رسالۀ پولُس رسول به رومیان

فصل چهارم

ابراهیم ایماندار

۱پس در این صورت دربارۀ جد ما ابراهیم چه بگوئیم؟ ۲اگر به وسیلۀ اعمال خود پیش خدا عادل شمرده می شد، دلیلی برای فخر می داشت اما او نمی تواند در پیشگاه خدا به خود فخر کند. ۳زیرا نوشته شده است: «ابراهیم به خدا ایمان آورد و خدا آن ایمان را به عنوان عدالت به حساب او گذاشت.» ۴شخصی که کار می کند مزد می گیرد و مزد او هدیه به حساب نمی آید؛ بلکه حق او است که باید به او پرداخت شود ۵و اما مردی که کار نمی کند بلکه به خدائی که حتی شخص دور از خدا را عادل می گرداند ایمان می آورد، ایمان او عدالت شمرده می شود. ۶حضرت داود دربارۀ خوشی شخصی که خدا بدون در نظر گرفتن اعمالش او را عادل می سازد چنین می فرماید:

۷«خوشا به حال کسی که سرکشی او آمرزیده و گناه وی پوشیده شده است.

۸خوشا به حال کسی که خداوند گناه او را به حساب نمی آورد.»

۹آیا این خوشی تنها متعلق به آنانی است که سنت شده اند، یا همچنین به کسانی که سنت نشده اند نیز تعلق دارد؟ چنانکه از کلام خدا نقل کردیم: «خدا ایمان ابراهیم را به عنوان عدالت به حساب او گذاشت.» ۱۰در آن زمان ابراهیم در چه حالت بود؟ آیا پیش از سنت شدن او بود یا بعد؟ البته پیش از سنت شدن ۱۱و سنت اش علامتی بود برای اثبات اینکه به وسیلۀ ایمانش، خدا او را پیش از آنکه سنت شود، عادل شمرده بود. و از این رو ابراهیم پدر همۀ کسانی است که به خدا ایمان می آورند و عادل شمرده می شوند، حتی اگر سنت نشده باشند ۱۲و همچنین پدر کسانی است که سنت شده اند، نه تنها بخاطر اینکه سنت شده اند بلکه به خاطر اینکه از ایمانی که ابراهیم در وقت نامختونی داشت، پیروی می کنند.

وعده های خدا و ایمان

۱۳خدا به ابراهیم و فرزندانش وعده داد که جهان از آنِ او خواهد بود. این وعده به علت اطاعت ابراهیم از شریعت نیست، بلکه برای این است که او ایمان آورد و ایمان او برایش عدالت شمرده شد، ۱۴زیرا اگر وعده های خدا به کسانی داده شود که از شریعت پیروی می کنند دیگر ایمان آدمی بی معنی و وعدۀ خدا بی ارزش است، ۱۵زیرا شریعت، غضب خدا را به وجود می آورد اما جائی که شریعت نیست تجاوز از شریعت هم وجود ندارد.

۱۶پس این وعده به ایمان متکی است، تا آن بر فیض خدا استوار بوده و برای تمامی نسل ابراهیم اعتبار داشته باشد، نه تنها برای آنانی که از شریعت اطاعت می کنند، بلکه برای کسانی هم که مانند ابراهیم ایمان می آورند، زیرا ابراهیم پدر همۀ ماست. ۱۷چنانکه نوشته شده است: «تو را پدر ملتهای بسیار ساخته ام.» از این رو این وعده در نظر خدائی که ابراهیم به او ایمان آورد استوار است، آن خدائی که مردگان را زنده می سازد و نیستی ها را هستی می بخشد. ۱۸ابراهیم ایمان آورد و در آن هنگام که هیچ امیدی نبود، او امیدوار گشت و از این رو «پدر ملتهای بسیار» شد. همان طور که کلام خدا می فرماید: «فرزندان تو به این اندازه زیاد خواهند شد.» ۱۹ابراهیم تقریباً صد ساله بود، اما با توجه به وضع بدنی خودش که تقریباً مرده بود و اینکه ساره نمی توانست صاحب فرزندی شود، ایمان خود را سست نساخت، ۲۰و نسبت به وعدۀ خدا شک نکرد. بلکه در حالی که خدا را حمد می گفت، ایمانش او را تقویت می نمود، ۲۱زیرا اطمینان کامل داشت که خدا قادر است، مطابق آنچه وعده فرموده است، عمل کند. ۲۲به این دلیل است که ایمان ابراهیم «به عنوان عدالت شمرده شد.» ۲۳کلمات «شمرده شد» تنها بخاطر او نوشته نشد، ۲۴بلکه همچنین برای ما نوشته شد که عادل شمرده شویم ـ ما به خدایی ایمان داریم که خداوند ما عیسی را پس از مرگ زنده ساخت. ۲۵او بخاطر گناهان ما تسلیم مرگ گردید و زنده شد تا ما در پیش خدا عادل شمرده شویم.

Related content

Second Part - God's Covenant With Abraham

Second Part - God's Covenant With Abraham (Peace and Joy in Christ)
When God promised Abram a son; Abram believed in God and God counted his faith as righteousness. God promises a son to Abram and Sarah and says that I will not multiply your descendants like the stars of the sky and I will give you this land.

Radio programme reading v11 (30min)

Will the Law Save Us?

Will the Law Save Us? (With You)
The Jews believed that obeying the law would save them and make them righteous. But the apostle Paul declares here that “in God’s sight, no person will be justified by obeying the rules of the law”. The reason for this claim is clear: no one can completely obey the law. Only those who observe the whole law in very detail will be considered righteous. But completely obeying God’s law is impossible. The law was given so that everyone, whether Jew or non-Jew, would know that no one could keep it. In this way it would be proven to everyone that all Jews and non-Jews are sinners in the sight of God. The law informs us of our sin and guilt. The law reminds us how high the standards of God are and how far we have fallen short of those standards.

Radio programme about v15 (28min)

God's Law

God's Law (With You)
The law was a complete foundation of laws and rules that God gave the Prophet Moses to communicate to the people of Israel. The law included specific and binding details that the people of Israel were expected to keep as their part in the covenant of Mount Sinai. It is important to understand why God gave the law to the people of Israel, as well as the relationship between the law and the Abrahamic covenant. We have said that the covenant that God had established with Abraham was unconditional. This covenant was fully based on God's grace. There was nothing Abraham had to do to be chosen by God and to be a part of the covenant with him.

Radio programme mainly about v15 (27min)

The tears of a tree

The tears of a tree (Potpourri)

Radio programme includes v18-22 (29min)

Familiar face. Part Two

Familiar face. Part Two (Potpourri)

Radio programme includes v20 (29min)

Why Is the Resurrection of Jesus Christ So Important for Christians?

Why Is the Resurrection of Jesus Christ So Important for Christians?
The Resurrection of Jesus Christ is the foundation of the Christian faith. Without the resurrection, the belief in God's saving grace through Jesus is destroyed. When Jesus rose from the dead, he confirmed his identity as the Son of God and his work of atonement, redemption, reconciliation, and salvation. The Resurrection was a literal, physical raising of Jesus’ body from the dead.

Article includes v25

The Cross and Resurrection of Christ

The Cross and Resurrection of Christ
But for Christians, the cross had deep meaning. They understood Christ's death on the cross to be “completed” by God's raising him from the dead three days later. This Resurrection was a sign of Christ's “victory” over sin and death

Article includes v25