Afghan Bibles
English · دری · پښتو

خطِ یعقُوب

بَخشِ ۱

سلام ها

۱اِینجانِبِ یعقُوب غُلامِ خُدا و مَولا عیسیٰ مسیح، دَ پگِ مردُمِ دوازده طایفِه اِسرائیل که دَ تمامِ دُنیا تِیت‌پَرَک شُده، سلام تقدِیم مُونُم.

ایمان دَ دَورونِ سختی ها

۲بِرارونِ عزِیز، وختِیکه شُمو دَ مُشکِلات و تجربه های سخت دُچار مُوشِید غَدر خوش بَشِید، ۳چُون شُمو مِیدَنِید که اِمتِحانِ ایمان، صبر-و-تَحَمُل شُمو ره زیاد مُونه. ۴بیلِید که صبر-و-تَحَمُل دَ وجُود شُمو کامِل شُنه تاکه شُمو پُوره و کامِل شُنِید و دَ هیچ چِیز ضرُورَت نَدَشته بَشِید. ۵اگه کُدَم نفر شُمو از نِگاهِ حِکمت و دانایی کم بَشه اُو ره از خُدا طلب کُنه و بَلدِه شی دَده مُوشه، چُون هر کسی که حِکمت طلب کُنه خُداوند سَخاوَتمَندانه دَزُو مِیدیه و اُو ره سرزنِش نَمُوکُنه. ۶مگم وختِیکه طلب مُونه اُو باید یَقِین دَشته بَشه که خُدا دُعای شی ره قبُول مُونه و اُو باید شک-و-شُبهه ره دَ دِل خُو راه نَدیه. آدمِ دُودِله مِثلِ لَپِه دریا اَسته که دَ سَبَبِ باد اِیسُو-و-اُوسُو مُوخوره. ۷اِی رقم آدم هرگِز گُمان نَکُنه که خُداوند اُو ره یَگو چِیز مِیدیه، ۸چُون آدمِ دُودِله دَ تمامِ کار های خُو محکم نِییه.

غرِیبی و ثُروَتمَندی

۹بِرارِ مُسکِین-و-غرِیب باید اِفتخار کُنه، چراکه اُو دَ نظرِ خُدا سربِلند اَسته، ۱۰مگم بِرارِ پَیسه​دار دَ وختِ خاری-و-غرِیبی خُو ام باید اِفتخار کُنه، چراکه اُو ام مِثلِ گُلِ عَلَف اَلّی یَگو روز از بَین موره. ۱۱آفتَو که بُر مُوشه گرمی شی علف ره خُشک مُونه و گُل شی مِیریزه و نُوربَندی شی از بَین موره. اَرے، آدمِ دَولَتمَند ام امی رقم اَسته: دَ حالِیکه دَ پُشتِ کارای خُو مِیگرده، اُو از بَین موره.

وَسوَسه از طرفِ خُدا نِییه

۱۲نیک دَ بَختِ کسی که آزمایشای زِندگی ره بَرداشت مُونه. وختِیکه ازی آزمایشا بُرو بُر شُد، خُدا تاجِ حَیات، یعنی زِندگی اَبَدی ره دَزُو مِیدیه، امُو زِندگی اَبَدی ره که خُدا دَ دوستدارای خُو وعده دَده. ۱۳وختِیکه اِنسان وَسوَسه مُوشه، اُو باید نَگیه که: ”خُدا مَره وَسوَسه کده،“ چراکه خُدا از وَسوَسه و بَدی دُور اَسته و هیچ کس ره دَ وَسوَسه نَمِیندَزه. ۱۴اِنسان اُو غَیت دُچارِ وَسوَسه مُوشه که دَ خاهِشای نَفسانی خُو گِرِفتار شُده دَ دامِ عَیاشی خُو موفته. ۱۵پس شهوَت و عَیش-و-نوش دَ زِندگی اِنسان گُناه ره دَ وجُود میره و گُناه وختِیکه غَدر کَلو شُد، باعِثِ مَرگ مُوشه.

۱۶بِرارونِ عزِیز، خود ره بازی نَدِید. ۱۷تمامِ نِعمتای خُوب و مُکَمَل از آسمو و از سُونِ خُدا مییه که خالِقِ نُور اَسته و دَ شانِ ازُو تغیِیر نِییه مِثلِ سایه وَری که مییه و موره. ۱۸اُو دَ مُطابِقِ اِرادِه خُو و دَ وسِیلِه کلامِ حقِیقت مو ره زِندگی نَو دَد تاکه مو نَمُونِه از مخلُوقاتِ نَوِ ازُو بَشی.

گوش دَدو و عمل کدو دَ کلامِ خُدا

۱۹بِرارونِ عزِیز، هر کس باید هر غَیت دَ گوش کدو تَیار بَشه و پیش از توره گُفتو خُوب فِکر کُنه و زُود قار نَشُنه، ۲۰چراکه قارِ اِنسان راستی-و-صداقتِ ره که خُدا میخایه، دَ وجُود نَمیره. ۲۱پس امزی خاطر، هر رقم بَدی و کارای شَیطانی ره که دَ زِندگی شُمو اَسته از خود دُور کُنِید و کلامِ خُدا ره که دَ دِلِ شُمو کِشت شُده دَ نَرمی قبُول کُنِید. اِی کلام، قُدرت دَره که جان شُمو ره نِجات بِدیه.

۲۲نَه تنها گوش کُنِندِه کلامِ خُدا بَشِید، بَلکِه دَز شی عمل کُنِید. خود ره بازی نَدِید: ۲۳چُون کسی که کلام ره فقط گوش مِیگِیره و دَزُو عمل نَمُونه اُو مِثلِ آدمی اَسته که رُوی خُو ره دَ آینه مِینگره؛ ۲۴ اَرے، اُو خود ره مِینگره و غَیتِیکه از پیشِ آینه دُور مُوشه پُرمُشت مُونه که رُوی شی چی رقم بُود. ۲۵لیکِن کسی که شریعتِ کامِلِ خُدا ره که اِنسان ره از چنگِ گُناه آزاد مُونه، محکم بِگِیره و دَزُو پایبَند بَشه و چِیزای ره که شِنِیده پُرمُشت نَکُنه، بَلکِه دَزوا عمل کُنه، پروَردِگار دَ کارای ازُو بَرکت مِیدیه.

۲۶کسی که خود ره ایماندار مِیدَنه، مگم زِبون خُو ره اِداره نَمِیتنه، اُو خود ره بازی مِیدیه و ایمان شی بےفایده اَسته. ۲۷ایمانِ پاک و بے​عَیب دَ نظرِ خُدا یعنی آتِه آسمانی اینی اَسته که مو یَتِیما و خاتُونوی بیوه ره دَ مُصِیبت شی دِلگِیری کده کومَک کُنی و خود ره قد فِساد های دُنیا آلُوده نَکُنی.