۰:۰۰ / ۰:۰۰

کتاب پیدایش

فصل پانزدهم

پیمان خدا با ابرام

۱بعد از این ابرام رؤیائی دید و صدای خداوند را شنید که به او می گوید: «ابرام، نترس، من تو را از خطر حفظ می کنم و به تو اجر بزرگی می دهم.» ۲ابرام جواب داد: «ای خداوند متعال، چه اجری به من می دهی در حالیکه من فرزندی ندارم؟ تنها وارث من این ایلعازَر دمشقی است. ۳تو به من اولادی ندادی و یکی از غلامان من وارث من خواهد شد.»

۴پس او شنید که خداوند دوباره به او می گوید: «این غلام تو، ایلعازَر، وارث تو نخواهد شد. پسر تو وارث تو می شود.» ۵خداوند او را بیرون برد و فرمود: «به آسمان نگاه کن و ببین که آیا می توانی ستارگان را بشماری. فرزندان تو هم مثل ستارگان بیشمار می شوند.»

۶ابرام به خداوند ایمان آورد و خداوند این را برای او عدالت شمرد و او را قبول درگاه خود کرد.

۷سپس خداوند به او فرمود: «من همان خداوندی هستم که تو را از اور بابل بیرون آوردم تا این سرزمین را به تو بدهم و تو صاحب آن شوی.» ۸اما ابرام از خداوند پرسید: «ای خداوند متعال، چگونه بدانم که صاحب این سرزمین می شوم؟» ۹خداوند در جواب فرمود: «یک گوساله و یک بز و یک قوچ که هر کدام سه ساله باشد و یک قمری و یک کبوتر برای من بیاور.» ۱۰ابرام این حیوانات را برای خدا آورد، آن ها را از وسط دو تکه کرد و هر تکه را روبروی تکۀ دیگر گذاشت. اما پرندگان را پاره نکرد. ۱۱لاشخور ها آمدند تا آن ها را بخورند، ولی ابرام آن ها را دور کرد.

۱۲هنگام غروب آفتاب ابرام به خواب سنگینی فرورفت، و ترس و وحشت ابرام را فرا گرفت. ۱۳خداوند به او فرمود: «نسل تو مدت چهار صد سال در کشور بیگانه در غلامی بسر خواهند برد و بر آن ها ظلم و ستمی زیاد می شود. ۱۴اما من ملتی که آن ها را به غلامی می گیرند مجازات می کنم. وقتی که آن ها سرزمین بیگانه را ترک کنند، ثروت فراوانی با خود می برند. ۱۵خودت در کمال پیری به آرامی می میری و دفن می شوی و با اجدادت می پیوندی. ۱۶چهار نسل طول می کشد تا اولادۀ تو به اینجا برگردند. زیرا من اموریان را بیرون نمی کنم، زیرا شرارت آن ها هنوز به اوج خود نرسیده است که مجازات شوند.»

۱۷وقتی آفتاب غروب کرد و هوا تاریک شد، ناگهان یک ظرف آتش و یک مشعل فروزان ظاهر شد و از میان تکه های حیوانات عبور کرد. ۱۸سپس خداوند در آنجا با ابرام عهدی بست. او فرمود: «من قول می دهم که تمام این سرزمین، از مصر تا دریای فرات را، ۱۹که شامل قَینی ها، قَنِزی ها، قدمونیان، ۲۰حِتیان، فرزیان، رفائیان، ۲۱اموریان، کنعانیان، جَرجاشیان و یبوسیان است، به نسل تو بدهم.»

مطالب مرتبط

بخش اول- شما به سوی خدای شفادهنده قدم بردارید

بخش اول- شما به سوی خدای شفادهنده قدم بردارید (فریاد‌های شفابخش)
جراحت و درد و دلشکستگی‌های ما بسیار بزرگ است؛ کیست که آنرا علاج کند؟. همان طور که گناه بدن مسیح را به خاطر ما مجروح ساخت. در طول اعصار و سالهای گذشته مردان و زنان و کودکان دنیا به خصوص وطن عزیز ما افغانستان را مردمان زیادی را مجروح نموده است. بسیار کم هستند آنانی که حاضر باشند ایشان را در این مصیبت شان تسلی دهی. به نظر می‌رسد که ایشان در میان دشمنان شان محاصره شده باشند. وطندران ما می‌گویند رحم و شفقت در بین مردم ازبین رفته و کیست که زخم دل ما را بخیه کند. نمی خواهیم درباره اش بشنویم. ما نمی خواهیم درباره اش بدانیم. ما دوست داریم چشم و گوش‌های خود را بسته کنیم و نداستن آن بهتر است. هرکدام در دنیایی خود زندگی می‌کند می‌خواهد آسوده و راحت و بی خبر از واقعیت‌ها باشند. بعضی اوقات دوست داریم خودمان را شفا دهیم. ولی دوست نداریم در شفای دیگران خود را درگیر کنیم. کسی را نداریم که مرهم و طبیب دلسوز ما شود. اما؛ می‌دانید جز داکتر آسمانی که نام او خداوند شفادهنده است دیگر کسی مایان را شفا و تسلی و آرامش داده نمی تواند. آیا می‌خواهی بنام یهوه رافا خداوند شفادهنده آشنا شوید؟ اگر می‌خواهی ضعف‌های جسمانی – بیماری‌های فکری و روانی زخم‌های روحی یا جسمانی و قلبی تان شفا یابد؛ امروز دیر نیست به سوی این خدای قدوس و شفادهنده آسمان قدم بردار ایمان بیاور و نجات و شفا را از او دریافت کن. در این برنامه شما می‌توانید به عهد و وفاداری خداوند با ابراهیم و نسل او که چطور آه و ناله آنها را در مصر شنید و به کمک و نجات شان شتافت گوش دهید. اینها پرسش‌های من و شما هستند که تنها ما می‌توانیم جواب آنرا در کتاب مقدس که کلام حقیقی و از نفس خداست مطالعه کنیم و واقف شویم.

برنامه رادیویی با خواندن آیه ۱۳-۲۱ (۳۰ دقیقه)

بخش دوم- عهد بستن خدا با ابراهیم

بخش دوم- عهد بستن خدا با ابراهیم (آرامش و شادی در مسیح)
وقتی خداوند به ابرام وعده پسر داد؛ ابرام به خداوند ایمان آورد و خداوند ایمان او را عدالت بشمار آورد. خداوند وعده پسر را به ابرام و ساره می‌‌دهد و می‌‌فرماید که نسل شما را مثلی ستارگان آسمان زیاد مگردانم واین سرزمین را به تو می‌دهم.

برنامه رادیویی به آیه ۱-۱۸ (۳۰ دقیقه)