کِتابِ زِکریا نَبی
فصلِ هفتُم
خُداوند از روزِه ظاهِری بیزار اَسته
۱دَ سالِ چارُمِ حُکمرانی داریوش پادشاه، کلامِ خُداوند دَ روزِ چارُمِ ماهِ نُهُم، یعنی دَ ماهِ کِسلیو دَ زِکریا نازِل شُد، ۲ دَ امزُو غَیت مردُمِ بَیت-ئیل سراِصِر و رِگِم-مِلِک ره قد نفرای ازوا رَیی کدُد تا رضای خُداوند ره طلب کُنه ۳و از پیشوایونِ خانِه خُداوندِ لَشکرها و اَنبیا پُرسان کُنه که، ”آیا دَ ماهِ پنجُم ماتَم کُنی و روزه بِگِیری امُو رقم که بَلدِه سالهای کَلو کدے؟“
۴پس کلامِ خُداوندِ لَشکرها دَز مه اَمَده گُفت: ۵”دَ تمامِ مردُمِ سرزمی و پیشوایو بُگی، ’وختی شُمو دَ ماهِ پنجُم و ماهِ هفتُم دَ امزی هفتاد سال روزه گِرِفتِید و ماتَم کدِید، آیا بَلدِه رضای ازمه روزه مِیگِرِفتِید؟ ۶و غَیتِیکه مُوخورِید و وُچی مُوکُنِید، آیا شُمو بَلدِه خودون خُو نَمُوخورِید و بَلدِه خودون خُو وُچی نَمُوکُنِید؟ ۷کلامی ره که خُداوند دَ وسِیلِه اَنبیای سابِق اِعلان کد، وختِیکه اورُشَلیم قد شارای گِرد-و-بَر خُو جای بُود-و-باش بُود و اَمنیَت دَشت و غَیتِیکه دَ جنُوب و دامَنهها مردُم زِندگی مُوکد، آیا شُمو دَ مُطابِق ازُو عمل کدِید؟‘“
۸کلامِ خُداوند بسم دَ زِکریا اَمَده گُفت: ۹”خُداوندِ لَشکرها دَ قَوم خُو اینی رقم گُفتُد، ’قضاوَتِ حقِیقی ره دَ جای بیرِید و دَ یگدِیگِه خُو مِهربانی و دِلسوزی کنِید. ۱۰دَ بَلِه خاتُونوی بیوه، یَتِیما، بیگَنهگو و غرِیبا ظُلم نَکنِید و دَ دِلهای خُو دَ خِلافِ یگدِیگِه خُو نقشِه بَد نَکشِید.‘ ۱۱لیکِن اُونا قبُول نَکد که گوش کُنه و کَله شَخی کده گوشای خُو ره بَند کد تا نَشنَوه. ۱۲اُونا دِلهای خُو ره مِثلِ سنگ سخت کد تا شریعت و کلامی ره که خُداوندِ لَشکرها دَ وسِیلِه روحِ خُو از طرِیقِ اَنبیای سابِق رَیی کدُد نَشنَوه. امزی خاطر غَضَبِ کٹه از طرفِ خُداوندِ لَشکرها نازِل شُد.
۱۳خُداوندِ لَشکرها مُوگیه، ’فقط امُو رقم که ما کُوی مُوکدُم و اُونا گوش نَمُوکد، امُو رقم وختِیکه اُونا کُوی مُوکد، ما ام گوش نَمُوکدُم. ۱۴پس ما اُونا ره قد گِردباد دَ مینکلِ تمامِ مِلَّتهای تِیتپَرَک کدُم که اُونا نَمِیشنَخت. دَ امزی رقم سرزمِینِ ازوا بعد از بُرده شُدونِ ازوا بیرو شُد، دَ اندازِه که هیچ کس دَزُو رفت و اَمَد نَمُوکد، چُون اُونا باعِث شُد که سرزمِین خوشایَند یگ بیرَنه جور شُنه.‘“