Copyright © 2015-2026 Afghan Bibles. All rights reserved
کِتابِ عاموس نَبی
فصلِ سِوّم
شاهِدی دَ خِلافِ اِسرائیل
۱اَی بَنی اِسرائیل، اِی کلام ره که خُداوند دَ خِلاف شُمو گُفته، بِشنَوِید! اُو دَ خِلافِ پگ قَومی که از سرزمِینِ مِصر بُرو اَوُرده، اینی رقم مُوگیه:
۲”تنها شُمو ره
ما از مینکلِ تمامِ قَومهای زمی اِنتِخاب کدُم؛
امزی خاطر ما شُمو ره
بخاطرِ پگِ شرارَتهای شُمو جَزا مِیدیُم.“
۳آیا دُو نفر یگجای دَ یگ راه موره
بِدُونِ که رِضایَتِ ازوا بَشه؟
۴آیا شیر دَ جنگل غُر مِیزَنه
اگه شِکار نَدَشته بَشه؟
آیا شیرِ غُران از غار خُو نعره مِیزَنه
اگه یَگو چِیز ره نَگِرِفته بَشه؟
۵آیا یگ مُرغَک دَ رُوی زمی دَ دام موفته
دَ حالِیکه بَلدِه شی هیچ دام ایشته نَشُده بَشه؟
آیا تَلَک از زمی مُوپره،
دَ حالِیکه هیچ چِیز نَگِرِفته بَشه؟
۶وختِیکه دَ یگ شار شیپُور دَ صَدا مییه،
آیا مردُم ترس نَمُوخوره؟
وختِیکه دَ یگ شار بَلا-و-مُصِیبت مییه،
آیا دَ حُکمِ خُداوند نَمییه؟
۷یقِیناً خُداوند-خُدا هیچ کاری نَمُونه
سِوای که راز خُو ره
دَ خِدمتگارای خُو اَنبیا بَرمَلا کُنه.
۸شیر غُر زَده،
کِی اَسته که نَتَرسه؟
خُداوند-خُدا توره گُفته،
کِی اَسته که نَبُوَت نَکُنه؟
۹دَ قلعههای مُستَحکمِ اَشدود
و دَ قلعههای مُستَحکمِ سرزمِینِ مِصر اِعلان کده بُگِید؛
”دَ کوههای سامِره جَم شُنِید
و بِنگرِید که چی غَوغای کٹه دَ مَنِه ازُو اَسته
و چی ظُلمهای دَ مینکلِ ازُو.“
۱۰خُداوند مُوگیه:
”کسای که دَ قلعههای مُستَحکم خُو ظُلم و غارَت ره ذخِیره مُونه
اُونا نَمِیدَنه که چی رقم راستکاری کُنه.“
۱۱امزی خاطر خُداوند-خُدا اینی رقم مُوگیه:
”دُشمو سرزمِین شُمو ره محاصِره مُونه
و قُدرتِ دِفاعی شُمو ره از شُمو مِیگِیره
و قلعههای مُستَحکم شُمو غارَت مُوشه.“
۱۲خُداوند اینی رقم مُوگیه:
”امُو رقم که چوپو دُو پای یا یگ ٹوٹِه گوش ره
از دانِ شیر بُر مُونه،
امُو رقم از بَنی اِسرائیل
که دَ سامِره زِندگی مُونه
دَ اندازِه یگ شِنگِ چارپایی
و یگ گوشِه توشَک نِجات پَیدا مُوکُنه.“
۱۳خُداوند-خُدا، خُدای لَشکرها مُوگیه:
”بِشنَوِید و دَ خِلافِ خانَوارِ یعقُوب شاهِدی بِدِید.
۱۴دَ روزی که ما اِسرائیل ره بخاطرِ خطاهای شی جَزا بِدیُم،
ما قُربانگاههای بَیت-ایل ره ام جَزا مِیدیُم
و شاخهای قُربانگاه مَیده شُده
دَ زمی موفته.
۱۵ما ام خانِه زِمِستونی ره چَپه مُونُم و ام خانِه تایستونی ره؛
اَرے، خانههای مُزَیَن شُده قد عاج از بَین موره
و خانههای کٹه خراب مُوشه.“
اِی ره خُداوند مُوگیه.