کِتابِ تَورات - بَخشِ اوّل - پَیدایش
فصلِ بِیست و پنجُم
اَولادای دِیگِه اِبراهِیم
۱و اِبراهِیم یگ خاتُونِ دِیگه گِرِفت دَ نامِ قطُوره. ۲اُو بَلدِه شی اینی اَولادا ره دَ دُنیا اَوُرد: زِمران، یُقشان، مَدان، مِدیان، یِشباق و شُواح. ۳یُقشان آتِه شِبا و دِدان شُد. اَولادِه دِدان اَشُوریها، لِطُوشیها و لئـُومیها بُود. ۴باچههای مِدیان اینیا بُود: عیفاه، عیفر، حَنوخ، اَبِیداع و اِلداعه. پگِ امزیا اَولادِه قطُوره بُود.
۵اِبراهِیم تمامِ دارایی خُو ره دَ اِسحاق بخشِید. ۶ولے دَ باچههای خاتُونوی دِیگِه خُو اِبراهِیم تُحفهها دَد و زمانی که اُو هنوز زِنده بُود، اُونا ره از پالُوی باچِه خُو اِسحاق سُونِ مشرِق دَ سرزمِینِ شَرقی رَیی کد.
وَفاتِ اِبراهِیم
۷تمامِ عُمرِ اِبراهِیم یگ صد و هفتاد و پَنج سال بُود. ۸و اِبراهِیم آخِرِین نَفَسای خُو ره کشِیده دَ خُوب سِنِ پِیری فَوت کد. اُو پِیر شُد و یگ زِندگی قِناعتبَخش تیر کده قد بابهکَلونای خُو یگ جای شُد. ۹باچههای شی اِسحاق و اِسماعیل اُو ره دَ غارِ مَکفیله دَ زمِینِ عِفرون باچِه صوحارِ حِتّی، دَ شرقِ مَمری دَفن کد، ۱۰دَ زمِینی که اِبراهِیم از بَنی حِت خرِیده بُود. اَرے، دَ امُونجی اِبراهِیم و خاتُون شی ساره دَفن شُد. ۱۱بعد از وَفاتِ اِبراهِیم، خُدا دَ باچِه شی اِسحاق بَرکت دَد. و اِسحاق نزدِیکِ بِئیر-لَحَی-روئی زِندگی مُوکد.
۱۲اِی دَ بارِه نسلِ اِسماعیل باچِه اِبراهِیم اَسته که از هاجرِ مِصری، کنِیزِ ساره بَلدِه اِبراهِیم پَیدا شُدُد. ۱۳اینیا نامهای باچههای اِسماعیل اَسته که نامهای ازوا دَ تَرتِیبِ تَوَلُدِ ازوا ذِکر شُده: باچِه اوّلباری اِسماعیل نِبایوت، بعد ازُو قیدار، اَدبِیل، مِبسام، ۱۴مِشماع، دُومه، مَسا، ۱۵حَدَد، تیما، یَطُور، نافِیش و قِدمه. ۱۶امیا باچههای اِسماعیل بُود و اَمیا ام نامهای ازوا دَ مُطابِقِ جای بُود-و-باش و خَیمهگاههای ازوا؛ اُونا دوازده حُکمران دَ مُطابِقِ طایفههای خُو بُود. ۱۷اینی سالهای عُمرِ اِسماعیل بُود: یگ صد و سی و هفت سال؛ اُو آخِرِین نَفَسای خُو ره کشِیده فَوت کد و قد بابهکَلونای خُو یگ جای شُد. ۱۸باچههای اِسماعیل از منطقه حَوِیله تا شُور که دَ شرقِ مِصر دَ سرِ راهِ آشُور واقِع بُود، جای-دَ-جای شُد. اُونا از پگِ قَومای خُو جدا زِندگی مُوکد.
باچههای اِسحاق
۱۹اِی دَ بارِه نسلِ اِسحاق باچِه اِبراهِیم اَسته: اِبراهِیم آتِه اِسحاق بُود، ۲۰و اِسحاق چِل ساله بُود که رِبِکا ره خاتُو کد. رِبِکا دُختر بِتُوئیلِ اِرامی و خوارِ لابانِ اِرامی از منطقِه فَدان اِرام بُود. رِبِکا خوارِ لابانِ اِرامی بُود. ۲۱اِسحاق بَلدِه خاتُون خُو دَ پیشِ خُداوند دُعا کد، چُون اُو نازای بُود. و خُداوند دُعای ازُو ره قبُول کد و خاتُون شی رِبِکا حامِله شُد. ۲۲و دُو نِلغه دَ کَورِه شی کش-و-گِیر مُوکد و اُو قد خود خُو گُفت: ”بَچُم، چی شُده مَره؟ چرا اِیطور شُدیم؟“پس اُو رفته از خُداوند پُرسان کد ۲۳و خُداوند دَزشی گُفت:
”دُو قَوم دَ کَورِه تُو اَسته،
و دُو مِلَّت از تُو دَ وجُود اَمَده جدا مُوشه،
یگ از دِیگِه خُو کده قَویتَر اَسته
و بِرارِ کٹه دَ بِرارِ ریزه خِدمت مُونه!“
۲۴زمانِیکه وختِ زَیدونِ رِبِکا رسِید، دِیده شُد که دُوگنی دَ کَورِه شی اَسته. ۲۵اوّلباری شی که پَیدا شُد، سُرخه بُود و تمامِ جِسم شی رقمِ پوستِین پُر مُوی بُود؛ اُونا اُو ره عیسَو نام ایشت. ۲۶بعد ازُو بِرار شی پَیدا شُد که قد دِست خُو از کُونِ بوربی عیسَو گِرِفتُد. امزی خاطر اُو ره یعقُوب نام ایشت. اِسحاق شصت ساله بُود که رِبِکا اُونا ره دَ دُنیا اَوُرد. ۲۷و امُو دُو باچه کٹه شُد. عیسَو یگ شِکارچی قَوی و یگ آدمِ صحرایی بُود، مگم یعقُوب آدمِ آرام و خَیمه شِین بُود. ۲۸اِسحاق عیسَو ره دوست دَشت چراکه گوشتِ شِکارِ ازُو ره خوش دَشت، مگم رِبِکا یعقُوب ره دوست دَشت. ۲۹ یگ روز یعقُوب دَرَو کوچِه عَدَس پُخته مُوکد که عیسَو مَنده-و-گُشنه از دَشت اَمَده ۳۰دَ یعقُوب گُفت: ”امزُو خوراکِ سُرخ رَنگ کم وری بِدی که بُخورُم، چُون غَدر مَنده-و-گُشنه شُدیم.“امزی خاطر عیسَو دَ نامِ اَدوم ام کُوی مُوشُد. ۳۱و یعقُوب دَ جواب شی گُفت: ”اِمروز حقِ اوّلباریگی خُو ره دَ امزی کوچِه عَدَس دَز مه سَودا کُو.“ ۳۲عیسَو گُفت: ”ما که دَرَو مُومرُم، حقِ اوّلباریگی دَز مه چی بَدَرد مُوخوره؟“ ۳۳مگم یعقُوب گُفت: ”اوّل دَز مه قَسم بُخور.“اوخته عیسَو قَسم خورد و حقِ اوّلباریگی خُو ره دَ یعقُوب سَودا کد. ۳۴و یعقُوب دَ عیسَو نان و کوچِه عَدَس دَد. اُو خورد و وُچی کد و باله شُده رفت. دَمزی رقم عیسَو حقِ اوّلباریگی خُو ره بےاَرزِش حِساب کد.