کِتابِ زِکریا نَبی
فصلِ سیزدَهُم
پاکی از گُناه
۱دَ امزُو روز بَلدِه خانَوارِ داوُود و باشِندههای اورُشَلیم یگ چشمه واز مُوشه تا اُونا ره از گُناه و نجاسَت پاک کُنه.
۲خُداوندِ لَشکرها مُوگیه: ”دَ امزُو روز ما نامهای بُتها ره از سرزمِینِ اِسرائیل نابُود مُونُم تا اُونا دِیگه یاد نَشُنه؛ علاوه ازی ما اَنبیای دروغی و روحِ ناپاک ره ام از سرزمِینِ اِسرائیل از بَین مُوبرُم. ۳و اگه باوجُودِ ازی کُدَم کس نَبُوَت کُنه، آته و آبِه شی که اُو ره دَ دُنیا اَوُرده، دَزُو مُوگیه، ’تُو نَباید زِنده بُمَنی، چراکه تُو دَ نامِ خُداوند دروغ مُوگی.‘ و دَ حالِیکه اُو نَبُوَت مُونه، آته و آبِه شی که اُو ره دَ دُنیا اَوُرده اُو ره از دَمِ تیغ تیر مُونه.
۴دَ امزُو روز امُو اَنبیا، هر کُدَمِ ازوا وختِیکه نَبُوَت مُونه از رویای خُو شرمِنده مُوشه و چَپَنی که از مُوی جور شُده بَلدِه بازی دَدو نَمُوپوشه، ۵بَلکِه هر کُدَمِ ازوا مُوگیه، ’ما نَبی نِیَستُم، بَلکِه کِشت کُنِندِه زمی اَستُم، چُون امی زمی از جوانی مه مُلک مه بُوده.‘ ۶و اگه کُدَم کس ازوا پُرسان کده بُگیه، ’اِی زَخمهای که دَ جِسم تُو اَسته، سَبَب شی چی بُوده؟‘ اُو دَ جواب شی مُوگیه، ’اِی زَخمهای اَسته که دَ خانِه دوستای خُو خوردیم.‘“
چوپو و گوسپندو
۷خُداوندِ لَشکرها مُوگیه:
”اَی شمشیر، دَ ضِدِ چوپون مه باله شُو،
دَ ضِدِ مردی که همدِست مه اَسته.
چوپو ره بِزَن که گوسپندو تِیتپَرَک شُنه؛
ما دِست خُو ره دَ خِلافِ ریزهگو باله مُونُم.“
۸خُداوند مُوگیه: ”دَ تمامِ سرزمی
دُو حِصّه نابُود شُده از بَین موره
و حِصِّه سِوّم دَزشی زِنده باقی مُومَنه.
۹و ما امی حِصِّه سِوّم ره از مَنِه آتِش تیر کده
اُونا ره پاک مُونُم، رقمی که یَگو کس نُقره ره پاک مُونه
و اُونا ره آزمایش مُونُم، رقمی که طِلّا آزمایش مُوشه.
اُونا نامِ ازمه ره مِیگِیره
و ما جوابِ دُعای ازوا ره مِیدیُم.
ما مُوگیُم، ’اُونا قَوم مه اَسته،‘
و اُونا مُوگیه، ’خُداوند، خُدای مو اَسته.‘“