د اشعیا نبي کتاب
لسم فصل
۱ افسوس ستاسو په حال! تاسو د بېعدالتۍ قوانین جوړوئ او لیکل شوې پرېکړې مو د ظلم په بنیاد ولاړې دي. ۲ په دې ډول تاسو نه پرېږدئ چې بېوزلي خپل حقونه ترلاسه کړي او د هغوی سره انصاف او عدالت وشي. په دې ډول تاسو د کونډو او یتیمانو شتمني لوټوئ. ۳ نو تاسو به د سزا په ورځ څه کوئ؟ کله چې خدای د کوم لېرې وطن نه په تاسو باندې مصیبت راولي، نو تاسو به څه کوئ؟ تاسو به د مرستې په خاطر چېرته منډې وهئ؟ خپله شتمني به چېرته پټوئ؟ ۴ تاسو یا په جګړه کې وژل کېږئ، او یا تاسو اسیر نیول کېږئ. خو بیاهم د څښتن قهر لا نه دی سوړ شوی، د هغه لاس لا تراوسه د سزا ورکولو دپاره اوچت دی.
د آشور پاچا د خدای د لاس وسیله
۵ څښتن وویل: «افسوس ستا په حال ای آشوره! زه ستا نه د یو لرګي په توګه کار اخلم چې په تا هغو خلکو ته سزا ورکړم چې زه ورباندې په قهر یم. ۶ زه آشوریان لېږم چې په هغه بېایمانه قوم باندې چې زه یې په قهر کړی یم، حمله وکړي. زه آشوریان لېږم چې د هغوی مالونه لوټ کړي او په غنیمت یې ونیسي، په خپله دوی لکه د کوڅو د خاورو په شان ترپښو لاندې کړي.»
۷ خو د آشور د پاچا په زړه کې د تاو تریخوالي نور پلانونه دي. هغه غواړي چې ډېر قومونه له منځه یوسي. ۸ هغه وایي: «زما هر یو قوماندان پاچا دی! ۹ ما د کرکمیش، کلنو او همدارنګه د ارفاد او حمات ښارونه فتح کړي دي. دمشق او سامره مې هم فتح کړي دي. ۱۰ ما خپل لاس د هغو پاچاهیو د فتح کولو دپاره اوچت کړی چې د بتانو عبادت کوي. هغه پاچاهیو د اورشلیم او سامرې څخه زیات بتان درلودل. ۱۱ ما سامره او د هغې ټول بتان له منځه یووړل، خو زه به اورشلیم او د هغه مجسمې چې عبادت ورته کیږي، هم له منځه یوسم.»
۱۲ کله چې څښتن خپل کارونه د صهیون په غره او اورشلیم کې پای ته ورسوي، نو هغه وخت به د آشور پاچا ته د هغه د ټولو لافو او ټول غرور په خاطر سزا ورکړي.
۱۳ د آشور پاچا لافې وهي او وایي: «زه د خپلو مټو په زور، پوهې او حکمت سره په جګړو کې بریالی شوم. د هېوادونو ترمنځ مې سرحدونه له منځه یووړل او د هغوی خزانې مې لوټ کړې. لکه د قوي غویي په شان مې د هغو ځایونو پاچاهان د تختونو څخه وغورځول. ۱۴ د نړۍ هېوادونه زما دپاره د مرغۍ د ځالې په شان وو. ما د هغوی خزانې داسې په اسانۍ سره خالي کړې لکه څوک چې د ځالې نه پاتې شوې هګۍ راټولوي. نه یو وزر ورپېده چې ما ووېروي او نه کومه مښوکه خلاصه شوه چې په ما باندې وچوغیږي.»
۱۵ خو څښتن وایي: «ایا تبر دا دعوه کولای شي چې دی د هغه سړي څخه چې ورڅخه کار اخلي، ډېر لوی دی؟ ایا اره د اره کوونکي نه مهمه ده؟ انسان لرګی راپورته کوي، نه لرګی انسان.» ۱۶ نو مطلق قادر څښتن خدای به یو وژونکی مرض راولېږي چې د آشور جنګیالیو ته چې تکړه دي، سزا ورکړي. د هغوی لویي او شتمني به د اور لمبې وسوځوي. ۱۷ د اسراییلو رڼا به په سوځوونکي اور بدله شي. د اسراییلو د سپېڅلي خدای د غوسې لمبې به په یوه ورځ د آشوریانو هر څه لکه د اغزیو او کرکڼو په شان وسوځوي. ۱۸ شنه شنه ځنګلونه او حاصلخېزې ځمکې به داسې بیخي له منځه لاړې شي لکه څنګه چې یوه وژونکې ناروغي انسان له منځه وړي. ۱۹ په ځنګلونو کې به دومره لږې ونې پاتې شي چې حتی یو ماشوم به هم وکولای شي چې هغه وشمېري.
د اسراییلو ژوندي پاتې شوي خلک
۲۰ داسې ورځ راروانه ده چې د اسراییلو هغه خلک چې ژوندي پاتې شوي دي، یعنې د یعقوب اولاده چې ژغورل شوې ده، هغوی به نور په هغه هېواد باندې چې په دوی یې ظلم کړی دی، تکیه ونه کړي. هغوی به یوازې په څښتن یعنې د اسراییلو په سپېڅلي خدای باندې تکیه کوي. ۲۱ د یعقوب پاتې شوې اولاده به مطلق خدای ته رجوع وکړي. ۲۲ که څه هم اسراییلیان اوس د بحیرې د شګو په شان زیات دي، خو یوه کوچنۍ پاتې شوې برخه به راستنه شي. په دې خلکو باندې د تباهۍ پرېکړه شوې ده او هغوی د دې لایق دي. ۲۳ هو، لکه څنګه چې مطلق قادر څښتن خدای پرېکړه کړې ده، هغه به ټول هېواد له منځه یوسي.
آشوریانو ته د څښتن سزا
۲۴ مطلق قادر څښتن خدای داسې وایي: «ای زما قومه چې په صهیون کې اوسېږئ، له آشوریانو څخه مه وېرېږئ، که څه هم هغوی په تاسو باندې داسې ظلم کوي لکه څنګه چې مصریانو درسره کاوه. ۲۵ ځکه زما قهر به ډېر لږ وخت وروسته پای ته ورسیږي او بیا به زه آشوریانو ته په قهر شم او هغوی به له منځه یوسم. ۲۶ زه مطلق قادر څښتن به هغوی په خپله قمچینه داسې ووهم لکه څنګه مې چې د مدیان خلک د عوریب د ګټ ترڅنګ وهلي وو. زه به آشوریانو ته هغه شان سزا ورکړم لکه څنګه چې مې د مصریانو لښکر په بحیره کې ډوب کړی ؤ. ۲۷ کله چې هغه ورځ راشي، نو د آشوریانو بار به ستاسو له اوږو او د اسارت جغ به ستاسو له غاړې څخه لېرې شي. جغ به د سوکالۍ له امله مات شي.»
د یرغلګرو حمله
۲۸ د دښمن لښکر د عای ښار ته رسېدلی دی! هغوی د مجرون نه تېر شوي دي او خپل سامان یې په مخماس کې پریښی دی! ۲۹ هغوی د غاښي څخه تېر شوي دي او شپه په جبع کې تېروي. د رامې د ښار خلک له وېرې رپیږي او د جبعې یعنې د شاوول پاچا د ښار خلک تښتېدلي دي. ۳۰ ای د جلیم خلکو، چیغې ووهئ! ای د لیشې خلکو، غوږ ونیسئ! ای د عناتوت بېچاره خلکو! ۳۱ د مدمینې خلک تښتي او د جیبیم خلک د پناه دپاره منډې وهي. ۳۲ دښمن به نن د نوب په ښار کې وي. هغوی خپل سوک د اورشلیم خواته چې د صهیون په غره کې دی، د خبرداري په توګه خوځوي.
۳۳ ګورئ، مطلق قادر څښتن خدای به هغوی داسې راوغورځوي لکه څنګه چې د لوړو ونو څانګې په درب رالویږي. د ونو په شان به د هغوی لوی لوی خلک راوغورځوي او هغوی به خوار او ذلیل شي. ۳۴ څښتن به هغوی داسې راوغورځوي لکه څنګه چې ونې د ځنګل په منځ کې په تبر رالویږي، لکه څنګه چې د لبنان ښایسته او جګې ونې راغورځیږي.