Afghan Bibles
English · دری · پښتو

متی

فصل بیست و چهارم

پیشگویی خرابی عبادتگاه در اورشلیم

(همچنین در مرقُس ۱۳: ۱ - ۲ و لوقا ۲۱: ۵ - ۶)

۱در حالیکه عیسی از عبادتگاه خارج می شد، شاگردانش توجه او را به بناهای عبادتگاه جلب نمودند. ۲عیسی به آن ها گفت: «این بنا ها را می بینید؟ بیقین بدانید که هیچ سنگی از آن بر سنگ دیگر باقی نخواهد ماند، بلکه همه فرو خواهند ریخت.»

سختی ها و زحمات

(همچنین در مرقُس ۱۳: ۳ - ۱۳ و لوقا ۲۱: ۷ - ۱۹)

۳وقتی عیسی در روی کوه زیتون نشسته بود، شاگردانش به نزد او آمدند و بطور خصوصی به او گفتند: «به ما بگو، چه زمانی این امور واقع خواهد شد؟ و نشانۀ آمدن تو و رسیدن آخر زمان چه خواهد بود؟» ۴عیسی جواب داد: «احتیاط کنید که کسی شما را گمراه نسازد. ۵زیرا بسیاری به نام من خواهند آمد و خواهند گفت: «من مسیح هستم.» و بسیاری را گمراه خواهند کرد. ۶زمانی می آید که شما صدای جنگ ها را از نزدیک و اخبار مربوط به جنگ در جاهای دور را خواهید شنید. ترسان نشوید، چنین وقایعی باید رخ دهد، اما پایان کار هنوز نرسیده است. ۷زیرا قومی با قوم دیگر و حکومتی با حکومت دیگر جنگ خواهد کرد و قحطی ها و زلزله ها در همه جا پدید خواهد آمد. ۸اینها همه مثل آغاز دردِ زایمان است.

۹در آن وقت شما را برای شکنجه و کشتن تسلیم خواهند نمود و تمام جهانیان به خاطر ایمانی که به من دارید، از شما نفرت خواهند داشت ۱۰و بسیاری ایمان خود را از دست خواهند داد و یکدیگر را تسلیم دشمن نموده، از هم نفرت خواهند داشت. ۱۱انبیای دروغین زیادی برخواهند خاست و بسیاری را گمراه خواهند نمود. ۱۲و شرارت بقدری زیاد می شود که محبت آدمیان نسبت به یکدیگر سرد خواهد شد. ۱۳اما هرکس تا آخر پایدار بماند نجات خواهد یافت، ۱۴و این مژدۀ پادشاهی خدا در سراسر عالم اعلام خواهد شد تا برای همۀ ملت ها شهادتی باشد و آنگاه پایان کار فرا می رسد.

مکروه ویرانگر

(همچنین در مرقُس ۱۳: ۱۴ - ۲۳ و لوقا ۲۱: ۲۰ - ۲۴)

۱۵پس هرگاه آن «مکروه ویرانگر» را که دانیال نبی از آن سخن گفت در مکان مقدس ایستاده ببینید (خواننده خوب توجه کند). ۱۶کسانی که در یهودیه هستند، به کوه ها بگریزند. ۱۷اگر کسی روی بام خانه ای باشد، نباید برای بردن اسباب خود به پائین بیاید ۱۸و اگر کسی در مزرعه باشد، نباید برای بردن لباس خود به خانه برگردد. ۱۹آن روزها برای زنان حامله دار و شیر ده چقدر وحشتناک خواهد بود! ۲۰دعا کنید که وقت فرار شما در زمستان و یا در روز سَبَت نباشد، ۲۱زیرا در آن وقت مردم به چنان رنج و عذاب سختی گرفتار خواهند شد که از ابتدای عالم تا آن وقت هرگز نبوده و بعد از آن هم دیگر نخواهد بود. ۲۲اگر خدا آن روزها را کوتاه نمی کرد، هیچ جانداری جان سالم به در نمی برد. اما خدا به خاطر برگزیدگان خود آن روزها را کوتاه خواهد ساخت.

۲۳در آن زمان اگر کسی به شما بگوید: «نگاه کن، مسیح این جا یا آن جا است»، آن را باور نکنید. ۲۴زیرا اشخاص بسیاری پیدا خواهند شد که به دروغ ادعا می کنند، مسیح یا پیامبر هستند و معجزات و عجایب بزرگی انجام خواهند داد به طوری که اگر ممکن باشد، حتی برگزیدگان خدا را هم گمراه می کنند. ۲۵توجه کنید، من قبلاً شما را آگاه ساخته ام. ۲۶بنابراین اگر به شما بگویند که او در بیابان است، به آنجا نروید و اگر بگویند که در اندرون خانه است، باور نکنید. ۲۷ظهور پسر انسان مانند ظاهر شدن برق درخشان از آسمان است که وقتی از شرق ظاهر شود تا غرب را روشن می سازد. ۲۸هرجا لاشه ای باشد، لاشخوران در آنجا جمع می شوند!

ظهور پسر انسان

(همچنین در مرقُس ۱۳: ۲۴ - ۲۷ و لوقا ۲۱: ۲۵ - ۲۸)

۲۹به محض آنکه مصیبت آن روزها به پایان برسد، آفتاب تاریک خواهد شد و ماه دیگر نور نخواهد داد، ستارگان از آسمان فرو خواهند ریخت و قدرت های آسمانی متزلزل خواهند شد. ۳۰پس از آن، علامت پسر انسان ظاهر می شود و همۀ ملل عالم سوگواری خواهند کرد و پسر انسان را خواهند دید، که با قدرت و جلال عظیم بر ابر های آسمان می آید. ۳۱شیپور بزرگ به صدا خواهد آمد و او فرشتگان خود را می فرستد تا برگزیدگان خدا را از چهار گوشۀ جهان و از کرانه های فلک جمع کنند.

درسی از درخت انجیر

(همچنین در مرقُس ۱۳: ۲۸ - ۳۱ و لوقا ۲۱: ۲۹ - ۳۳)

۳۲از درخت انجیر درسی بیاموزید: هر وقت شاخه های آن جوانه می زند و برگ می آورند، شما می دانید که تابستان نزدیک است. ۳۳به همان طریق وقتی تمام این چیزها را می بینید، بدانید که آخر کار نزدیک، بلکه بسیار نزدیک است. ۳۴بدانید تا همه این چیزها واقع نشود، مردمان این نسل نخواهند مُرد. ۳۵آسمان و زمین از بین خواهند رفت، اما سخنان من هرگز از بین نخواهند رفت.

بی خبری از آن روز و ساعت

(همچنین در مرقُس ۱۳: ۳۲ - ۳۷ و لوقا ۱۷: ۲۶ - ۳۰ و ۳۴ - ۳۶)

۳۶هیچ کس غیر از پدر از آن روز و ساعت خبر ندارد، حتی پسر و فرشتگان آسمانی هم از آن بی خبرند. ۳۷زمان ظهور پسر انسان درست مانند روزگار نوح خواهد بود. ۳۸در روزهای پیش از طوفان یعنی تا روزی که نوح به داخل کشتی رفت، مردم می خوردند و می نوشیدند و ازدواج می کردند ۳۹و چیزی نمی فهمیدند تا آنکه سیل آمد و همه را از بین بُرد. ظهور پسر انسان نیز همینطور خواهد بود. ۴۰از دو نفر که در مزرعه هستند، یکی را می برند و دیگری را می گذارند ۴۱و از دو زن که دستاس می کنند، یکی را می برند و دیگری را می گذارند. ۴۲پس بیدار باشید، زیرا نمی دانید در چه روزی خداوند شما می آید. ۴۳به خاطر داشته باشید: اگر صاحب خانه می دانست که دزد در چه ساعت از شب می آید، بیدار می ماند و نمی گذاشت دزد داخل خانه اش بشود. ۴۴پس شما نیز آماده باشید، زیرا پسر انسان در ساعتی که انتظار ندارید خواهد آمد.

غلام امین

(همچنین در لوقا ۱۲: ۴۱ - ۴۸)

۴۵کیست آن غلام امین و دانا که اربابش او را به سرپرستی خادمین خانۀ خود گمارده باشد تا در وقت مناسب جیرۀ آنها را بدهد. ۴۶خوشا به حال آن غلام اگر وقتی اربابش بر می گردد او را در حال انجام وظیفه ببیند. ۴۷بدانید که اربابش اداره تمام مایمُلک خود را به عهده او خواهد گذاشت. ۴۸اما اگر آن غلام شریر باشد و بگوید که آمدن ارباب من طول خواهد کشید ۴۹و به اذیت و آزار غلامان دیگر بپردازد و با میگساران به خوردن و نوشیدن مشغول شود، ۵۰در روزی که او انتظار ندارد و در وقتی که نمی داند، اربابش خواهد آمد ۵۱و او را از میان دو پاره کرده، به سرنوشت منافقان گرفتار خواهد ساخت، جائی که گریه و دندان بر دندان ساییدن است.