د زبورونو کتاب
دوه اتیایم زبور
خدای تر ټولو لوی واکمن
(د اساف زبور)
۱ خدای دی ناست په اسماني دربار کې
نورو قومونو د خدایانو ترمنځ کړي قضاوت
۲ بېانصافۍ سره ترڅو به تاسو کړئ قضاوت
او طرفداري به کوئ د بدکارانو؟
۳ د غریبانو یتیمانو د حقونو نه ساتنه وکړئ
کوئ انصاف د محتاجانو او بېوزلو سره
۴ خلاص کړئ بېوزله او غریب انسانان
د شریرانو د منګولو څخه خلاص کړئ هغوی
۵ څومره جاهل، څومره کمعقل دي دوی
دوی دي بالکل فاسدان
او د ځمکې مخ نه دی ورک شوی انصاف
۶ ما ویل: تاسو خو خدایان یئ
ټول د خدای تعالی بچیان یئ
۷ خو مړه به شئ د انسانانو په شان
ژوند به مو ختم شي د نورو واکمنانو په شان
۸ خدایه راپاڅه د دې ځمکې عدالت وکړه
د ټولو قومونو د اختیار خاوند یې