کِتابِ هوشِعَ نَبی

فصلِ دوازدَهُم

۱اِفرایم از پسِ باد خیز مُونه

و تمامِ روز بادِ شَرقی ره دُمبال مُوکُنه؛

اُونا دروغ و ظُلم ره کَلو مُونه؛

قد آشُور عهد بسته مُونه

و روغو دَ مِصر رَیی مُونه تا دَ پُشتِیوانی ازوا بییه.

۲خُداوند دَ خِلافِ یهُودا ام اِدعا دَره؛

اُو یعقُوب ره مُطابِقِ راه‌های شی دَ سَزای شی مِیرسَنه،

اَرے، اُو ره دَ مُطابِقِ اعمال شی جَزا مِیدیه.

۳اُو دَ رَحمِ آبِه خُو از بوربی بِرار خُو گِرِفت

و دَ حینِ جوانی خُو قد خُدا کَش-و-گِیر کد.

۴اُو قد ملایکه کَش-و-گِیر کد و زور شُد،

اُو چخرا کده دَ پیشِ ملایکه عُذر-و-زاری کد که اُو ره بَرکت بِدیه؛

خُدا دَ بَیت-ئیل دَزُو ظاهِر شُد

و دَ امُونجی قد ازُو توره گُفت،

۵خُداوند، خُدای لَشکرها

که دَ نامِ خُداوند یاد مُوشه.

۶آلی تُو پس سُون خُدای خُو بیه،

رَحمت و اِنصاف ره دَ جای بَیر

و دایم دَ اُمِیدِ خُدای خُو بَش.

۷ اِفرایم رقمِ سَوداگرای اَسته که دَ دِست شی ترازُوی غَلَط اَسته

و ظُلم کدو خوش شی مییه؛

۸اُو مُوگیه: ”ما غَدر دَولَتمَند اَستُم،

ما صاحِبِ مال-و-دَولَت شُدیم.

دَ تمامِ مال-و-دَولتی که حاصِل کدیم،

هیچ خطای دَز مه پَیدا نَمُوشه که گُناه بَشه.“

۹”ما خُداوند، خُدای تُو اَستُم

که تُو ره از سرزمِینِ مِصر بُرو اَوُردُم؛

ما تُو ره بسم رقمِ روزای که دَ چار دَورِ جایگاهِ مُقَدَّس بُود-و-باش دَشتی

دَ خَیمه‌ها جای-دَ-جای مُونُم.

۱۰ما قد اَنبیا توره گُفتُم

و ما رویاها ره کَلو کدُم

و از طرِیقِ اَنبیا مَثَل‌ها گُفتُم.“

۱۱دَ جِلعاد شرارَت اَسته،

یقِیناً اُونا گِرِفتارِ چِیزای باطِل شُده؛

دَ جِلجال اُونا نَرگاوها ره قُربانی مُونه

و قُربانگاه‌های ازوا رقمِ کوڈ‌های سنگ

دَ بَلِه زمِینای قُلبه شُده وجُود دَره.

۱۲یعقُوب دَ سرزمِینِ ارام دُوتا کد،

دَ اُونجی اِسرائیل بخاطرِ خاتُو خِدمت کد

و بخاطرِ خاتُو چوپونی کد.

۱۳خُداوند دَ وسِیلِه یگ پَیغمبر اِسرائیل ره از مِصر بُرو اَوُرد

و دَ وسِیلِه یگ پَیغمبر ازُو حِفاظَت شُد.

۱۴اِفرایم خُداوند ره سخت غَضَبناک کده،

پس خُداوند گُناهِ خُونریزی ازُو ره دَ بَلِه شی میره

و بخاطرِ تحقِیر-و-تَوهِین شی سَزای شی ره مِیدیه.