کِتابِ مِیکاه نَبی
فصلِ چارُم
برقراری صُلح دَ اورُشَلیم و دُنیا
۱روزای مییه که
کوهِ خانِه خُداوند از پگِ کوهها کده بِلند مَرتبه مُوشه
و از پگِ تِپهها کده بِلندتَر قرار مِیگِیره
و قَومها سُون شی رَیی مُوشه
۲و مِلَّتهای کَلو اَمده مُوگیه:
”بیِید که دَ کوهِ خُداوند بوری،
دَ خانِه خُدای یعقُوب،
تا اُو راه-و-طرِیق خُو ره دَز مو تعلِیم بِدیه
و مو دَ راههای ازُو قَدم بِزَنی.“
چُون شریعت از صَهیون صادِر مُوشه،
کلامِ خُداوند از اورُشَلیم.
۳اُو دَ مینکلِ قَومهای کَلو قضاوَت مُونه
و قضیههای مِلَّتهای قَوی ره تا جایهای دُور فَیصَله مُوکُنه؛
اُونا شمشیرای خُو ره کُفته دَ سوغمهها تَبدِیل مُونه
و نَیزههای خُو ره دَ داسهای شاخچه-بُری؛
یگ مِلَّت دَ خِلافِ دِیگه مِلَّت شمشیر باله نَمُونه
و دِیگه جنگ یاد نَمِیگِیره،
۴بَلکِه هر کس دَ تَی تاکِ انگُور و دَ تَی دِرختِ انجِیر خُو مِیشِینه
و هیچ کس اُونا ره نَمِیتَرسَنه؛
چُون دانِ خُداوندِ لشکرها اِی ره گُفته.
۵تمامِ قَومها هر کُدَم شی نامِ خُدای خُو ره گِرِفته از شی پَیرَوی مُونه،
لیکِن مو نامِ خُداوند، خُدای خُو ره گِرِفته
تا اَبَداُلاباد ازُو پَیرَوی مُونی.
پس اَمَدو از اسِیری
۶خُداوند مُوگیه:
”دَ امزُو روز ما آدمای لَنگ
و نفرای هَی شُده ره جَم مُونُم؛
امچُنان کسای ره که ما دُچارِ بَلا-و-مُصِیبت کدیم.
۷ما آدمای لَنگ ره دَ عِنوانِ باقیمَندهها جَم مُونُم،
امُو نفرا ره که هَی شُدُد، یگ مِلَّتِ قَوی جور مُونُم
و ما، خُداوند دَ کوهِ صَهیون دَ بَلِه ازوا حُکمرانی مُونُم،
از آلی تا اَبَداُلاباد.
۸دَ بارِه ازتُو اَی بُرجِ پَیرهداری گَله،
اَی دُخترِ صَهیون که قلعِه مُستَحکم اَستی؛
اِی دَز تُو مِیرَسه،
اَرے، حُکمرانی سابِق دَز تُو مِیرَسه،
یعنی پادشاهی دُخترِ اورُشَلیم.“
۹آلی چرا ناله-و-فریاد مُونی؟
آیا دَز تُو هیچ پادشاه وجُود نَدره؟
آیا مُشاوِر تُو از بَین رفته
که تُو رقمِ خاتُونی که مِیزَیه دَرد مِیکشی؟
۱۰اَی دُخترِ صَهیون،
رقمِ خاتُونی که مِیزَیه دَرد بِکَش و تاو-و-پیچ بُخور،
چُون تُو آلی از شار بُر مُوشی
و دَ بیابو خَیمه مِیزَنی
و تا بابُل بُرده مُوشی.
دَ اُونجی تُو نِجات پَیدا مُونی؛
اَرے، دَ اُونجی خُداوند تُو ره
از دِستِ دُشمَنای تُو خلاص مُونه.
۱۱امیآلی مِلَّتهای کَلو
دَ خِلاف تُو جَم شُده و مُوگیه:
”بیلِید که صَهیون نَجِس شُنه
و چِیمای مو از توخ کدون شی لِذَت بُبره.“
۱۲لیکِن اُونا فِکرای خُداوند ره نَمِیدَنه
و قَصد شی ره نَمُوفامه
که اُو اُونا ره رقمِ قَودهها
دَ خرموجای جَم کده.
۱۳اَی دُختر صَهیون،
باله شُو و جُغُول کُو،
چراکه ما شاخ تُو ره آینی جور مُونُم
و سُمهای تُو ره برُنزی؛
تُو غَدر قَومها ره زَده تِکه-و-پرچه مُونی
و وُلجِه ازوا ره بَلدِه خُداوند
و مال-و-دَولتِ ازوا ره بَلدِه خُداوندِ تمامِ زمی وَقف مُونی.