کِتابِ مِیکاه نَبی

فصلِ اوّل

۱کلامِ خُداوند که دَ مِیکاهِ مورشتی دَ روزای پادشاهی یوتام، آحاز و حِزقیا پادشایونِ یهُودا نازِل شُد و اُو دَ بارِه سامِره و اورُشَلیم دَ رویا دِید اینی اَسته:

قضاوَت دَ بَلِه سامِره و اورُشَلیم

۲اَی قَوم‌ها، پگ شُمو بِشنَوِید؛

اَی زمی و تمامِ باشِنده‌های شی، گوش بِگِیرِید!

خُداوندِ قادِرِ مُطلَق دَ خِلاف شُمو شاهِدی مِیدیه،

اَرے، خُداوند از خانِه مُقَدَّس خُو شاهِدی مِیدیه.

۳اینه، خُداوند از جایگاهِ خُو بُرو مییه

و تاه اَمَده دَ بَلِه جای‌های بِلندِ زمی حَرکت مُونه.

۴اوخته کوه‌ها دَ تَی ازُو آو مُوشه

و دَره‌ها دُوشَق مُوشه،

رقمی که مُوم دَ پیشِ آتِش آو مُوشه

و رقمی که آو سرشیو سیل مُونه.

۵پگِ امزیا بخاطرِ خطای یعقُوب

و بخاطرِ گُناه‌های خانَوارِ اِسرائیل اَسته.

بَلدِه خطای یعقُوب کِی ملامَت اَسته؟

آیا مردُمِ سامِره نِییه؟

بَلدِه بُتخانه‌های یهُودا کِی ملامَت اَسته؟

آیا مردُمِ اورُشَلیم نِییه؟

۶ خُداوند مُوگیه:

”ما سامِره ره یگ کوڈِ خرابه دَ بیابو جور مُونُم،

یگ جای بَلدِه شَندونِ تاک‌های انگُور.

ما سنگای ازُو ره دَ دَره پورته مُونُم

و تادَو شی ره لُچ مُوکنُم.

۷تمامِ بُت‌های ازُو تِکه-و-پرچه مُوشه،

پگِ هدیه‌های بُت خانِه ازُو قد آتِش دَر مِیگِیره

و تمامِ مُجَسمه‌های شی بیرو مُوشه،

چراکه اُونا ره از مُزدِ فاحِشَگی جَم کده

و اُونا بسم بَلدِه مُزدِ فاحِشَگی اِستِفاده مُوشه.“

۸امزی خاطر ما سوگواری و ناله مُونُم؛

ما پای لُچ و جان لُچ راه مورُم؛

ما رقمِ شغال‌ها نَوحه خانی مُونُم

و رقمِ شُتُرمُرغ‌ها ماتَم مُوکنُم؛

۹چراکه زَخم های سامِره لاعِلاج اَسته

و زَخم‌ها دَ یهُودا اَمَده،

حتیٰ دَ درگِه قَوم مه،

دَ اورُشَلیم رَسِیده.

۱۰اِی ره دَ دُشمنای مو دَ جَت نَگِید

و هیچ چخرا نَکنِید،

بَلکِه دَ شارِ خودون مو دَ بَیت-عُفره

خودون ره دَ خاک لول بِدِید.

۱۱اَی باشِنده‌های شافِیر،

لُچ و شرمِنده دَ راهِ خُو بورِید؛

باشِنده های صَئانان

پیش نَمییه؛

بَیت-ایصِل ناله مُونه

و حِمایت خُو ره از شُمو دُور مُوکُنه.

۱۲اگرچِه باشِنده های ماروت

سخت دَ اِنتِظارِ روزای خُوب اَسته،

ولے بَلا-و-مُصِیبت از طرفِ خُداوند

دَ بَلِه درگه‌های اورُشَلیم نازِل شُده.

۱۳اَی باشِنده های لاخِیش،

اَسپ‌ها ره دَ گاڈی‌ها بسته کده دُوتا کنِید؛

اَی لاخِیش، شُروعِ گُناهِ دُخترِ صَهیون تُو اَستی،

چراکه خطای اِسرائیل دَز تُو پَیدا شُد.

۱۴امزی خاطر یگ مکتُوبِ جدایی

دَ مورِشِت-جَت بِدی؛

مردُمای اکذِیب بَلدِه پادشایونِ اِسرائیل

مَنبِع کَذب-و-دروغ مُوشه.

۱۵اَی باشِنده‌های مَریشه،

ما تَصَرُف کُنِنده ره دَ بَلِه شُمو رَیی مُونُم؛

شان-و-شَوکتِ اِسرائیل

دَ غارِ عَدُلام دُوتا مُونه.

۱۶خودون ره بخاطرِ بچکِیچای نازدانِه خُو

کَل کنِید و مُوی خُو ره تراش کده ماتم بِگِیرِید.

خودون ره دَ اندازِه کَل کنِید که رقمِ قَجِیر شُنِید،

چراکه اُونا از پیش شُمو دَ اسِیری بُرده مُوشه.