کِتابِ مِیکاه نَبی
فصلِ اوّل
۱کلامِ خُداوند که دَ مِیکاهِ مورشتی دَ روزای پادشاهی یوتام، آحاز و حِزقیا پادشایونِ یهُودا نازِل شُد و اُو دَ بارِه سامِره و اورُشَلیم دَ رویا دِید اینی اَسته:
قضاوَت دَ بَلِه سامِره و اورُشَلیم
۲اَی قَومها، پگ شُمو بِشنَوِید؛
اَی زمی و تمامِ باشِندههای شی، گوش بِگِیرِید!
خُداوندِ قادِرِ مُطلَق دَ خِلاف شُمو شاهِدی مِیدیه،
اَرے، خُداوند از خانِه مُقَدَّس خُو شاهِدی مِیدیه.
۳اینه، خُداوند از جایگاهِ خُو بُرو مییه
و تاه اَمَده دَ بَلِه جایهای بِلندِ زمی حَرکت مُونه.
۴اوخته کوهها دَ تَی ازُو آو مُوشه
و دَرهها دُوشَق مُوشه،
رقمی که مُوم دَ پیشِ آتِش آو مُوشه
و رقمی که آو سرشیو سیل مُونه.
۵پگِ امزیا بخاطرِ خطای یعقُوب
و بخاطرِ گُناههای خانَوارِ اِسرائیل اَسته.
بَلدِه خطای یعقُوب کِی ملامَت اَسته؟
آیا مردُمِ سامِره نِییه؟
بَلدِه بُتخانههای یهُودا کِی ملامَت اَسته؟
آیا مردُمِ اورُشَلیم نِییه؟
۶ خُداوند مُوگیه:
”ما سامِره ره یگ کوڈِ خرابه دَ بیابو جور مُونُم،
یگ جای بَلدِه شَندونِ تاکهای انگُور.
ما سنگای ازُو ره دَ دَره پورته مُونُم
و تادَو شی ره لُچ مُوکنُم.
۷تمامِ بُتهای ازُو تِکه-و-پرچه مُوشه،
پگِ هدیههای بُت خانِه ازُو قد آتِش دَر مِیگِیره
و تمامِ مُجَسمههای شی بیرو مُوشه،
چراکه اُونا ره از مُزدِ فاحِشَگی جَم کده
و اُونا بسم بَلدِه مُزدِ فاحِشَگی اِستِفاده مُوشه.“
۸امزی خاطر ما سوگواری و ناله مُونُم؛
ما پای لُچ و جان لُچ راه مورُم؛
ما رقمِ شغالها نَوحه خانی مُونُم
و رقمِ شُتُرمُرغها ماتَم مُوکنُم؛
۹چراکه زَخم های سامِره لاعِلاج اَسته
و زَخمها دَ یهُودا اَمَده،
حتیٰ دَ درگِه قَوم مه،
دَ اورُشَلیم رَسِیده.
۱۰اِی ره دَ دُشمنای مو دَ جَت نَگِید
و هیچ چخرا نَکنِید،
بَلکِه دَ شارِ خودون مو دَ بَیت-عُفره
خودون ره دَ خاک لول بِدِید.
۱۱اَی باشِندههای شافِیر،
لُچ و شرمِنده دَ راهِ خُو بورِید؛
باشِنده های صَئانان
پیش نَمییه؛
بَیت-ایصِل ناله مُونه
و حِمایت خُو ره از شُمو دُور مُوکُنه.
۱۲اگرچِه باشِنده های ماروت
سخت دَ اِنتِظارِ روزای خُوب اَسته،
ولے بَلا-و-مُصِیبت از طرفِ خُداوند
دَ بَلِه درگههای اورُشَلیم نازِل شُده.
۱۳اَی باشِنده های لاخِیش،
اَسپها ره دَ گاڈیها بسته کده دُوتا کنِید؛
اَی لاخِیش، شُروعِ گُناهِ دُخترِ صَهیون تُو اَستی،
چراکه خطای اِسرائیل دَز تُو پَیدا شُد.
۱۴امزی خاطر یگ مکتُوبِ جدایی
دَ مورِشِت-جَت بِدی؛
مردُمای اکذِیب بَلدِه پادشایونِ اِسرائیل
مَنبِع کَذب-و-دروغ مُوشه.
۱۵اَی باشِندههای مَریشه،
ما تَصَرُف کُنِنده ره دَ بَلِه شُمو رَیی مُونُم؛
شان-و-شَوکتِ اِسرائیل
دَ غارِ عَدُلام دُوتا مُونه.
۱۶خودون ره بخاطرِ بچکِیچای نازدانِه خُو
کَل کنِید و مُوی خُو ره تراش کده ماتم بِگِیرِید.
خودون ره دَ اندازِه کَل کنِید که رقمِ قَجِیر شُنِید،
چراکه اُونا از پیش شُمو دَ اسِیری بُرده مُوشه.
فصل قبلی
فصل بعدی