کِتابِ هوشِعَ نَبی
فصلِ شَشُم
۱ و مُوگیه: ’بیِید که پس سُون خُداوند بوری،
چُون اُو پاره کده و اُو مو ره شفا مِیدیه؛
اُو ضَربه زَده و اُو شِکسته بَندی مُونه.
۲بعد از دُو روز اُو مو ره زِندگی تازه مِیدیه
و دَ روزِ سِوّم مو ره اَرخَلجی مُوکُنه
تا مو دَ حُضُورِ ازُو زِندگی کُنی.
۳پس بیِید که خُداوند ره بِنَخشی
و قد کوشِشِ سخت دَ شِناختِ ازُو اِدامه بِدی.
اَمدونِ ازُو بَلدِه کومَک مو رقمِ واز شُدونِ روز حَتمی اَسته؛
اُو رقمِ بارِشِ اوّل و بارِشِ آخِر
که زمی ره سیرآو مُونه دَ بَلِه مو مییه.‘
۴اَی اِفرایم، ما قد ازتُو چِیزکار کنُم؟
اَی یهُودا، ما قد ازتُو چِیزکار کنُم؟
چُون مُحَبَت-و-وفاداری شُمو رقمِ آوُرهای صُبح اَسته
و رقمِ شبنمی که دِستی از بَین موره.
۵امزی خاطر ما اُونا ره دَ وسِیلِه اَنبیای خُو از تِکه-و-پرچه شُدونِ ازوا باخبر کدُم
و دَ وسِیلِه تورای دان خُو کُشتونِ ازوا ره اِعلان کدُم؛
و قَضاوَت مه مِثلِ نُور روشو بُوده.
۶چُون ما مُحَبَت-و-وفاداری میخایُم، نَه قُربانی؛
و خُدا شِناسی ره از قُربانیهای سوختَنی کده کَلوتر خوش دَرُم.
۷لیکِن اُونا عهد ره مَیده کد، امُو رقم که اُونا عهد ره دَ شارِ آدم مَیده کد
و دَ اُونجی قد ازمه خاینانه رفتار کد.
۸جِلعاد شارِ گُناهکارا اَسته،
شارِ خُونریزا.
۹امُو رقم که راهزَنا دَ کمِینِ مردُم مِیشِینه،
امُو رقم پیشوایو ام راهزَن اَسته؛
اُونا دَ راهِ شِکیم کُشتار مُونه
و مُرتکِبِ جِنایتهای تکاندِهِنده مُوشه.
۱۰ما دَ خانَوارِ اِسرائیل یگ چِیزِ وَحشتناک ره دِیدیم؛
فاحِشهگری اِفرایم دَ اُونجی اَسته؛ اَرے، اِسرائیل نَجِس شُده.
۱۱اَی یهُودا، بَلدِه ازتُو ام وختِ قضاوَت تعیِین شُده.