کتاب مزامیر

افغانان، به خاطری به عیسی مسیح ایمان می‌آورند که از طریق خواندن کتاب مقدس و گوش دادن به رادیو عیسی مسیح را به درست شناختند. عیسی نیامد تا فقط راه را برای ما نشان دهد؛ راه خود او است! چرا که فقط به وسیلۀ او است که وارد آسمان می‌‌‌‌شویم. به واسطۀ فداکاری، و مرگ او است که گناهان ما آمرزیده می‌‌‌شود، از خاطر عیسی در نظر خدا عادل شمرده می‌‌‌‌شویم. عیسی نه تنها راستی را تعلیم می‌‌‌دهد، بلکه خود او راستی است. عیسی تماما شایستۀ اعتماد است. انجیل او راست است. هنگامی که به راستی عیسی ایمان آورده، تعالیم او را می‌‌‌پذیریم، نجات می‌‌‌یابیم و از جهل و گناه رها می‌‌‌شویم. عیسی نه تنها زندگی و حیات می‌‌بخشد، بلکه خود اوحیات است. در او حیات است. شناختن عیسی به معنی داشتن حیات جاودانی است.

ملكوت‌ تو بیایـد. ارادهٔ‌ تو همانطوریکه که در آسمان اجرا می‌‌شود، در زمین نیز اجرا شود. هنگامی که عیسی مسیح آمد، ملکوت یا پادشاهی خدا نیز به زمین آمد. ملکوت خدا در وجود هر کس که به مسیح ایمان دارد، حاضر است. به همین دلیل است که مسیح چنین موعظه می‌‌‌کرد: «ملکوت خدا نزدیک است». اما از سوی دیگر، ملکوت خدا هنوز به طور کامل نیامده است. شیطان همچنان در این جهان حکومت می‌‌‌کند. او رئیس این جهان است. اکثر انسانها همچنان در قلمرو حکومت شیطان یعنی در قلمرو تاریکی زندانی هستند. بنابراین لازم است دعا کنیم تا خدا وارد زندگی افراد بیشتری شود و عدۀ زیادتری از قلمرو شیطان نجات یافته، به ملکوت خدا راه یابند. در ضمن، باید دعا کنیم تا ملکوت خدا به طور کامل بیاید، یعنی اینکه مسیح باز گردد و شیطان را نابود سازد.

افغان‌ها به خاطر جنگ‌ها و آمدن دو باره‌ی طالبان به قدرت به پاکستان و ایران منحیث مهاجر پناه بردند. اما با شروع جنگ میان ایران و اسراییل، رژیم ایران تصمیم به اخراج مهاجرین افغان گرفت. مهاجرین را به شکل بسیار فجیع و خلاف حقوق بشر، حقوق پناینده‌گی و کرامت انسانی بیرون کردند. افغان‌های که کار می‌‌‌کردند، صاحب کار شان پول شان را ندادند. مهاجرین را ایرانی‌ها لت و کوب کردند و اموال شان را تاراج نمودند.

من‌ چوپان نیکو هستم‌. چوپان نیکو جان‌ خود را در راه‌ گوسفندان‌ می‌دهد. چوپان نیکو گوسفندان را دوست دارد. حتی چوپانان خوب آن روزگار، معمولا جان خود را در راه گوسفندانشان فدا نمی‌‌کردند. اما تنها چوپان نیکو یعنی عیسی به میل خود جان خود را برای نجات من و شما دوهزار سال پیش فدا کرد. مزدوری‌ که‌ چوپان نیست‌ و گوسفندان‌ از آن او نمی‌باشند، چون‌ بیند که‌ گرگ‌ می‌‌آید، گوسفندان‌ را گذاشته‌، فرار می‌‌کند و گرگ‌ گوسفندان‌ را می‌‌گیرد و پراکنده‌ می‌‌سازد. گوسفندان صدای چوپان مرا می‌‌شناسند صدای چوپان همان کلام یعنی کتاب مقدس است که باید به آن گوش دهیم و مطالعه و تفکر کنیم. چوپان نیکو گوسفندان را به چراگاه‌های سرسبز می‌برد از آنها مراقبت می‌کند از حادثات و گرگ‌های درنده خو تا تلف نشوند. چوپان دروغین هلاکت به همراه می‌‌آورد، اما چوپان نیکو حیات می‌‌آورد و این حیاتی است جاودانی که با ایمان شخص شروع می‌شود در عیسی مسیح خداوند و آن هرگز پایان ندارد.

خداوند شبان من است؛ این تصویری است که معمولا اشاره به پادشاهان به کار می‌رود و در عهد جدید نیز بارها در توصیف مسیح استفاده شده است. خداوند نگهدار دانا؛ توانا و میزبان سخاوتمند برای ماست. خداوند می‌خواهد ما را با روح خود مسح کند که معمولا مسح شدن با برکت همراه است. داوود همیشه وقت به فیض خداوند امیدوار بود. پس آیا می‌خواهی خداوند شبان شما باشد؟ یا هنوز هم دنباله رو رهبران و پادشاهان دنیا هستی؟ از خود بپرس کدام بهتر است.

مزمور ۲۳ احتمالا محبوب‌ترین تمامی مزامیر بوده و سرودی درباره نیکویی و خوبی خداوند نسبت به قوم خود است. اول خداوند به عنوان یک شبان، و سپس به عنوان یک پادشاه به تصویر کشیده می‌‌‌‌‌شود. این مزمور در طی دورانهای بسیار، مایه تسلی و تشویق می‌لیونها ایماندار شده است، و امروز هم به همان اندازه زمانی که داود آنرا نوشت تازه و مناسب حال است. عیسی مسیح احتمالا داشت به این یا سایر مزامیر فکر می‌‌‌‌‌کرد وقتی که در مورد خود گفت، "من شبان نیکو هستم". یک شبان به گوسفندان خود اهمیت می‌‌‌‌دهد؛ او تمام احتیاجات آنها را برآورده می‌‌‌‌سازد. او آنها را بسوی مرتع‌های سبز به همراه آبهای راحت هدایت می‌‌‌‌کند که نمادهای تندرستی و تازگی هستند. اما وقتی خداوند شبان است، او بسیار بیش از اینها انجام خواهد داد.

خداوند متعال که خدای مهربان است، اگر به او پناه ببریم و از او بخواهیم که ما را از درد‌های ما آزاد بسازد، او آزاد می‌سازد. این خدای که ما را از خیالات واهی ما آزاد می‌سازد خدایی که آزاد، شایسته پرستش اس. این خدا حتماً در زندگی ما، ما را از حقارت‌‌ها، طرد‌‌شدگی‌‌ها، دیده نشدن‌‌ها و تلخی‌‌ها آزاد کرده. ما را از جامعه‌‌ای که طرد ما کرده، از خانواده‌‌ای که رهای‌‌ما کرده، از دستِ عزیزانی که ما را نفهمیدن و تلخی که همه وجود ما را در بر گرفته رهایی بخشیده است. او حتماً زندگی بی‌‌ثمر ما را ثمر بخشیده تا با دیده شدن آن ثمر، نگاه دیگران نسبت به ما عوض شود.