کِتابِ عاموس نَبی

فصلِ سِوّم

شاهِدی دَ خِلافِ اِسرائیل

۱اَی بَنی اِسرائیل، اِی کلام ره که خُداوند دَ خِلاف شُمو گُفته، بِشنَوِید! اُو دَ خِلافِ پگ قَومی که از سرزمِینِ مِصر بُرو اَوُرده، اینی رقم مُوگیه:

۲”تنها شُمو ره

ما از مینکلِ تمامِ قَوم‌های زمی اِنتِخاب کدُم؛

امزی خاطر ما شُمو ره

بخاطرِ پگِ شرارَت‌های شُمو جَزا مِیدیُم.“

۳آیا دُو نفر یگجای دَ یگ راه موره

بِدُونِ که رِضایَتِ ازوا بَشه؟

۴آیا شیر دَ جنگل غُر مِیزَنه

اگه شِکار نَدَشته بَشه؟

آیا شیرِ غُران از غار خُو نعره مِیزَنه

اگه یَگو چِیز ره نَگِرِفته بَشه؟

۵آیا یگ مُرغَک دَ رُوی زمی دَ دام موفته

دَ حالِیکه بَلدِه شی هیچ دام ایشته نَشُده بَشه؟

آیا تَلَک از زمی مُوپره،

دَ حالِیکه هیچ چِیز نَگِرِفته بَشه؟

۶وختِیکه دَ یگ شار شیپُور دَ صَدا مییه،

آیا مردُم ترس نَمُوخوره؟

وختِیکه دَ یگ شار بَلا-و-مُصِیبت مییه،

آیا دَ حُکمِ خُداوند نَمییه؟

۷یقِیناً خُداوند-خُدا هیچ کاری نَمُونه

سِوای که راز خُو ره

دَ خِدمتگارای خُو اَنبیا بَرمَلا کُنه.

۸شیر غُر زَده،

کِی اَسته که نَتَرسه؟

خُداوند-خُدا توره گُفته،

کِی اَسته که نَبُوَت نَکُنه؟

۹دَ قلعه‌های مُستَحکمِ اَشدود

و دَ قلعه‌های مُستَحکمِ سرزمِینِ مِصر اِعلان کده بُگِید؛

”دَ کوه‌های سامِره جَم شُنِید

و بِنگرِید که چی غَوغای کٹه دَ مَنِه ازُو اَسته

و چی ظُلم‌های دَ مینکلِ ازُو.“

۱۰خُداوند مُوگیه:

”کسای که دَ قلعه‌های مُستَحکم خُو ظُلم و غارَت ره ذخِیره مُونه

اُونا نَمِیدَنه که چی رقم راستکاری کُنه.“

۱۱امزی خاطر خُداوند-خُدا اینی رقم مُوگیه:

”دُشمو سرزمِین شُمو ره محاصِره مُونه

و قُدرتِ دِفاعی شُمو ره از شُمو مِیگِیره

و قلعه‌های مُستَحکم شُمو غارَت مُوشه.“

۱۲خُداوند اینی رقم مُوگیه:

”امُو رقم که چوپو دُو پای یا یگ ٹوٹِه گوش ره

از دانِ شیر بُر مُونه،

امُو رقم از بَنی اِسرائیل

که دَ سامِره زِندگی مُونه

دَ اندازِه یگ شِنگِ چارپایی

و یگ گوشِه توشَک نِجات پَیدا مُوکُنه.“

۱۳خُداوند-خُدا، خُدای لَشکرها مُوگیه:

”بِشنَوِید و دَ خِلافِ خانَوارِ یعقُوب شاهِدی بِدِید.

۱۴دَ روزی که ما اِسرائیل ره بخاطرِ خطاهای شی جَزا بِدیُم،

ما قُربانگاه‌های بَیت-ایل ره ام جَزا مِیدیُم

و شاخ‌های قُربانگاه مَیده شُده

دَ زمی موفته.

۱۵ما ام خانِه زِمِستونی ره چَپه مُونُم و ام خانِه تایستونی ره؛

اَرے، خانه‌های مُزَیَن شُده قد عاج از بَین موره

و خانه‌های کٹه خراب مُوشه.“

اِی ره خُداوند مُوگیه.