کِتابِ یوئیل نَبی
فصلِ اوّل
اِعلانِ مجازات
۱کلامِ خُداوند که دَ یوئیل باچِه پِتُوئیل نازِل شُد اینی اَسته:
۲اَی رِیش سفیدا، اِی ره بِشنَوِید
و اَی تمامِ باشِنده های سرزمی، گوش بِگِیرِید!
آیا امی رقم یگ چِیز دَ روزای ازشُمو
یا دَ روزای بابهکَلونای شُمو رُخ دَده؟
۳دَزی باره دَ بچکِیچای خُو نقل کُنِید
و بیلِید که بچکِیچای شُمو دَ بچکِیچای خُو نقل کُنه
و بچکِیچای ازوا دَ نسلِ دِیگه.
۴چِیزی که از مور باقی مُومَنه،
اُو ره مَلَخ مُوخوره،
چِیزی که از مَلَخ باقی مُومَنه،
اُو ره اوخلَی مُوخوره
و چِیزی که از اوخلَی باقی مُومَنه،
اُو ره کِرم مُوخوره.
۵اَی آدمای نشه، بیدار شُنِید و چخرا کنِید،
و اَی تمامِ شراب خورا،
بخاطرِ شِیرِه انگُور ناله کنِید،
چراکه از دان شُمو گِرِفته شُده.
۶چُون یگ مِلَّت دَ سرزمِین مه هُجُوم اَوُرده
یگ مِلَّتِ قَوی و بےحِساب؛
دَندونای ازوا دَندونای شیر اَسته
و نیشهای ازوا نیشهای شیرِ ماده.
۷اُونا تاکهای انگُور مَره خراب کده
و دِرختای انجِیر مَره از بَین بُرده،
پوستای ازوا ره کامِلاً کنده تاه اَندخته
و شاخچه های ازوا لُچ-و-سفید شُده.
۸رقمِ دُختری که شُوی شی دَ جوانی شی مُومُره و پلاس مُوپوشه،
ماتَم بِگِیر.
۹هدیِه غَلّه-و-دانه و هدیِه وُچی کدَنی
از خانِه خُداوند قَطع شُده؛
پیشوایونی که خِدمتگارِ خُداوند اَسته،
ماتَم مُونه.
۱۰زمِینا از بَین رفته
و زمی ماتَم مُوکُنه،
چراکه غَلّه-و-دانه نابُود شُده،
شِیرِه انگُور خُشک شُده
و روغونِ زَیتُون بند شُده.
۱۱اَی دیغونو، خجِل شُنِید
و اَی باغوانا، ناله کنِید،
بَلدِه گندُم و جَو ناله کنِید،
چراکه حاصِلِ زمی از بَین رفته.
۱۲تاکهای انگُور خُشک شُده
و دِرختای انجِیر پژمُرده شُده،
اَرے، اَنار، خُرما، سیو
و تمامِ دِرختای زمی خُشک شُده؛
دَ حقِیقت خوشی بَنی آدم خُشک شُده.
دعوَت بَلدِه ناله و فریاد دَ حُضُورِ خُداوند
۱۳اَی پیشوایو پلاس پوشِیده ماتَم بِگِیرِید؛
اَی خِدمتگارای قُربانگاه، ناله کنِید.
اَی خِدمتگارای خُدای مه،
بیِید و شاو ره دَ پلاس تیر کنِید،
چراکه هدیِه غَلّه-و-دانه و هدیِه وُچی کدَنی
دَ خانِه خُدای شُمو اَوُرده نَمُوشه.
۱۴یگ روز ره بَلدِه روزه تقدِیس کنِید
و یگ مجلِسِ مُقَدَّس برگُزار کنِید.
رِیش سفیدا و تمامِ باشِنده های سرزمی ره
دَ خانِه خُداوند، خُدای خُو جَم کنِید
و دَ پیشِ خُداوند ناله-و-فریاد کنِید.
۱۵وای دَ حال مو دَ امزُو روز!
چُون روزِ خُداوند نزدِیک اَسته
و رقمِ نابُودی از طرفِ قادِرِ مُطلَق مییه.
۱۶آیا خوراکه دَ پیشِ نظر مو قَطع نَشُد،
امچُنان خوشی و خوشحالی از خانِه خُدای مو؟
۱۷تُخمها دَ زیرِ قُلوخهای زمی خُشک شُد،
دَیخانهها بیرو شُد و کنڈُوها خراب شُد،
چراکه غَلّه-و-دانه وجُود نَدره.
۱۸حَیوانا چِیقَس ناله مُونه!
گَلههای گاوو سرگردو یَه،
چراکه اُونا هیچ علَفچَر نَدره؛
رمههای گوسپندو ام دَ حالِ تَلَف شُدو یَه.
۱۹اَی خُداوند، ما دَ پیشِ ازتُو ناله-و-فریاد مُونُم،
چُون آتِش علَفچَرهای بیابو ره قُورت کده
و اَلَنگههای آتِش تمامِ دِرختای دَشت-و-صحرا ره سوختَنده.
۲۰حتیٰ حَیوانای وَحشی دَ پیش تُو ناله-و-فریاد مُونه،
چراکه جویهای آو خُشک شُده
و آتِش علَفچَرهای بیابو ره سوختَنده.
فصل قبلی
فصل بعدی