Afghan Bibles
English · دری · پښتو

د هجرت کتاب

دريم فصل

خدای پاک د حضرت موسیٰ سره خبرې کوي

۱يوه ورځ حضرت موسیٰ د خپل خسر يعنې د مديان کاهن يترون رمه څروله او حضرت موسیٰ د رمې سره د دښتې په لار د سينا مقدس غره ته راغی. ۲هلته هغه ته د يو سوزېدونکي بوټي څخه د څښتن فرښته ورښکاره شوه. حضرت موسیٰ وليدل چې بوټي اور اخيستی ؤ، مګر نه سوزېده. ۳هغه د ځان سره وويل: ”دا عجيبه خبره ده! زه ځم وګورم چې دا بوټی ولې نه سوزي.“

۴کله چې څښتن وليدل چې حضرت موسیٰ بوټي ته ورنژدې کيږي، هغه غږ ورته وکړ: ”ای موسیٰ، ای موسیٰ!“

حضرت موسیٰ په ځواب کې وفرمايل: ”زه حاضر يم.“

۵خدای پاک ورته وفرمايل: ”نژدې مه راځه، خپلې څپلۍ وباسه. په کومه ځمکه باندې چې ته ولاړ يې هغه ځمکه مقدسه ده. ۶زه ستا د نيکونو ابراهيم، اسحاق او يعقوب خدای يم.“ حضرت موسیٰ خپل مخ پټ کړ ځکه چې هغه وېرېده چې خدای پاک ته وګوري.

۷څښتن وفرمايل: ”ما وليدل چې زما د قوم سره په مصر کې څومره ظالمانه رويه کيږي. ما اورېدلي چې هغوی ماته زارۍ کوي چې د خپلو مسئولانو څخه خلاص شي. زه د هغوی د ټولو تکليفونو څخه خبر يم. ۸نو زه راښکته شوی يم چې هغوی د مصريانو څخه وژغورم. زه به خپل قوم له مصر څخه داسې هېواد ته بوزم چې پراخ وي او ښه حاصلخېزه ځمکه په کې وي. زه به هغوی ته هغه ځمکه ورکړم چېرته چې کنعانيان، حيتيان، اموريان، فرزيان، حويان او يبوسيان اوسيږي. ۹زما قوم ماته د مرستې دپاره زارۍ کولې او ما ليدلي دي چې مصريان په هغوی باندې څومره ظلم کوي. ۱۰اوس فرعون ته ورشه! زه تا هلته لېږم ترڅو زما قوم يعنې اسرائيليان له هغې خاورې څخه راوباسې.“

۱۱مګر حضرت موسیٰ خدای پاک ته وفرمايل: ”زه څوک يم چې فرعون ته ورشم او اسرائيليان له مصر څخه وباسم؟“

۱۲خدای پاک په ځواب کې وفرمايل: ”زه به ستا سره مل يم. او دا به تاته يوه نښه وي چې دا زه يم چې ته مې ولېږلې: کله چې ته قوم له مصر څخه راوباسې، تاسو به په دې غره باندې د خدای عبادت وکړئ.“

۱۳حضرت موسیٰ په ځواب کې وفرمايل: ”کله چې زه اسرائيليانو ته ورشم او هغوی ته ووايم چې زه ستاسو د نيکونو خدای رالېږلی يم، هغوی به زما څخه ستا د نوم پوښتنه وکړي، نو زه هغوی ته څه ځواب ورکړم؟“

۱۴‏-۱۵خدای پاک حضرت موسیٰ ته په ځواب کې وفرمايل: ”زه هغه څوک يم چې يم. هغوی ته ووايه چې هغه چا زه رالېږلی يم چې خپل ځان ته وايي چې {زه يم}. اسرائيليانو ته ووايه چې زه څښتن ستاسو د نيکونو يعنې ابراهيم، اسحاق او د يعقوب خدای رالېږلی يم او دا به تر آبده پورې زما نوم وي او راتلونکي نسلونه به هم په دې نوم ما يادوي. ۱۶لاړ شه او د اسرائيلو مشران سره راغونډ کړه او ورته ووايه چې څښتن ستاسو د نيکونو يعنې ابراهيم، اسحاق او د يعقوب خدای ماته راښکاره شو. هغوی ته ووايه چې زه تاسو ته راغلی يم او ليدلي مې دي چې مصريان ستاسو سره څومره بد چلند کوي. ۱۷زه دا وعده کوم چې تاسو به د مصر له تکليفونو څخه خلاص کړم. او زه به تاسو ته غني او حاصلخېزه ځمکه درکړم چېرته چې کنعانيان، حيتيان، اموريان، فرزيان، حويان او يبوسيان اوسيږي.

۱۸د اسرائيلو مشران به ستا خبرو ته غوږ کېږدي. بيا هغوی د مصر پادشاه ته وروله او ورته ووايئ: د عبرانيانو څښتن خدای مونږ ته راښکاره شوی دی. مونږ پرېږده چې په دښته کې درې ورځې سفر وکړو چې هغه ته قرباني وړاندې کړو. ۱۹زه پوهېږم چې د مصر پادشاه به تاسو پرېنږدي چې لاړ شئ که چېرې هغه مجبور نشي. ۲۰نو زه به د خپل قدرت څخه کار واخلم او مصريانو ته به په هر ډول معجزو باندې سزا ورکړم. له هغې وروسته به هغه تاسو پرېږدي چې لاړ شئ.

۲۱زه به مصريان دې ته مجبور کړم چې ستاسو عزت وکړي، نو کله چې زما قوم ځي هغوی به خالي لاس نه ځي. ۲۲هره اسرائيلۍ ښځه به خپلې مصرۍ ګاونډۍ يا بلې مصرۍ ښځې ته چې د هغې په کور کې اوسيږي ورشي او د هغې څخه به د سرو او سپينو زرو زېورات او کالي واخلي او خپلو لورګانو او زامنو ته به يې واغوندي. کله چې د مصر څخه وزئ نو د مصريانو شتمني به د ځان سره يوسئ.“