود پُر ساخته ام و به او استعداد و دانش و در هر گونه هنر مهارت بخشیده ام. ۴-۵او در ساختن ظرفهای طلا و نقره و برنج، همچنان در جواهرسازی و ترصیع آن و نجاری و خراطی و صنایع دیگر ماهر است. ۶اُهولیاب، پسر اخیسامَک را که از قبیلۀ دان است، انتخاب کرده ام تا همکار او باشد و به تمام صنعتگران دیگری که با او کار می کنند استعداد خاصی بخشیده ام تا بتوانند تمام آن چیزهایی را که هدایت داده ام، بسازند. ۷خیمۀ حضور خداوند، صندوق پیمان با تخت رحمت که بر سر آن قرار دارد، تمام لوازم خیمۀ حضور خداوند، ۸میز و ظرفهای آن، چراغدان طلای خالص و وسایل آن، قربانگاه دود کردن خوشبویی، ۹قربانگاه قربانی های سوختنی با لوازم آن، ۱۰لباس مخصوص کاهنی برای هارون و پسرانش، ۱۱روغن مسح و خوشبویی برای جایگاه مقدس و همۀ این چیزها را درست همان طوری که هدایت داده ام، بسازند.»
سَبَت، روز استراحت
۱۲خداوند به موسی فرمود: ۱۳«به بنی اسرائیل بگو: روز سَبَت را تجلیل کنید، زیرا روز مقدس و روز استراحت است. این روز نشانی ابدی بین من و شما و تمام نسلهای آیندۀ شما خواهد بود تا بدانید که من شما را به عنوان قوم خاص خود برگزیده ام. ۱۴شما باید در این روز استراحت کنید، زیرا روز مقدس است. کسی که آن را بی حرمت نماید و در این روز کار کند، باید کُشته شود. ۱۵ در هفته شش روز کار کنید اما روز هفتم که روز مقدس خداوند است، استراحت نمایید. هر کس که در این روز دست به کاری بزند، باید کُشته شود. ۱۶قوم اسرائیل باید این روز را به یادبود پیمانی که با آنها بسته ام، محترم بشمارند. ۱۷ این قانون یک پیمان ابدی بین من و قوم اسرائیل می باشد. زیرا من، خداوند، آسمانها و زمین را در شش روز آفریدم و در روز هفتم دست از کار کشیدم و استراحت کردم.»
۱۸وقتی که خداوند سخنان خود را با موسی در کوه سینا تمام کرد، آن دو لوحۀ سنگی را که خودش احکام ده گانه را نوشته بود، به موسی داد.