کِتابِ ناحُوم نَبی
فصلِ دوّم
سقُوطِ نینوا
۱ اَی نینوا، یگ تَباه کُنِنده دَ خِلاف تُو مییه.
از دیوالها حِفاظَت کُو؛
راه ره زیرِ نظر خُو بِگِیر؛
کمر خُو ره بسته کُو
و قُوَت خُو ره جَم کُو.
۲- خُداوند شان-و-شَوکتِ یعقُوب ره پس مِیدیه،
اَرے، شان-و-شَوکتِ اِسرائیل ره؛
باوجُودِ که تَباه کُنِنده اُونا ره تَباه کد
و شاخچههای تاکهای ازوا ره از بَین بُرد.
۳سِپرهای مَردای جنگی تَباه کُنِنده سُرخ اَسته
و عسکرای ازُو کالای جِگری دَره.
دَ روزی که اُو اُونا ره جَم مُونه،
آیِن دَ بَلِه گاڈی های جنگی ازوا بَلَقَس مُوکُنه؛
نَیزههای چیوِ صَنوبَر آمادِه حَمله اَسته.
۴گاڈیهای جنگی دیونهسار دَ کوچهها مُودَوه
و دَ چارراهیها پس و پیش موره؛
اُونا رقمِ مَشعلها معلُوم مُوشه
و رقمِ آتِشَک حَرکت مُونه.
۵اُو قومَندانای خُو ره کُوی مُونه
و اُونا دَ حالِیکه مییه مِیلَخشه؛
اُونا دَ عَجَله سُون دیوال مییه
و مَنجَنِیق ره آماده مُونه.
۶درگهها از راهِ دریاچه واز شُده
و قصر مِیلَرزه.
۷ اینی رقم حُکم شُده: نینوا اسِیر شُده بُرده مُوشه
و کنِیزای شی رقمِ کَوتر ناله مُونه
و دَ سِینههای خُو مِیزَنه.
۸نینوا دَ تمامِ روزای خُو رقمِ نَوُرِ آو بُود،
لیکِن آلی خالی مُوشه، چُون مردُم شی دُوتا مُونه.
اُو مُوگیه: ”ایسته شُنِید! ایسته شُنِید!“
لیکِن هیچ کس پس تاو نَمُوخوره.
۹نُقره ره غارَت کنِید
و طِلّا ره وُلجه بِگِیرِید!
خزانهها خلاص نَمُوشه
و ذخِیرِه تمامِ چِیزای قِیمَتی آخِر نَدره.
۱۰خرابی، بیرانی و تباهی هر طرف اَسته!
دِلها بےحال شُده و زانُوها مِیلَرزه؛
پگِ کمرها مَیده شُده و رَنگ از اونگِه پگ پَرِیده!
۱۱کُجا اَسته غارِ شیرا
و جای شِکارِ شیرای غُران،
جایی که شیر و چُوچههای شیر مورفت
و هیچ کس نَبُود که مُزاحِمِ ازوا شُنه؟
۱۲شیر بَلدِه چُوچههای خُو غَدر شِکار ره پاره کد
و بَلدِه شیرِ مادِه خُو کَلو شِکار ره قَپه کد؛
اُو جایهای خاو خُو ره پُر از شِکار کد
و غارهای خُو ره پُر از لاشهای تِکه-و-پاره.
۱۳خُداوندِ لَشکرها مُوگیه:
”ما دَ ضِد تُو اَستُم؛
ما گاڈی های جنگی تُو ره دَر دَده دُود شی ره بُر مُونُم
و شمشیر شیرای غُران تُو ره نابُود مُونه؛
ما دِیگه تُو ره نَمیلُم که دَ رُوی زمی شِکار کنی
و آوازِ قاصِدای تُو دِیگه شِنِیده نَمُوشه.“