کِتابِ عاموس نَبی

فصلِ اوّل

۱ اَمیا توره‌های عاموس یکی از چوپونای تِقوعَه اَسته؛ اُو دَ روزای پادشاهی عُزیا پادشاهِ یهُودا و دَ روزای پادشاهی یرُبعام باچِه یوآش پادشاهِ اِسرائیل، یعنی دُو سال پیش از زِلزِله، دَ بارِه اِسرائیل یگ رویا دِید.

۲اُو گُفت:

”خُداوند از صَهیون غُر مِیزَنه

و آواز خُو ره رقمِ گُرگُردراغ از اورُشَلیم بِلند مُونه؛

علفچر‌های چوپونو پژمُرده مُوشه

و قِیلی‌های کَرمَل خُشک مُوشه.“

قضاوَت دَ بَلِه همسایه‌گونِ اِسرائیل

۳خُداوند اینی رقم مُوگیه:

”بخاطرِ سِه خطا که از دَمِشق سر زَده، بَلکِه چار خطا،

ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،

چراکه جِلعاد ره قد سوٹِه آینی جُغُول کد.

۴پس ما دَ بَلِه خانِه حزائیل آتِش رَیی مُونُم

و اُو قلعه‌های مُستَحکمِ بِن هدَد ره قُورت مُونه.

۵ما پُشت‌بَند‌های درگِه دَمِشق ره مَیده مُونُم

و باشِنده‌های درِّه آوِن

و صاحِبِ تَیاقِ پادشاهی ره از بَیت-عِدِن نابُود مُونُم؛

و مردُمِ ارام دَ سرزمِینِ قِیر دَ اسِیری بُرده مُوشه.“

اِی ره خُداوند مُوگیه.

۶خُداوند اینی رقم مُوگیه:

”بخاطرِ سِه خطا که از غَزه سر زَده، بَلکِه چار خطا،

ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،

چراکه اُونا یگ منطقه ره مُکَمَل دَ اسِیری بُرد

تا دَ اِدوم تسلِیم کنه.

۷پس ما دَ بَلِه دیوالِ غَزه آتِش رَیی مُونُم

و اُو قلعه‌های مُستَحکم شی ره قُورت مُونه.

۸ما باشِنده‌های اَشدود

و صاحِبِ تَیاقِ پادشاهی ره از اَشقِلون نابُود مُونُم؛

ما دِست خُو ره دَ خِلافِ عِقرون باله مُوکنُم

و باقی‌مَنده‌های فَلسطِینیا از بَین موره.“

اِی ره خُداوند-خُدا مُوگیه.

۹خُداوند اینی رقم مُوگیه:

”بخاطرِ سِه خطا که از صُور سر زَده، بَلکِه چار خطا،

ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،

چراکه یگ منطقه ره مُکَمَل دَ اسِیری بُرده دَ اِدوم تسلِیم کد

و عهدِ بِراری ره دَ یاد خُو نَوُرد.

۱۰پس ما دَ بَلِه دیوال‌های صُور آتِش رَیی مُونُم

و اُو قلعه‌های مُستَحکم شی ره قُورت مُونه.“

۱۱خُداوند اینی رقم مُوگیه:

”بخاطرِ سِه خطا که از اِدوم سر زَده، بَلکِه چار خطا،

ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،

چراکه اُو بِرار خُو ره قد شمشیر دُمبال کد

و تمامِ رَحم-و-دِلسوزی خُو ره ایله کد.

اُو دَ غَیتِ قار خُو بِدُونِ دَمرَسی تِکه-و-پاره کد

و غَضَب خُو ره برقرار نِگاه کد.

۱۲پس ما دَ بَلِه تیمان آتِش رَیی مُونُم

و اُو قلعه‌های مُستَحکمِ بُصره ره قُورت مُونه.“

۱۳خُداوند اینی رقم مُوگیه:

”بخاطرِ سِه خطا که از عمونیا سر زَده، بَلکِه چار خطا،

ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،

چراکه اُونا کَورِه خاتُونوی شِکامتُو ره دَ جِلعاد پاره کد

تا سرحدای خُو ره کٹه کنه.

۱۴پس ما دیوال‌های رَبه ره آتِش مِیزَنُم

و اُو قلعه‌های مُستَحکم شی ره قُورت مُونه،

دَ حینِ غَوغای روزِ جنگ

و دَ حینِ طوفانِ روزِ گِردباد.

۱۵اوخته پادشاهِ ازوا دَ اسِیری بُرده مُوشه،

اُو و نفرای دَربار شی یگجای.“

اِی ره خُداوند مُوگیه.