Afghan Bibles
English · دری · پښتو

خَزانِه گوھربارِ - ضَرب اُلمَثَل ھای - سُلَیمان پادشاه

بَخشِ ۱

۱مَثَل ھای سُلَیمان، بَچِه داوُد،

پادشاهِ بَنی اِسرائیل:

۲بَلدِه پَی بُردونِ حِکمَت و اَدَب،

بَلدِه فامِیدونِ تورای مَغزَگی و پُر معنیٰ

۳و بَلدِه قبُول کدونِ نَصِیحَت اَسته

تاکه دَ عدالت، دَ اِنصاف و دَ دُرُستکاری پایَدار شُنی۔

۴اِی مَثَل ھا دَ مردُمای ساده ھُوشیاری مِیدیه،

و دَ جوانا دانایی و بِینایی۔

۵آدمِ ھُوشیار دانایی خُو ره کَلو مُونه

و آدمِ فامِیده پَند و نَصِیحَت ره مِیگِیره۔

۶اُو کسا مَثَل ھا و نقل ھای پَند آمیز

و چِستانا و تورای سردَرگُمِ آدمای دانا ره مُوفامه۔

۷تَرس از خُداوند شُروعِ عِلم اَسته؛

مگم آدمای بے​عقل دَ بَلِه حِکمَت و نَصِیحَت رِیشخَندی مُونه۔

۸او بَچِه مه! نَصِیحَتِ آتِه خُو ره گوش کُو

و پَندِ آبِه خُو ره ایله نَکُو،

۹ازی که اُونا مِثلِ تاج اَلّی دَ بَلِه سر تُو،

و مِثلِ گردوبَند اَلّی دَ گردون تُو یَه۔

۱۰بَچِه مه، اگه گُناه کارا تُو ره وادار دَ کارِ بَد مُونه

قد از وا موافِق نَشُو۔

۱۱اگه اُونا بُگیه: ”بیه قد مو بوری،

دَ گیتِه یگو کس بِشِینی و خُونِ ازُو ره بِریزَنی؛

بیه که بےدَلِیل راهِ یگو آدمِ بیگُناه ره بِگِیری۔

۱۲مِثلِ قبر اَلّی اُونا ره زِنده و مُکَمَل قُرت کنی،

رقمِ کسای که دَ عالم مُردا موره۔

۱۳امزی راه مو ھر رقم چِیزای قِیمَتی دَ دِست میری

و خانه ھای خُو ره از وُلجه پُر مُونی۔

۱۴بیه که دِست خُو ره یگ کُنی،

تاکه پگ مو دَ یگ کِیسه شرِیگ بَشی۔“

۱۵بَچِه مه، دَ راهِ ازوا نَرو،

حتّیٰ پای خُو ره اَم دَ راه ھای ازوا نَه ایل،

۱۶چراکه پای ھای ازوا سُون بَدی مُودَوه،

و اُونا بَلدِه خُون ریختو اَبَلَکده مُونه۔

۱۷چُون دام ایشتو دَ پیشِ چِیمِ مُرغَکو

بےفایده یَه۔

۱۸اِی آدما دَ گیتِه ریختَندونِ خُونِ خودُن خُو اَسته،

و اُونا بَلدِه جانِ خودُن خُو دَ کَمِین مِیشِینه۔

۱۹اینی اَسته سرنوِشتِ تمامِ کسای که دَ پُشتِ فایدِه ناحق مِیگرده

و اُو ره دَ زور مِیگِیره۔

فایدِه ناحق جانِ امزُو آدم ره تَباه مُونه۔

۲۰حِکمَت دَ بُرو کُوی مُونه

و دَ چار راھی ھا آواز خُو ره بِلند مُونه؛

۲۱از سرِ کُوچه ھای بِیر-و-بار چِیغ مِیزَنه

و دَ پیشِ درگه ھای شار پَیغام خُو ره اِعلان مُونه:

۲۲”اَی نادونا، تا چی وخت میخاھِید که نادو بُمَنِید؟

تا به کَی آدمای لَوڈه شَوق و علاقه دَ رِیشخَندی کدو دَره؟

و نفرای بےعقل از دانایی بَد مُبَره؟

۲۳سرزنِش مَره قبُول کده خود ره اِصلاح کُنِید۔

ما روحِ خُو ره دَ بَلِه شُمو مِیریزَنُم

و تورای خُو ره بَلدِه شُمو مُوفامَنُّم:

۲۴چُون ما کُوی کدُم،

مگم شُمو نَصِیحَت مَره رَد کدِید،

ما دِستای خُو ره سُون شُمو دِراز کدُم،

مگم کس دَ قِصِّه مه نَشُد۔

۲۵ازی که تمامِ نَصِیحَتای مَره پسِ گوش کدِید

و سرزنِش مَره قبُول نَکدِید،

۲۶پس ما اَم دَ وختِ مُصِیبَت شُمو خَنده مُونُم؛

و غَیتِیکه بَلا دامونگِیر شُمو مُوشه،

۲۷و مُصِیبَت رقمِ باد اَلّی شُمو ره چارپِیر مُونه

و بَلا مِثلِ گِردباد وَری شُمو ره گِردگِره مُونه،

و دِست تنگی و پَریشانی شُمو ره دَ چنگ خُو مِیگِیره، ما شُمو ره رِیشخَند مُونُم۔

۲۸دَ اُو وخت اُونا مَره کُوی مُونه،

مگم ما جواب نَمِیدُم،

و اُونا دَ کوشِشِ غَدَر از پُشت مه مِیگرده،

لیکِن مَره پَیدا نَمِیتنه،

۲۹چراکه اُونا از دانایی بَد بُرد

و تَرسِ خُداوند ره اِنتِخاب نَکد،

۳۰و نَصِیحَت مَره اَم قبُول نَکد،

و سرزنِش مَره خار حِساب کد۔

۳۱دَزی رقم اُونا ثَمَرِ راه ھای غَلَط خُو ره مِینگره

و از نَتِیجِه ھَدَف و نَقشه ھای خُو سیر مُوشه۔

۳۲سرکَشی نادونا، آدمای نادو ره مُوکُشه

و آسُودَگی آدمای بےعقل اُونا ره از بَین مُوبَره۔

۳۳مگم اُو کسای که دَز مه گوش مِیدیه دَ اَمنیَت زِندَگی مُونه،

و دُور از بِیمِ بَلا، آرام و آسُوده اَسته۔“