کِتابِ زِکریا نَبی
فصلِ نُهم
قضاوَت دَ بَلِه دُشمَنای اِسرائیل
۱وَحی:
کلامِ خُداوند دَ بارِه سرزمِینِ حَدراخ اَسته
و مرکزِ تَوَجُه شی دَمِشق،
چُون چِیمای اِنسانا سُون خُداوند اَسته،
امُو رقم که از تمامِ طایفههای اِسرائیل اَسته؛
۲امچُنان دَ بارِه حمات که قد حَدراخ سرحد دَره
و دَ بارِه صُور و صَیدون، اگرچِه اُونا غَدر دانا اَسته.
۳صُور بَلدِه خُو قلعِه مُستَحکم آباد کد
و نُقره ره رقمِ خاک
و طِلّا ره رقمِ گِلِ کوچهها کوڈ کد.
۴لیکِن آلی خُداوند اُو ره از دارایی شی دُور مُونه
و قلعِه شی ره چَپه کده دَ مَنِه دریا پورته مُوکُنه
و اُو دَ وسِیلِه آتِش قُورت مُوشه.
۵اَشقِلون اُو ره مِینگره و ترس مُوخوره؛
غَزه سخت پریشان-و-وَحشَت زَده مُوشه
و عِقرون ام امُو رقم، چراکه اُمِید ازُو از بَین رفته.
پادشاه از غَزه نابُود مُوشه
و اَشقِلون جای بُود-و-باش باقی نَمُومَنه؛
۶یگ قَومِ ناخَلَف دَ اَشدود جای-دَ-جای مُوشه.
و خُداوند مُوگیه:
”ما فَخر-و-غرُورِ فَلَسطِینیا ره از بَین مُوبرُم
۷و گوشتِ خُونتُو ره از دان شی دُور مُونُم
و چِیزای مُردار ره از قدِ دَندونای شی.
بعد ازُو باقیمَندههای ازوا ام دَزمه تعلُق مِیگِیره
و رقمِ یگ طایفه دَ یهُودا مُوشه
و مردُمِ عِقرون رقمِ یبُوسیا باشِندِه اورُشَلیم مُوشه.
۸ما دَ چاردَورِ خانِه خُو قرار مِیگِیرُم
تا هیچ لشکر دَ اِینجی تاخت-و-تاز نَکُنه
و هیچ ظالِم دَ بَلِه قَوم مه هُجُوم نَیره،
چُون آلی نظر مه دَ بَلِه امزی جای اَسته.“
پادشاهِ آیندِه صَهیون
۹”اَی دُخترِ صَهیون، غَدر خوشی کُو!
اَی دُخترِ اورُشَلیم، دَ آوازِ بِلند خوشحالی کُو!
اینه، پادشاهِ تُو دَ پیش تُو مییه؛
اُو عادِل و نِجات دِهِنده اَسته؛
اُو فروتن اَسته، سوار دَ بَلِه اُلاغ،
دَ بَلِه یگ کُره، چُوچِه اُلاغ.
۱۰ما گاڈی جنگی ره از اِفرایم
و اَسپ ره از اورُشَلیم نابُود مُونُم؛
کمونِ جنگ مَیده مُوشه
و اُو صُلح-و-آرامِش ره بَلدِه مِلَّتها اِعلان مُونه
و پادشاهی ازُو از دریا تا دریا
و از دریای فَرات تا آخِرای زمی برقرار مُوشه.
۱۱علاوه ازی، بخاطرِ خُونِ عهد مه که قد تُو اَسته،
ما بَندیهای تُو ره از سیاه-چاه آزاد مُونُم.
۱۲اَی بَندیهای که دَ اُمِیدِ آزادی اَستِید، پس دَ قلعِه مُستَحکم خُو بیِید؛
اِمروز اِعلان مُونُم که ما دَز شُمو دُو چند پس مِیدیُم.
۱۳چُون ما یهُودا ره رقمِ کمون خُو خَم مِیدیُم
و اِفرایم ره تِیر شی جور مُونُم.
اَی صَهیون، ما باچههای تُو ره
دَ خِلافِ باچههای یونان باله مُونُم،
و از تُو رقمِ شمشیرِ نفرِ جنگی کار مِیگِیرُم.“
اِی ره خُداوند مُوگیه.
ظهُورِ خُداوند
۱۴اوخته خُداوند دَ بَلِه سرِ ازوا ظاهِر مُوشه
و تِیر شی رقمِ آتِشَک موره؛
خُداوند-خُدا شیپُور ره دَ صَدا میره
و دَ مَنِه گِردبادِ جنُوب حَرکت مُونه.
۱۵خُداوندِ لشکرها ازوا حِفاظَت مُوکُنه
و اُونا دُشمنا ره قُورت مُونه و سنگای پَلَخمو ره لَغه کده پیش موره؛
اُونا رقمِ نفرای که شراب وُچی کده بَشه، مَست شُده نعره مِیزَنه
و رقمِ کاسهها و رقمِ گوشههای قُربانگاه پُر خُون مُوشه.
۱۶دَ امزُو روز خُداوند، خُدای ازوا اُونا ره نِجات مِیدیه،
اُونا ره که قَوم و گَلِه شی اَسته؛
چراکه اُونا رقمِ جَواهِراتِ تاج
دَ سرزمِینِ ازُو جَلجَل مُونه.
۱۷اُونا چِیقس دِلکش و نُوربَند اَسته!
غَلّه-و-دانه جوانا ره تَر-و-تازه مُونه
و شِیرِه انگُور دُخترونِ جوان ره.