کِتابِ عاموس نَبی
فصلِ اوّل
۱ اَمیا تورههای عاموس یکی از چوپونای تِقوعَه اَسته؛ اُو دَ روزای پادشاهی عُزیا پادشاهِ یهُودا و دَ روزای پادشاهی یرُبعام باچِه یوآش پادشاهِ اِسرائیل، یعنی دُو سال پیش از زِلزِله، دَ بارِه اِسرائیل یگ رویا دِید.
۲اُو گُفت:
”خُداوند از صَهیون غُر مِیزَنه
و آواز خُو ره رقمِ گُرگُردراغ از اورُشَلیم بِلند مُونه؛
علفچرهای چوپونو پژمُرده مُوشه
و قِیلیهای کَرمَل خُشک مُوشه.“
قضاوَت دَ بَلِه همسایهگونِ اِسرائیل
۳خُداوند اینی رقم مُوگیه:
”بخاطرِ سِه خطا که از دَمِشق سر زَده، بَلکِه چار خطا،
ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،
چراکه جِلعاد ره قد سوٹِه آینی جُغُول کد.
۴پس ما دَ بَلِه خانِه حزائیل آتِش رَیی مُونُم
و اُو قلعههای مُستَحکمِ بِن هدَد ره قُورت مُونه.
۵ما پُشتبَندهای درگِه دَمِشق ره مَیده مُونُم
و باشِندههای درِّه آوِن
و صاحِبِ تَیاقِ پادشاهی ره از بَیت-عِدِن نابُود مُونُم؛
و مردُمِ ارام دَ سرزمِینِ قِیر دَ اسِیری بُرده مُوشه.“
اِی ره خُداوند مُوگیه.
۶خُداوند اینی رقم مُوگیه:
”بخاطرِ سِه خطا که از غَزه سر زَده، بَلکِه چار خطا،
ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،
چراکه اُونا یگ منطقه ره مُکَمَل دَ اسِیری بُرد
تا دَ اِدوم تسلِیم کنه.
۷پس ما دَ بَلِه دیوالِ غَزه آتِش رَیی مُونُم
و اُو قلعههای مُستَحکم شی ره قُورت مُونه.
۸ما باشِندههای اَشدود
و صاحِبِ تَیاقِ پادشاهی ره از اَشقِلون نابُود مُونُم؛
ما دِست خُو ره دَ خِلافِ عِقرون باله مُوکنُم
و باقیمَندههای فَلسطِینیا از بَین موره.“
اِی ره خُداوند-خُدا مُوگیه.
۹خُداوند اینی رقم مُوگیه:
”بخاطرِ سِه خطا که از صُور سر زَده، بَلکِه چار خطا،
ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،
چراکه یگ منطقه ره مُکَمَل دَ اسِیری بُرده دَ اِدوم تسلِیم کد
و عهدِ بِراری ره دَ یاد خُو نَوُرد.
۱۰پس ما دَ بَلِه دیوالهای صُور آتِش رَیی مُونُم
و اُو قلعههای مُستَحکم شی ره قُورت مُونه.“
۱۱خُداوند اینی رقم مُوگیه:
”بخاطرِ سِه خطا که از اِدوم سر زَده، بَلکِه چار خطا،
ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،
چراکه اُو بِرار خُو ره قد شمشیر دُمبال کد
و تمامِ رَحم-و-دِلسوزی خُو ره ایله کد.
اُو دَ غَیتِ قار خُو بِدُونِ دَمرَسی تِکه-و-پاره کد
و غَضَب خُو ره برقرار نِگاه کد.
۱۲پس ما دَ بَلِه تیمان آتِش رَیی مُونُم
و اُو قلعههای مُستَحکمِ بُصره ره قُورت مُونه.“
۱۳خُداوند اینی رقم مُوگیه:
”بخاطرِ سِه خطا که از عمونیا سر زَده، بَلکِه چار خطا،
ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،
چراکه اُونا کَورِه خاتُونوی شِکامتُو ره دَ جِلعاد پاره کد
تا سرحدای خُو ره کٹه کنه.
۱۴پس ما دیوالهای رَبه ره آتِش مِیزَنُم
و اُو قلعههای مُستَحکم شی ره قُورت مُونه،
دَ حینِ غَوغای روزِ جنگ
و دَ حینِ طوفانِ روزِ گِردباد.
۱۵اوخته پادشاهِ ازوا دَ اسِیری بُرده مُوشه،
اُو و نفرای دَربار شی یگجای.“
اِی ره خُداوند مُوگیه.
فصل قبلی
فصل بعدی