کِتابِ هوشِعَ نَبی
فصلِ هفتُم
۱هر وختِیکه ما میخایُم خوشبَختیهای قَوم خُو ره پس بیرُم،
هر وختِیکه ما میخایُم اِسرائیل ره شفا بِدیُم،
گُناههای اِفرایم
و اعمالِ شرِیرانِه سامِره دِیگه ام بَرمَلا مُوشه؛
چراکه اُونا فریبکاری مُونه،
دُزای شی دَ خانهها دَر مییه
و راهزَنای شی غارَت مُوکُنه.
۲و اُونا دَ دِلهای خُو فِکر نَمُونه
که ما پگِ شرارَتهای ازوا ره دَ یاد خُو مِیگِیرُم.
آلی اعمالِ ازوا اُونا ره گِردگِیره کده
و اُونا دَ پیشِ نظر مه اَسته.
۳اُونا پادشاه ره دَ وسِیلِه شرارَت خُو
و رهبرا ره دَ وسِیلِه دروغهای خُو خوش مُونه.
۴اُونا پگ شی زِناکارا اَسته؛
اُونا رقمِ تنُورِ داغ اَسته
که نانبای از شِرَختونِ خمِیر تا رسِیدون شی
ضرُورَت نَدره که آتِش ره شور بِدیه.
۵دَ روزِ جشنِ پادشاهِ ازوا
کٹهکَلونا از گرمی شراب ناجور مُوشه؛
و پادشاه ام دِست خُو ره دِراز کده قد امزُو رِیشخَندگرا یگ جای مُوشه.
۶دِلهای رِیشخَندگرا رقمِ تنُور اَلّی اَسته
و دَ شِکار خُو نزدِیک مُوشه.
تمامِ شاو قار-و-غَضَبِ ازوا آرام آرام مُوسوزه
و دَ غَیتِ صُبح رقمِ اَلَنگِه آتِش دَر مِیگِیره.
۷پگِ کٹهکَلونا رقمِ تنُورِ داغ اَسته
و اُونا رهبرای خُو ره قُورت مُونه.
تمامِ پادشایونِ ازوا سرنِگون شُده
و هیچ کُدَمِ ازوا از مه کومَک طلب نَمُونه.
۸اِفرایم خود ره قد قَومهای دِیگه گٹ مُونه؛
اِفرایم نانِ رُوی تاوه اَسته که چَپه رُوی نَشُده.
۹بیگَنهگو قُوَتِ ازُو ره مُوخوره،
لیکِن اُو نَمِیدَنه.
سفیدی دَ مُویای سرِ ازُو تِیت شُده،
لیکِن اُو نَمِیدَنه.
۱۰غرُورِ اِسرائیل دَ خِلافِ ازُو شاهِدی مِیدیه؛
ولے اُو پس سُون خُداوند، خُدای خُو نَمییه
و باوجُودِ پگِ امزی چِیزا اُونا طلبگارِ ازُو نَمُوشه.
۱۱اِفرایم رقمِ یگ کَوتر
نادو و بےعقل شُده؛
مِصر ره بَلدِه کومَک کُوی مُونه
و دَ پیشِ آشُور کومَک گِرِفتو موره.
۱۲دَ حالِیکه اُونا موره ما تور خُو ره دَ بَلِه ازوا مِیندَزُم
و اُونا ره رقمِ مُرغَکوی هَوا تاه مُونُم
و اُونا ره مُطابِقِ خبری که دَ جماعتِ ازوا رَسِیده، اِصلاح مُونُم.
۱۳وای دَ حالِ ازوا، چُون اُونا از مه رُوی گردو شُده!
نابُودی نصِیبِ ازوا شُنه، چُون اُونا دَ ضِد مه شورِش کده!
ما میخایُم اُونا ره نِجات بِدیُم،
ولے اُونا دَ ضِد مه دروغ گُفته موره.
۱۴اُونا از دِل خُو دَ پیش مه فریاد نَمُونه،
بَلکِه دَ بَلِه جاگههای خُو ناله مُونه؛
اُونا بَلدِه غَلّه و شراب خودون ره زخمی کده از خُدایونِ بیگَنه کومَک طلب مُونه،
ولے از مه رُوی مِیگَردَنه.
۱۵اِی ما بُودُم که بازُوهای ازوا ره تعلِیم دَدُم و تقویَت کدُم،
ولے اُونا دَ ضِد مه نقشِه شرِیرانه کشِید.
۱۶اُونا بَلدِه کومَک هر سُو رُوی مُونه، مگم نَه سُون خُدای مُتعال؛
اُونا رقمِ یگ کمونِ ناقِص شُده.
رهبرای ازوا بخاطرِ زِبونِ بَد خُو
دَ وسِیلِه شمشیر کُشته شُده موفته.
امزی خاطر اُونا دَ سرزمِینِ مِصر رِیشخَند مُوشه.