کتاب زَکریای نبی

فصل سیزدهم

۱ در آن زمان برای خاندان داوود و اهالی اورشلیم چشمه ای جاری می شود که آنها را از همه گناهان و ناپاکی ها پاک می سازد.»

بُت پرستی و انبیای دروغین از بین می روند

۲ خداوند قادر مطلق می فرماید: «در آن روز تمام بُتها را از سرزمین اسرائیل طوری از بین می برم که دیگر اثری از آنها بجا نماند. همچنان آن سرزمین را از انبیای دروغین و روح پلید پاک می سازم. ۳ اگر کسی به دروغ نبوت کند، پدر و مادرش که او را به دنیا آورده اند، می گویند: «تو نباید زنده بمانی، زیرا تو به نام خداوند به دروغ نبوت می کنی.» پس او را با شمشیر می کُشند. ۴ در آن روز انبیای دروغین شرمنده می شوند و دیگر برای فریب دادن مردم لباس انبیا را نمی پوشند. ۵ بلکه هر کدام آنها می گوید: «من نبی نیستم. من یک دهقان هستم و از جوانی پیشۀ من زراعت بوده است.» ۶ اگر کسی از او بپرسد: «پس این زخمهایی که بر بدن داری به خاطر چیست؟» جواب می دهد: «اینها زخمهایی اند که دوستانم به من وارد کرده اند.»»

کُشتن چوپان قوم برگزیدۀ خدا

۷ خداوند قادر مطلق می فرماید: «ای شمشیر بر ضد چوپان من برخیز، بر ضد آن شخصی که همکار من است، برخیز! چوپان را بزن تا گوسفندها پراگنده شوند و من قوم برگزیدۀ خود را می زنم. ۸ در بین تمام قوم از سه نفر، دو نفر شان از بین می روند و یکی شان زنده می ماند. ۹ آنهایی را که زنده می مانند، از بین آتش می گذرانم تا همان طوری که طلا و نقره به وسیلۀ آتش پاک و خالص می شود، آنها هم پاک و خالص گردند. آنگاه آنها به نام من دعا می کنند و من دعای شان را قبول می کنم و می گویم: اینها قوم برگزیدۀ من هستند و آنها می گویند: خداوند، خدای ما است.»