کِتابِ عاموس نَبی
فصلِ دوّم
۱خُداوند اینی رقم مُوگیه:
”بخاطرِ سِه خطا که از موآب سر زَده، بَلکِه چار خطا،
ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،
چراکه اُو استُغونای پادشاهِ اِدوم ره سوختَند
و دَ خگِشتر تَبدِیل کد.
۲پس ما دَ بَلِه موآب آتِش رَیی مُونُم
و اُو قلعههای مُستَحکمِ قِریوت ره قُورت مُونه
و موآب دَ حینِ غَوغا،
دَ حینِ چِیغ-و-شور و صَدای شیپُور از بَین موره.
۳ما حُکمران شی ره دَ مَنِه ازُو نابُود مُونُم
و پگِ کٹهکَلونای شی ره قد ازُو قَتی مُوکُشُم.“
اِی ره خُداوند مُوگیه.
۴خُداوند اینی رقم مُوگیه:
”بخاطرِ سِه خطا که از یهُودا سر زَده، بَلکِه چار خطا،
ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،
چراکه اُونا شریعتِ خُداوند ره رَد کد
و احکام شی ره نِگاه نَکد،
بَلکِه دَ وسِیلِه امزُو دروغها گُمراه شُد
که بابهکَلونای ازوا پَیرَو شی بُود.
۵پس ما دَ بَلِه یهُودا آتِش رَیی مُونُم
و اُو قلعه های مُستَحکمِ اورُشَلیم ره قُورت مُونه.
قضاوَت دَ بَلِه اِسرائیل
۶خُداوند اینی رقم مُوگیه:
بخاطرِ سِه خطا که از اِسرائیل سر زَده، بَلکِه چار خطا،
ما مانِع جَزای ازُو نَمُوشُم،
چراکه اُونا آدمِ عادِل ره دَ نُقره سَودا مُونه
و آدمِ مُحتاج ره دَ یگ جوره چپلی.
۷اُونا سرِ آدمای غرِیب ره دَ خاکِ زمی پایمال مُونه
و آدمای بیچاره ره از حق شی محرُوم مُوکُنه؛
آته و باچه قد یگ دُختر خاو مُونه
و دَ امزی رقم نامِ مُقَدَّس مَره بےحُرمَت مُوکُنه.
۸اُونا دَ پالُوی هر قُربانگاه
دَ بَلِه رَختی که گِرَو گِرِفته خاو مُونه
و شرابی ره که قد پَیسِه جرِیمه خرِیده شُده
دَ خانِه خُدای خُو وُچی مُونه.
۹لیکِن بَنی اِسرائیل بِدَنه که ما اَموریا ره که قدهای ازوا رقمِ دِرختِ سَرو بِلند
و خودونِ ازوا رقمِ دِرختِ بَلُوط قَوی بُود،
از پیشِ رُوی ازوا نابُود کدُم
و میوِه ازوا ره از باله
و رِیشه های ازوا ره از تاه از بَین بُردُم.
۱۰امچُنان ما شُمو ره از سرزمِینِ مِصر بُرو اَوُردُم
و شُمو ره چِل سال دَ بیابو راهنُمایی کدُم
تا سرزمِینِ اَموریا ره تَصَرُف کنِید.
۱۱ما بعضی از باچههای شُمو ره باله کدُم که اَنبیا بَشه
و بعضی از جوانای شُمو ره اِنتِخاب کدُم که نَذری بَشه.
اَی بَنی اِسرائیل، آیا امی رقم نِییه؟“
اِی ره خُداوند مُوگیه.
۱۲”لیکِن شُمو دَ نَذریها شراب وُچیدَلجی کدِید
و دَ اَنبیا اَمر کده گُفتِید، ’نَبُوَت نَکنِید.‘
۱۳اینه، ما شُمو ره زیرِ فِشار قرار مِیدیُم
رقمی که یگ کراچی پُر از قَوده های گندُم
زیرِ فِشار قرار مِیگِیره.
۱۴از آدمِ تیزپای قُدرتِ دُوتا گِرِفته مُوشه،
آدمِ قَوی قُوَت خُو ره از دِست مِیدیه
و آدمِ زورتُو جان خُو ره نِجات دَده نَمِیتَنه.
۱۵آدمِ کموندار ایسته شُده نَمِیتَنه
و آدمِ تیزپای دُوتا کده نَمِیتَنه
و نَه ام اَسپسوار مِیتَنه که جان خُو ره نِجات بِدیه.
۱۶دَ امزُو روز
دِلاوَرترِین مَردای جنگی لُچ دُوتا مُونه.“
اِی ره خُداوند مُوگیه.