۰:۰۰ / ۰:۰۰

نامۀ دوم پولُس رسول به قرنتیان

فصل چهارم

روشنایی بر تاریکی پیروز می گردد

۱ چون خدا از روی لطف خود این وظیفه را به ما داده است، امید خود را از دست نمی دهیم. ۲ ما از همه روشهای پنهانی و شرم آور دوری نموده ایم. با فریبکاری رفتار نمی کنیم و پیام خدا را تغییر نمی دهیم بلکه حقیقت را به طور روشن بیان می نماییم و می کوشیم تا در حضور خدا مورد تأیید وجدان همۀ مردم باشیم. ۳ حتی اگر این خبر خوش را که موعظه می کنیم پوشیده باشد، فقط برای کسانی پوشیده است که در راه هلاکت هستند. ۴ شیطان که سردار این دنیاست، افکار آنها را کور کرده است تا خبر خوش و پُر شکوه عیسای مسیح را که تصویر خدای نادیده است، نبینند. ۵ ما در مورد خود موعظه نمی کنیم بلکه اعلام می کنیم که عیسای مسیح خداوند است و ما به خاطر او خدمتگاران شما هستیم. ۶ زیرا همان خدایی که فرمود: «روشنایی از میان تاریکی بدرخشد»، نور خود را در قلبهای ما گذاشت تا شناخت جلال خدا در چهرۀ عیسای مسیح برای ما نمایان شود.

گنج روحانی در کوزه های گِلی

۷ با وجود این، ما چنین گنجی در کوزه های گِلی خود داریم تا معلوم گردد که آن قدرت بزرگ از ما نیست بلکه از خداست. ۸ ما از هر طرف تحت فشار هستیم ولی خود را از دست نمی دهیم، دچار شک و تردید می شویم اما تسلیم نا امیدی نمی گردیم. ۹ آزار می بینیم اما هیچ وقت تنها نیستیم. به زمین می خوریم، ولی نابود نمی شویم. ۱۰ بدنهای فانی ما داغ مرگ عیسی را دایم با خود دارند تا زندگی عیسی در بدنهای ما نیز ظاهر شود. ۱۱ در تمام زندگی همیشه به خاطر عیسی به مرگ تسلیم می شویم تا زندگی عیسی در جسم فانی ما ظاهر شود. ۱۲ پس ما با مرگ روبرو می شویم، اما این باعث زندگی جاویدان در شما می گردد.

۱۳ در کتاب مزامیر نوشته شده است: «چون ایمان داشتم، سخن گفتم.» ما نیز سخن می گوییم، چون همان ایمان را داریم. ۱۴ زیرا می دانیم همان خدایی که عیسای مسیح را پس از مرگ زنده گردانید ما را نیز با عیسی زنده خواهد ساخت و همراه با شما در حضور خود خواهد آورد. ۱۵ همۀ این چیزها به خاطر شماست تا به هر اندازه ای که فیض خدا شامل حال مردم بیشتری می گردد، شکر و سپاس برای جلال خدا نیز زیادتر شود.

زندگی پُر از امید

۱۶ بنابر این امید خود را از دست نمی دهیم. اگر چه وجود ظاهری ما رفته رفته از بین می رود ولی وجود روحانی ما روز به روز تازه تر می شود. ۱۷ این رنج و زحمت ناچیز و زودگذر، جلال عظیم و بی پایانی را برای ما فراهم می کند که با این دردها غیر قابل مقایسه است. ۱۸ پس ما به چیزهای نادیدنی چشم دوخته ایم نه به چیزهای دیدنی، زیرا آنچه به چشم می آید فانی است، ولی چیزهای نادیدنی ابدی هستند.

مطالب مرتبط

چرا خدا ما را از جایی به جای دیگر می‌برد" چون او هدفی دارد!

چرا خدا ما را از جایی به جای دیگر می‌برد" چون او هدفی دارد! (فریاد‌های شفابخش)
اگر شما زخمی شده اید کار خدا را از طریق زخم هایتان ببنید و اعلان کنید. بپذیرید که خداوند بر همه چیز و همه کس مسلط است و اوضاع را اوست که کنترول می‌کند. چون خدا شما را می‌بیند؛ شما نیز به او نزدیک شده و نظر کنید. تا زخم‌های من و شما برای خیریت دیگران مفید واقع شود طبق اراده خداوند که مالک همه دنیا است. چرا انسانها به مصالحه با خدا نیازمند می‌‌باشند؟ گناه بشر، بین خدا و انسان جدایی افکنده است. به خاطر گناه بشریت، غضب خدا بر انسان خواهد آمد. از این رو انسان نیازمند مصالحه با خدا می‌‌باشد. ما سخنگویان خدا، و نمایندگان او هستیم. خدا ما را با خود آشتی نداد که ساکت بمانیم، بلکه او ما را انتخاب کرد تا اینکه پیام مصالحه و آشتی را به دیگران برسانیم. تا اینکه دیگران بوسیلۀ شنیدن کلام مصالحه از طریق ما، با خداوند آشتی کرده از عذاب آن عالم رهایی پیدا کنند. سفیر پادشاه بودن، مسئولیت و افتخار بزرگی است. ولی سفیر شاه شاهان و ایلچی عیسی مسیح بودن، افتخاری بمراتب عظیم‌تر است. ما به عنوان سفیران مسیح باید از شما وطنداران عزیز استدعا کنیم که با خدا مصالحه کنند.

برنامه رادیویی درباره آیه ۱۷-۱۸ (۳۰ دقیقه)