مخکنی فصل

خط بَلدِه ایماندارای عِبرانی

بَخشِ ۱

بُزُرگی مسیح نِسبَت دَ ملایکه ها

۱دَ زمانِ قدِیم خُدا دَ طرِیقه های کَلو و مُختلِف دَ وسِیلِه اَنبیا قد بابه‌کَلونای مو توره گُفت، ۲مگم دَ امزی روزای آخِر دَ وسِیلِه باچِه خُو قد ازمو توره گُفت، دَ وسِیلِه باچِه که اُو ره وارِثِ تمامِ چِیزا قرار دَد و دَ وسِیلِه ازُو تمامِ عالم ره آست کد.

۳اُو نُورِ جلالِ خُدا و نِشان دِهِندِه ذاتِ خُدا اَسته و تمامِ چِیزا ره قد کلامِ پُرقُدرت خُو نِگاه مُونه. وختِیکه اُو کارِ پاک کدو بَلدِه گُناه های اِنسان ره دَ جای اَوُرد، دَ عالمِ باله دَ دِستِ راستِ خُدای مُتعال شِشت.

۴دَ اندازِه که از ملایکه ها کده مقام شی باله شُد، دَ امزُو اندازه نامی که صاحِب شُد ازوا کده بُزُرگتَر بُود. ۵چُون دَ کُدَمِ از ملایکه ها خُدا تا آلی ره گُفته که:

”تُو باچِه مه اَستی،

ما اِمروز آتِه تُو شُدُم“؟

و یا:

”ما آتِه ازُو مُوشُم

و اُو باچِه مه مُوشه“؟

۶و غَیتِیکه باچِه اوّلباری ره دَ دُنیا میره، اُو بسم مُوگیه:

”تمامِ ملایکه های خُدا باید اُو ره پرَستِش کُنه.“

۷دَ بارِه ملایکه ها خُدا مُوگیه:

”ملایکه های خُو ره رقمِ باد ها جور مُونه

و خِدمتگارای خُو ره رقمِ اَلَنگه های آتِش.“

۸مگم اُو دَ بارِه باچِه خُو مُوگیه:

”اَی خُدا، تَخت تُو تا اَبَد برقرار مُومنه

و تَیاقِ پادشاهی تُو، تَیاقِ عدالت-و-اِنصاف اَسته.

۹تُو عدالت ره دوست دَری و از شرارَت بَد مُوبری؛

امزی خاطر خُدا، خُدای تُو،

تُو ره قد روغونِ خوشی کَلوتَر از رفِیقای تُو مَسَح کده.“

۱۰و امچُنان مُوگیه:

”اَی خُداوند، تُو دَ اِبتِدا بُنیادِ زمی ره ایشتی

و آسمونا کارِ دِستای ازتُو یَه.

۱۱اُونا نیست مُوشه، لیکِن تُو باقی مُومنی؛

اُونا پگ شی رقمِ کالا کُهنه-و-فرسُوده مُوشه.

۱۲تُو اُونا ره رقمِ چَپَن پیچ مُونی

و اُونا رقمِ کالا تبدِیل مُوشه.

لیکِن تُو امُو اَستی که بُودی

و سال های تُو خلاصی نَدره.“

۱۳ خُدا دَ کُدَمِ از ملایکه های خُو تا آلی ره گُفته که:

”دَ دِستِ راست مه بِشی

تا دُشمَنای تُو ره تَی‌پَیی زیرِ پای تُو جور کنُم“؟

۱۴آیا پگِ ملایکه ها روح های خِدمتگار نِیَسته؟ و آیا اُونا رَیی نَشُده تا بَلدِه کسای خِدمت کُنه که وارِثِ نِجات مُوشه؟

مخکنی فصل